DMC - Jeshua ben Jozef

(vraaggesprek met Jeshua in oktober 2002)

Jeshua, wie ben jij?

Portret van Jeshua (Jezus) gematerialiseerd door
Sri Satya Sai Baba

Ik ben degene die onder jullie is geweest en die jullie zijn gaan kennen als Jezus. Ik ben niet de Jezus van jullie kerktraditie en ook niet de Jezus van julie religieuze geschriften. Ik ben Jeshua-ben-Jozef, ik ben een mens van vlees en bloed geweest. Ik bereikte het christusbewustzijn eerder dan jullie, maar ik werd hierbij geholpen door krachten waarbij jullie je vooralsnog geen voorstelling kunt maken. Het was een kosmische gebeurtenis – ik stelde mij daarvoor beschikbaar.
Het was niet makkelijk, ik ben niet geslaagd in mijn poging om de onmetelijkheid van Gods liefde over te brengen op de mensen van toen. Er was veel onbegrip, ik kwam te vroeg maar iemand moest komen. Het was als het gooien van een steen in een visvijver; alle vissen vluchten weg en de steen zinkt naar het diepe; de rimpelingen op het water blijven echter lang merkbaar. Je zou kunnen zeggen het bewustzijn dat ik wilde brengen was als een steen die haar werk verder ondergronds deed. Aan de oppervlakte van het water heersten voortdurend misverstanden; diegenen die werden aangeraakt door de energie die ik kwam brengen, konden het niet goed plaatsen, niet goed integreren met hun geestelijke en lichamelijke werkelijkheid.
Het heeft lang geduurd voordat het christusbewustzijn voet aan de wal kreeg op jullie aarde, maar nu is het zover. En ik ben weer teruggekomen en spreek door de monden van velen, door allen en tot allen die mij horen willen en die mij hebben leren verstaan vanuit de stilte van hun hart. Ik preek niet en spreek geen oordelen uit; ik wil slechts vertellen van de onuitputtelijke liefde die voor jullie allen beschikbaar en toegankelijk is.

Ik ben deel van een veel groter bewustzijn, een grotere entiteit, maar ik, Jeshua, ben het geïncarneerde deel van die entiteit. Ik hou niet zo van de naam Jezus, deze is te veel besmuikt en vervormd geraakt door de kerkelijke tradities en autoriteiten. Ik ben Jeshua, man van vlees en bloed, jullie vriend en broer, bekend met het mens-zijn in alle opzichten. Ik ben leraar en vriend, vrees mij niet, omarm mij als je bij een familielid zou doen, wij zijn familie.

