13 juni 2010

Herodotus: “Wederom zijn we hier in een land dat zo verschillend is van jullie dagelijkse routinematige leven dat het even duurt voordat je bent afgestemd op de sereniteit en de beelden die je in overvloed om je heen ziet. Opnieuw zien we dat het nodig is om tot op zekere hoogte uit te leggen waarom er zo'n groot verschil bestaat tussen wat eens leefde op jullie Moeder Aarde en wat nu leeft op deze zelfde Aardse wereld in de éénentwintigste eeuw!

Er is altijd duidelijk gemaakt dat er niets mis is met de wereld maar met de mensen die de wereldbeschavingen opbouwen. Uiteindelijk is de wereld de eindige replica van het oneindige. Het is een configuratie van het Oneindige in een eindige manifestatie en bevat de noodzakelijke atomaire omgeving om bewoners levenservaringen en lessen te verschaffen. De Aarde draait om haar centrale zon en in zekere zin is zij een gevangene van de elektromagnetische principes van de Oneindige Intelligentie. De mens bezit alle eigenschappen van de elektromagnetische energie, wat de constructie is van oneindige intelligentie voor zover het door de mens is ontwikkeld. Tijdens iemands levenservaringen heeft men de vrijheid om te kiezen welke weg hij neemt en in welke richting hij zijn voeten plaatst. Dit is het enige verschil tussen de natuurlijke omgevingen die de Aarde vormen: de zee, het land, de wouden, planten- en dierlijk leven die zich verder zouden hebben ontwikkeld ook zonder de bewoners die tegenwoordig het land van de Aarde sieren, of zullen we zeggen ontsieren!

De mens heeft in deze tijd het probleem om een grote stap voorwaarts te doen in zijn eigen bewustzijn. Altijd als wij deze beelden van het leven projecteren dat werd geleefd op andere niveaus en met de in geringe mate doorgegeven rust van vrede en kalmte, leidt het geen twijfel dat het het een schok is voor diegenen die zouden willen leven in zo'n paradijs maar niet weten wat ze met zichzelf aanmoeten als ze daar fysiek zouden worden neergezet. Met onze reizen waarop we je hebben meegenomen door tijd en ruimte, kun je zien hoe noodzakelijk het voor je zou zijn om de aanpassing te maken. Ondanks dat je deze reeks leest en mentaal mee wordt teruggenomen naar de idyllische vrede van het woud, zijn de technologische prestaties van de steden die we je hebben laten zien een schok voor je psyche. Dit is waar, ook al zou je je huidige problemen willen ontlopen.

Jullie huidige problemen, mijn lieve broeders en zusters, zijn door jullie zelf veroorzaakt. Zelfs al zou je jullie politici en jullie religieuze genootschappen willen beschuldigen en minachtend met de vinger naar hen willen wijzen en laagdunkend willen kijken naar diegenen die de sociale wetten en gewoonten van jullie land negeren, moet je die vinger nemen en ermee naar jezelf wijzen! Inderdaad rust de verantwoordelijkheid bij iedere bewoner van zijn wereld. Dit is de grote uitspraak die in deze tijd wordt gericht tot al diegenen die zich werkelijk zouden willen bevrijden van het leven in slavernij, die tot stand is gekomen door de wetten van de door de mens gevormde gewoonten -volksgebruiken en zeden - die tegenwoordig deel uitmaken van zijn absurde, vast omlijnde en vastgelegde levenspatroon. Deze gewoonten vormen een algemeen aanvaard onderdeel van het leven en de enkeling zou zijn plaats in het patroon niet durven wijzigen uit angst voor kritiek en het verlies van respect van zijn medemensen.

Hoe is het denkbaar dat je kunt leven in enig ander levenspatroon als het patroon waarin je zo zit vastgeroest zo strak is omlijnd dat je je laat beïnvloeden door de geuite of stille kritiek van degenen om je heen? Om vrij te kunnen zijn moet men zich bewust zijn van het grotere levenspatroon, de interdimensionale structuur die alle patronen vormt. Jouw eigen patroon is jouw levenspatroon en dat is het patroon dat volledig moet worden begrepen. Vervolgens, als het tot je bewustzijn is gebracht, wordt het elk volgend moment op een langzame en gestage manier gewijzigd.