Jeshua, Jezus en Christus

De christusenergie die ik kwam brengen is een verzamelde energie die de wereld van dualiteit is ontstegen. Daarmee bedoel ik dat zij de tegenpolen van goed en kwaad, donker en licht, geven en nemen, herkent als de polen van één energie. Als je leeft vanuit de christus-energie, is er geen strijd; dat is het voornaamste kenmerk van die energie.
Omdat Christus (zo noem ik deze energie) de uitersten van alle gedachten, gevoelens en daden blijft herkennen als uiting van de ene goddelijke energie, is er geen tweedracht, geen tegenstelling in de wijze waarop ‘hij’ (de ‘gechristende’ energie) de wereld ervaart.
Een voorbeeld. Als de christus in jou kijkt naar een vechtpartij, treurt haar hart om het lot van de geslagene, maar zij oordeelt niet. Zij voelt de klappen van pijn en vernedering en is vervuld van erbarmen, maar zij oordeelt niet. Zij kijkt naar de dader, diegene met de stok, het pistool, het mes in de hand, en zij voelt… de haat, de bitterheid, de wrok in de dader, en haar hart treurt, maar zij oordeelt niet. Het hart van de christus omvat dit schouwspel met een oordeelloze blik, omdat zij alles herkent, zij is alles geweest, dader en slachtoffer, machthebber en slaaf, en ze weet dat zij geen van beide is, maar datgene wat beide omvat.
De christusenergie is door alle duale energieën heen gegaan, identificeerde zich nu weer eens met het duister, dan weer met het licht, maar door dat alles heen bleef zij dezelfde, en toen zij dat ging beseffen, kwam zij tot een nieuw soort eenheid: de ‘gekerstende’ energie.
Dit was de energie die ik jullie kwam brengen.
Wie ik was, is moeilijk uit te leggen. Ik wil het graag doen aan de hand van een onderscheid tussen drie ‘identiteiten’: Jeshua, Jezus en Christus.
Ik die nu spreek ben Jeshua, ik was een mens die als drager fungeerde van de christusenergie, deze energie kun je ook Christus noemen.
‘Jezus’ is - in mijn terminologie - de naam voor de God-mens, die ontstond door de infusie van christusenergie uit de lichtwerelden in Jeshua. Jezus was de man die wonderen verrichtte en die profetieën deed. Hij was een in mij geïncarneerde afgezant van de lichtwerelden. Hij was in feite mijn toekomstige zelf!! Jezus was mijn toekomstige ik uit de lichtwerelden, die was één geworden met de christus-energie. Daarom verscheen hij in de ogen van mensen als goddelijk.
Ik, Jeshua, was een mens van vlees en bloed. Het bijzondere en tegelijk kunstmatige aan de ‘Jezus-constructie’ was dat ik zijn christusenergie ontving vanuit de toekomst, dat ik dus niet ‘gekerstend’ werd op basis van mijn verleden en de daarin opgedane ervaringen. Ik kwam niet op een natuurlijke weg tot verlichting, maar door middel van een bepaalde ingreep, door een infusie van energie uit de toekomst, waarvoor ik toestemming had gegeven voorafgaand aan mijn leven.
Jezus, mijn toekomstige ik uit de lichtwerelden, was/is één met de christus-energie. Toch vertegenwoordigde hij hier op aarde niet de héle christusenergie, want die is veel groter en omvattender dan Jezus. Hij is één deel ervan.
Christus of de christusenergie is een verzameling van energieën die bestaat uit verschillende aspecten of cellen, die onderling zo op elkaar zijn afgestemd dat ze funtioneren als één ‘organisme’, terwijl ze toch een individuele bijdrage aan het geheel leveren en een unieke beleving van zichzelf hebben. Je kunt deze afzonderlijke aspecten engelen of aartsengelen noemen, maar de naamgeving doet er niet zoveel toe.

Doel van de missie van Jezus op aarde

Jezus was een energie uit de toekomst, die hier op aarde kwam om de mensheid verder te helpen. Hij kwam uit een heel andere wereld of dimensie, je zou kunnen zeggen hogere beschaving, dan die van de aarde. Toen hij incarneerde, bleef zijn hoge energie intact, zodat hij makkelijk contact kon blijven houden met deze hogere wereld. Vanwege dit contact zag hij makkelijk de betrekkelijkheid in van materiële, fysische wetten en kon daarom wonderen verrichten.
De reden waarom Jezus naar de aarde kwam was om een opening te maken, en om een voorbeeld te stellen van de mogelijkheden die elke mens in zich heeft. In de lichtwerelden waar Jezus vandaan kwam, nam men het besluit tot deze ‘ingreep’, omdat de aarde dreigde in een neerwaartse spiraal van geweld en duisternis terecht te komen. De intelligenties of meesters van licht van wie Jezus er één was, trachtten met de incarnatie van Jezus een opening te forceren, waardoor Licht in de aardse sfeer kon stromen, Licht dat de mensen zou herinneren aan hun goddelijke oorsprong en aan hun eigen vrijheid en meesterschap.
De mens is (altijd) meester over zichzelf, hij schept zijn eigen werkelikkheid en is in staat de banden van een akelige of verstikkende realiteit te verbreken en Licht te brengen in zijn eigen realiteit. De mens is meester over zichzelf, maar hij tendeert ernaar zijn macht uit handen te geven aan dubieuze autoriteiten, die claimen de waarheid te kennen en het beste met de mens voor te hebben. Dit zie je in de politiek, de geneeskunde, het onderwijs. Ook in jullie ‘entertainment- industrie’, waar irreële beelden van geluk, succes en schoonheid worden gekoesterd, die niemand dienen behalve de makers ervan. Hebben jullie er wel eens over nagedacht hoeveel geld er wordt gepompt louter in het creëren van beelden. Beelden die jullie iets voorspiegelen. In de media, in kranten, bioscoop, op radio en tv, worden constant beelden geconstrueerd. Beelden van wat een goed leven inhoudt, beelden van wat het is om een succesvolle vrouw en man te zijn, beelden van wat leuk en plezierig is… En deze beelden zijn jullie inmiddels zo vertrouwd, dat jullie vergeten dat het constructies zijn, die vaak weinig te maken hebben met de alledaagse realiteit van de gewone mens.
Waarom zijn die beelden er? Waar komen ze vandaan? Wie ontwerpt ze?
Machthebbers hebben beelden nodig, om mensen vrijwillig aan zich te binden.
Macht kun je uitoefenen door middel van direct geweld. Je kunt macht ook indirect uitoefenden, via ‘mind-control’, manipulatie van de geest. Dit laatste middel is veel effectiever, op den duur, want je bereikt er veel meer mensen mee en de machthebber wordt als zodanig niet meer herkend: in de geconstrueerde beelden is hij weldoener.
Jullie westerse wereld is doordrenkt van onzichtbare machtsuitoefening, op nagenoeg alle terreinen van de samenleving.
De functie van Licht is in eerste instantie het brengen van klaarheid, bewustzijn, doorzicht in de structuren die jullie leven vormgeven. Licht is het tegenovergestelde van mind-control. Daar waar Licht een systeem penetreert, breekt het hiërarchieën van macht en autoriteit, maakt het machtsmisbruik transparant en bevrijdt het mensen van wanen en illusies die hen de meesterschap over hun eigen leven ontnemen.
Jezus vormde een bedreiging van de bestaande machtsorde. Door wat hij predikte en uitstraalde, hield hij de structuren van macht tegen het Licht, en dit was onverdraaglijk en onacceptabel voor de gevestigde orde.
De rol van Lichtbrenger, die Jezus vervulde, was zwaar, vooral voor mij Jeshua, de mens die het op zich had genomen deze intense, hoge energie te dragen en te verspreiden in dat aardse leven. Ik, Jeshua, werd als mens bijna overschaduwd door de lichtkracht van Jezus (mijn toekomstige Zelf) en dit was niet altijd makkelijk. Hoewel het mij veel inzicht, liefde en inspiratie gaf, was het soms lichamelijk erg zwaar om deze hoge vibraties te ‘dragen’of ‘vast te houden’. Echt integreren in mijn lichaam kon ik deze vibratie niet, daarvoor was de materie in mijn lichaam nog niet klaar of rijp genoeg, dus het dragen van deze lichtenergie putte mijn lichaam min of meer uit. Naast dit fysieke aspect, was het voor mij, Jeshua, ook erg zwaar om te zien hoezeer de christusenergie van Jezus werd misverstaan, zelfs door zijn discipelen. Als de mens die hij was, werd ik Jeshua soms wanhopig en twijfelde ik aan de zin van deze ingreep. Ik zag dat de wereld niet klaar was voor de energie van Jezus, dat het wezen van deze energie niet werd herkend. Jezus was waarlijk een pionier.