Ja, we kunnen je mee terugnemen en je laten zien wat er is gebeurd in Atlantis en in andere met Atlantis verbonden kolonies, want alle beschavingen die volgden, zijn werkelijk slechts kolonies. Zij zijn de reflecties van wat eens een spirituele beschaving was die was opgezet door de enorme inspanningen van jullie Broeders die leven zonder de beperkingen van jullie maatschappelijke systemen, beperkingen die zijn gevormd door de beperkingen en de onwetendheid van de spirituele mens.

Wij, jullie Broeders die de spirituele gidsen zijn voor de Aardse mens, hebben aan jullie, met het grote geduld en het grote werk van onze eigen mensen, beelden laten zien van vergevorderde technologische steden om jullie te laten zien dat het kan worden bereikt. Er is niets dat onmogelijk is!

Dit is één van de doeleinden van het in deze beeldvorm aan jullie illustreren van de vele verbeteringen die voor de mens werden gemaakt. Met deze hulp in die tijd om de structuur op te zetten van een samenleving, niet alleen de gebouwen, hebben we je datgene laten zien wat niet door inspanning alleen kan worden bereikt, maar wordt bereikt door de noodzakelijke kennis die het innerlijke mechanisme is van de mens. Het is door middel van kennis dat alles kan worden gedaan en bereikt. Onwetendheid is duivels!  Waarom? Omdat het een achteruitgang is en het niet het individu vooruitbrengt in de noodzakelijke spirituele middelen die het Oneindige vormen. Het Oneindige is een constante regeneratie van Zichzelf tot intelligentie-quotiënten die het Oneindige expanderen. Dit is een zeer abstracte verklaring. Ik ben er zeker van dat dit concept niet kan worden bevat binnen de nauwe grenzen van een fysiek bewustzijn, doch, het is een waarheid die relevanter en gangbaarder zal worden naarmate je vordert in je eigen ontwikkeling om te begrijpen wat zelfs is vervat in het levenspatroon dat je nu doorleeft in een driedimensionale wereld.

We hebben je een stukje laten zien van een productiecentrum en een school of universiteit. We hebben je zeer gedetailleerd de tempel laten zien en we hebben je een idee gegeven van het plantenleven en van het woud, en we hebben je de mogelijkheid gegeven om met één van de bewoners te spreken zodat je op deze manier langzaam een idee zou krijgen van de aard van het leven in een Atlantische stad. Zou je naar een stad gaan in jullie huidige éénentwintigste eeuw en worden rondgeleid, dan zou je begrijpen dat te veel informatie te veel kan zijn; je zou al hetgeen je zou zien niet makkelijk in je kunnen opnemen. Op deze manier hebben we je langzaam meegenomen naar bepaalde vastomlijnde delen van de stad zodat je niet zou worden overweldigd door het uiterlijk van deze grote metropool. Hij is zelfs verder ontwikkeld dan de grootste stad in jullie wereld, New York City, die meer inwoners heeft dan de stad van Persopolis. Echter, New York heeft niet de intelligentie zoals die tot uitdrukking wordt gebracht in deze stad van Persopolis.

Wat was er bereikt door de Verlichte Wezens die de Atlantische mannen, vrouwen en kinderen onderrichtten? Wij duiden niet alleen op deze ontwikkeling om een lineair beeld te geven van het leven, maar om het volledige begrip van het leven uiteen te zetten zoals het wordt beleefd door de fysieke mens. Het is van belang dat er een natuurlijke relatie bestaat tussen de man en de vrouw als zij leven in een gezin opdat de wederzijdse betrekkingen binnen het gezin kunnen worden verbeterd omdat daarbij de nakomelingen van de twee betrokken zijn, en dit is noodzakelijk vanwege de ontwikkeling van de mens in zijn elementaire fasen voor zover het de grote concours van de evolutie betreft. Het gezinsleven is een voorbeeld van het beginsel van energie en wordt op een dusdanige wijze ervaren dat de conflicten die plaatsvinden tussen mannelijk en vrouwelijk, lessen zijn voor de herkenning van de in lagen verdeelde ontwikkeling van het energetische lichaam zoals het verschijnt in de elementale stadia van de mens.

Deze gelaagdheid is ogenschijnlijk de uitdrukking van de geheugenstructuur van het leven. Ofschoon Sigmund Freud op andere wijzen vergissingen heeft begaan en niet zijn onderzoek vervolgde naar de psychische factoren van de mens, naar het hogere zelf, verwees hij voortdurend naar het onderbewuste als zijnde de vitale macht van de mens, de macht vanwaar de mens zijn impulsen ontvangt voor zijn dagelijkse activiteiten in de fysieke wereld. Deze fout is natuurlijk rechtgezet aangezien hij tegenwoordig in één van de werelden op de astrale niveaus verblijft waar hij zich een groter begrip vormt van de continuïteit van het bewustzijn. Wij bekritiseren hem niet maar respecteren hem of het werk dat hij naar voren heeft gebracht tijdens zijn eigen inspanningen om van het zelf te leren.

De mens heeft een onderbewust zelf! Werkelijk is dit de eerste ontwikkeling van de fysieke mens - om te leren van de ontwikkeling van deze onderbewuste energieformatie. Het onderbewuste is hoofdzakelijk een accumulatie van informatie verkregen door het individu zodat hij de basis zou hebben om van daaruit verder te gaan met zijn ervaringen van het ene leven naar het volgende. Elk van zijn leerervaringen hangt af van de vroegere levens die hij heeft geleefd en geeft hem toegang tot een volgend leven in de fysieke wereld.

Onvermijdelijk bereikt het onderbewustzijn tijdens deze ontwikkeling een bepaalde kracht, een nieuw fundament waarop de hogere, meer ontwikkelde circuits van zijn psychische anatomie worden geplaatst. Dit is de ware aard van de mens. Levenservaringen zijn leerervaringen en elke ervaring wordt vertaald in energetische golfvormen van informatie. Noodzakelijkerwijze bevatten zij de eigenschappen van het fysieke lichaam die daaraan zijn ervaring ontleent. Want op deze manier leert de mens van de correlatie van deze levenservaringen die op positievere wijzen voortleven om tot uitdrukking te komen op de volgende trap van ontwikkeling.

Dit is het libido; het is de motivatie van de mens voor het leven! Het is zijn levenskracht, zijn hogere Zelf, het Super Zelf. Het is het Oneindige Zelf dat, door de lessen die worden geleerd uit de confrontatie met mensen van zijn eigen soort en door persoonlijke relaties, een fundament bouwt waarbij hij het belang kan herkennen van deze ervaringen. Zo doet hij door het onderkennen van de ervaringen kennis op. Langzaam en zeker wordt zijn kennis omtrent de geest waardevast, meer gedefinieerd, en uiteindelijk bereikt de intelligentie van de mens, terwijl hij nog steeds in het vlees leeft, het punt waarop hij zogezegd kan zien voorbij de vijf zintuigen die de fysieke vorm manifesteren.

Dit is de huidige ontwikkeling van de mens op Aarde, dat hij dát punt van onderscheiding heeft bereikt of aan het bereiken is waarop hij de onzichtbare krachten kan zien, niet als een abstractie gebaseerd op bijgeloof maar gebaseerd op de kennis dat dit de ware werking is van het zelf. Het gezin vormt één van die vermogens die wordt verkregen door een begrip van de onderlinge betrekking met de energievorm die in hem zelf is vervat. Hoe zou men anders van zichzelf kunnen leren als men zich niet zou kunnen herkennen in een ander van zijn soort? We hebben man en we hebben vrouw; we hebben mannelijk en vrouwelijk. We hebben de tegenovergestelden, de twee polen die echt alleen maar vanuit een verschillend perspectief kijken vanuit het zelf en het zelf zien vanuit een nieuwe oriëntatie. Op deze manier laat het diamanten facet van het Oneindige zichzelf zien in de eindige facetten die het oneindige vormen.