Effect van Jezus’ komst op aarde

Door de komst van Jezus is er een kiem geplant. De kiem van de christusenergie. Mensen werden geraakt door wat hij zei en deed, en onbewust, op zieleniveau, herkenden zij de christus-energie wel degelijk. Heel diep in hun ziel, in hun geestelijke herinnering, werd er iets aangeraakt en in beweging gebracht.
Aan de oppervlakte, in de zichtbare werkelijkheid van fysieke gebeurtenissen, leidde de komst van Jezus tot een heleboel commotie. Krachtens de wet van dualiteit roept de infusie van een krachtig helder Licht een krachtige reactie van Duisternis op. Dit is geen blinde wetmatigheid, maar een kwestie van logica. Licht is confronterend. Licht wil bevrijden. Duisternis wil verdoezelen en onder de duim houden. Deze energieën hebben tegengestelde belangen. Dus waar de één in kracht toeneemt, zal de ander met kracht terugslaan, uit verdediging en om de balans te herstellen. Dus heeft de komst van Jezus ook tot veel strijd en geweld geleid, als tegenreactie op het Licht dat hij kwam brengen.
De onderdrukking van de christenen is hiervan het duidelijkste voorbeeld. Maar ook zijn volgelingen, de christenen, de stichters van de christelijke kerk, hebben in hun poging zijn leer te verspreiden, geweld uiteindelijk niet geschuwd. Denk aan de kruistochten en het schrikbewind van de Inquisitie. In naam van Christus zijn de meest barbaarse daden van duisternis verricht.
De meesters van Licht, die hadden besloten tot het sturen van een afgezant naar de aarde, wisten van te voren dat de intense en ongekende energie van Jezus een extreme reactie van duisternis zou kunnen oproepen op aarde. Jezus penetreerde de werkelijkheid op aarde als een komeet. Het was een soort noodgreep vanuit de werelden van licht; een uiterste poging om het lot van de aarde om te buigen in een andere richting, waardoor de zich herhalende cycli van onwetendheid en geweld doorbroken zouden worden.
De resultaten waren ambivalent. Enerzijds riep het Licht van Jezus veel duisternis op. Anderzijds werd toch de kiem van het christusbewustzijn geplant in de harten van een aantal mensen. Een belangrijk doel voor de komst van Christus was om de lichtwerkers op aarde te wekken. Zij zouden het gevoeligst zijn voor zijn energie, hoewel velen van hen ook verdwaald waren geraakt in de duisternis op aarde. Lichtwerkers zijn in feite afgezanten met een vergelijkbare missie als Jezus. Het verschil is dat er in hun incarnatie op aarde veel minder intact blijft van hun verlichte of goddelijke energie; dat zij meer onderworpen zijn aan de aardse omstandigheden en karmische cycli. Bij de incarnatie van Jezus was er iets uitzonderlijks aan de hand. Jezus droeg geen karmische lasten met zich mee en kon zo een opener kanaal met zijn goddelijke oorsprong onderhouden. Hij was hier bijna op een kunstmatige manier aanwezig, ‘wel-en-niet’.
Ik (Jeshua) was God en mens in één, ik beschikte over ‘bovenmenselijke’, goddelijke capaciteiten. Er zat iets geforceerds in deze incarnatie, deze ingreep vanuit de toekomst. Maar wij zagen dit als de enige mogelijkheid om de geschiedenis op aarde een andere wending te geven. Het bewustzijn in de lichtwerelden is ook niet perfect en alwetend. Alles is bezig zichzelf te ontwikkelen en te begrijpen. Bij de mens leeft het hardnekkige idee dat alles vast ligt vanuit een goddelijk plan; hierachter schuilt het geloof in en dominante alwetende god. En dat klopt niet. In de lichtwerelden besloot men op gegeven moment om Jezus als afgezant naar de aarde te sturen om een andere ontwikkeling op gang te brengen, met alle risico’s van dien. Het was voor hen een bepaalde keuze en een bepaalde gok.
De boodschap van Jezus was dat de christusenergie als kiem in alle mensen zelf ligt. Als je tegen Jezus opkijkt als tegen een meester of autoriteit, ontkracht je zijn boodschap. Daarom benadruk ik, Jeshua-en-Jezus, dat ik van vlees en bloed was en een vriend en broer ben van jullie allemaal.

(Toevoeging van Jeshua op 12-11-03: Jezus was dus een afgezant van de lichtwerelden, van een soort engelenwereld. Deze engelen of lichtwezens waren verbonden met de mens en de aarde omdat zij mede-scheppers waren van mens en aarde. In deze lichtwezens zit een groot stuk van jullie eigen identiteit; jullie zijn niet gescheiden van hen; sterker nog, in een andere tijdsdimensie zijn jullie deze engelen - zie voor een toelichting hierop het laatste deel van de Lichtwerkersserie).

Kun je nog iets meer vertellen over die ‘mind-control’ waarvan onze westerse samenleving doordrenkt is volgens jou?

Jullie geweten zit vol met ge- en verboden die geen enkel aanknopingspunt vinden in de natuurlijke menselijke staat. Vertrouw gewoon op je spontane gevoelens, ipv op de aangeleerde normen; door wie zijn die bedacht en om welke reden? Waarom moest het natuurlijke menselijke gevoelsleven, zoals je het bij een kind nog ziet, ‘aan banden worden gelegd’; wiens banden? Welke belangen? Denk daar eens over na.
Dit verstikkende kleed van normen en waarden dat jullie is bijgebracht, ook in de zogneaamde vrije westerse samenleving, weerhoudt veelen van een vrije en ongedwongen ontplooiing van hun innerlijke, ware aard. Het is een sluier die grijze eenvormigheid kweekt en de angst om anders te zijn, of het nu beter of minder is! De ijzeren greep van jullie tv-moraal van wat leuk, goed en mooi is, wordt door jullie jongere generatie nagenoeg voor lief genomen. Bij verstikkende moralen denken jullie aan de islam, of strenge christelijke leren, of aan dictaturen, maar let eens op jezelf, op je directe omgeving, hoeveel mensen ken jij die echt spontaan zijn, die hun gedachten en gevoelens op een échte, vrije manier durven uiten. Zijn we niet allemaal bezig met onze maniertjes, onze maskers, onze ‘identiteit’? Wanneer ben jij voor het laatst echt spontaan geweest? Wanneer deed of voelde je iets dat recht uit je hart kwam en niet uit je hoofd, de zetel van ‘normen en waarden’. Wanneer had je voor het laatst de slappe lach, wanneer lag je voor het laatst onbezorgd in het gras, wanneer maakte je plezier zonder te letten op de tijd, wanneer genoot je van het gezelschap van een ander zonder je af te vragen wat hij of zij van jou dacht?
Dit zijn vragen die wij ons allen zouden moeten stellen, want zij vormen de sleutel tot geluk. De enige ware vorm van geluk is ontzettend simpel en vrij: het is jezelf te mogen zijn zonder enige vorm van dwang, zonder de spiegel van allerlei ‘normen’, zonder een ideaalbeeld dat gebaseerd is op waanzinnige perfectionistische ideeën.
Je bent perfect zoals je bent. ‘Werken aan jezelf’ – in therapieën of cursussen - is alleen maar het weggooien van overtollige, aangeleerde ballast. In je natuurlijke, spontane toestand ben je perfect. De kunst is die toestand weer te doen herleven. En de sleutel is: luister naar je hart, niet naar je hoofd. Alle spirituele ‘werk’is hierop gebaseerd.

Jeshua, je klinkt veel strijdvaardiger dan ik dacht.

Wat had je dan gedacht?

Dat je beheerster, rustiger, ingetogener, zachtmoediger zou klinken.

Zoals een heilige?

Ja…

Jullie heiligen lijken niet op mensen, de plaatjes waarop jullie ze afbeelden zijn niet levensecht. De heiligen zoals jullie die verbeelden hebben weinig te maken met de realiteit van het menselijk bestaan. Kijk naar een kind, vrij, beweeglijk en spontaan, en vergelijk daarmee de uitgestreken gezichten van jullie heiligen. Hoe groter de afstand met het kind in jezelf, hoe verder je verwijderd bent van het ‘koninkrijk Gods’.
Kijk naar het gezicht van een bejaarde man of vrouw. Zie hoe de levenslijnen - die jullie rimpels noemen - getuigen van een levensverhaal met heuvels en dalen, zie de blik die zachtjes terugglijdt naar het verleden, en glimlacht, of geluidloos weent. Dit is de ingetogenheid die dichterbij het heilige komt dan de ivorentoren heiligen van jullie kerkverhalen.
Neem de levendigheid van een kind, en combineer het met de wijsheid van de ouderdom, en je komt heel dicht bij ónze definitie van heiligheid.
Een definitie waarin voor ‘volwassenheid’ weinig plaats is.