Ja, het Oneindige dat we de Oneindige Creatieve Intelligentie hebben genoemd is precies dat - een intelligentie die alles schept en herschept wat aanwezig is op het huidige niveau van ontwikkeling van de mens. We moeten te allen tijde voor ogen houden dat het plateau, wanneer eenmaal bereikt, op elk moment in elke voorwaartse beweging, slechts een plateau is en steeds weer opnieuw moet verdergaan. Op deze manier is er beweging die nieuwe vormen en nieuwe aspecten herschept van het grote Oneindige dat de Vader is.

Aldus leeft de mens in een fysieke vorm als één van deze herscheppende krachten van het Oneindige. Hij baant zich een weg door het leven, beperkt door zekere regels die zijn opgesteld in een bepaalde dimensie of plateau van het Oneindige. Wat is het nut van zover vooruit kijken? Waarom niet zo volledig mogelijk leven en genieten van alles waarvan in het leven kan worden genoten, deelnemen aan alle pleziertjes van zo’n leven zonder zich druk te maken over de nasleep?

Ja, dit mag misschien een kinderlijke en zeer elementale houding zijn tegenover hetgeen het leven is, en toch maakt het deel uit van het leerproces van elementalen. Zelfs zij zullen leren dat zij niet kunnen sterven en zij zullen, in de doodsstrijd, de grote constante beweging leren kennen die plaatsvindt tussen hun fysieke levens in. Zij zullen ontwaken en de onophoudelijke beweging onder ogen moeten zien die aan de gang is in hun bewustzijn, hoewel zij het bewustzijn waarmee ze waarnemen niet begrijpen. Ja, zij zullen ertoe worden gedwongen om op een iets intelligentere wijze te gaan functioneren wanneer ze terugkeren naar het fysieke vlak, want om hen heen is voortdurende beweging van de hogere aard en de hogere vorm.

Wij zullen teruggaan naar het Atlantische gezin en een kijkje nemen in het huis van één van deze gezinnen en voor onszelf vaststellen wat het is dat verschilt van het gezin in jullie samenleving. Bewuste ontwikkeling van het gezin draagt lessen in zich over de continuïteit van de energie die tot uitdrukking werd gebracht door de grote leraren van jullie wereld, in het bijzonder door Jezus van Nazareth, die diegenen vermaande die kwamen luisteren naar Zijn rede op de heuveltoppen van Judea toen hij zei: "Oordeel niet opdat gij niet geoordeeld wordt. Wanneer gij kritiek ziet in de ogen van anderen, kijk dan in u zelve en verzeker u ervan dat uw oog niet wordt verblind door zijn eigen haat en jaloezie." We zien dus dat deze verbindingen de verbindingen zijn die alleen tot stand kunnen komen in nauwe samenwerking met elkaar. De nauwste samenwerking met elkaar vindt plaats in het gezin, waarbij de mens zijn eigen aard leert kennen en de projectie van zichzelf op diegenen aan wie hij meer steun en aandacht zal geven.

Wij zijn op een hoogtepunt gekomen in het voorbeeld van het leven dat was ontwikkeld tot een zeer hoog punt in de interrelatie van mensen, in die zin dat zij in staat waren om een omgeving te creëren die veel beter was dan het huidige leven, zonder de slaafse aspecten van het leven die alle mensen hadden teruggebracht tot een algemeen equivalent. In Atlantis was niemand de dienaar van een ander maar werkte iedereen overeenkomstig zijn eigen ontwikkeling, iedereen altijd met het besef dat hij gelijk was in de ogen van het Oneindige en werkte in relatie met zijn medemensen in bepaalde graden van ontwikkeling in hun werk en in hun begrip van het grotere Oneindige.

Er waren in deze tijd aspecten van het leven die deel uitmaakten van de levenslessen. Er was onenigheid en disharmonie tussen de leden der seksen, maar niet een disharmonie zoals je die nu ziet in jullie huidige eeuw. De disharmonie was een disharmonie gebaseerd op de onwetendheid van het zelf. Er was ontwikkeling op alle niveaus van het leven in Atlantis, ook in de lagere klassen van de samenleving, want de vele miljoenen mensen die de totale beschaving vormden van het Atlantische continent en zijn aangrenzende eilanden, waren heterogeen en niet van één klasse of elitegroep. Het was niet een vorm van aristocratie, maar er waren veel duidelijke verschillen tussen de ontwikkelingen van de bewoners. Wij verwijzen nu naar diegenen die tot op zekere hoogte nog steeds primitief zijn in hun begrip van de intelligentie van energie. Deze individuen zijn degenen die de grootste hulp nodig hebben en aan wie veel hulp wordt geboden. Zij zijn degenen aan wie in dit opzicht meer aandacht wordt geschonken.

In een typisch huis waar de mensen op dit lagere niveau leven, zijn zij de helpers. Zij dragen zelf niet de verantwoordelijkheid zoals een voorman, maar zijn degenen die helpen en die aanwijzingen opvolgen in de verschillende soorten werk waarbij zij zijn betrokken. In de meeste gevallen bestaat hun werk uit het helpen in de tuinen en uit het verzorgen van de omgevingen van huizen. Hier hebben zij de mogelijkheid om in aanraking te komen met de schoonheid van de omgeving en tegelijkertijd, terwijl zij op deze manier werken, helpen zij anderen die iets verder zijn ontwikkeld dan zijzelf. Zij hebben op deze manier de mogelijkheid om een voorbeeld te stellen voor die leden van of familie of andere groepen in de technische delen van deze stad, om zich bewust te zijn van wat er voor hen in het verschiet ligt in hun toekomst. Er wordt niet op hen neergekeken als waren zij slaven, noch worden zij gekleineerd omdat zij een iets ander kostuum dragen, aangezien hun uiterlijk niet van dezelfde aard is als van degenen met wie zij werken. Uiterlijk zijn deze mensen korter en hebben zij een donkerder huidskleur. Hoe verder iemand is gevorderd binnen de sociale structuur van de Atlantische samenleving, des te lichter de huidskleur is van de mensen.

Hier moet naar voren worden gebracht dat, omdat de lezer in deze tijd vertrouwd is met rassen en met het verschil in religie en nationaliteit, wij met recht kunnen zeggen dat het enige onderscheid dat je zult waarnemen en zien in deze tijd in Atlantis, het onderscheid is van wat kan worden genoemd het ras, waarmee de fysieke gerichtheid wordt bedoeld van de bewoners van het fysieke lichaam. Alle mensen hebben een ander uiterlijk. Ofschoon we je dit antwoord niet eerder hebben gegeven komen alle volkeren van de Aardse werelden niet van gelijke planeten. Zij komen van verschillende nabijgelegen planeten met verschillende stadia van ontwikkeling, zelfs binnen de fysieke evolutie van Homo Sapiens. Wij hebben op het continent van Atlantis, net zoals op andere plaatsen op Aarde, volkeren die verschillende voorkomens hebben. De volkeren waarover wij spreken, die donkerder zijn van huidskleur, werden door hun kleur beschouwd als zijnde van Latijnse afstamming.

Er zijn anderen die een andere huidskleur hebben die wit is. Zij zijn mensen die van andere werelden zijn gekomen. Elke groep met rassenkenmerken heeft de kenmerken van de bewoners van een andere aardse wereld.

Dan komen we tot de hoger ontwikkelden of intelligenteren en de ouderen in termen van evolutie. 'Oude ziel' is een term die relevant is want zij hebben geleefd in een fysiek lichaam en geleerd van het zelf gedurende een langere tijdsperiode, wat in dit geval meerdere levens betekent – zoals een individu dat nu veertig jaar is volgens zijn chronologische leeftijd, en een kind dat vijftien jaar oud is in het fysieke lichaam, en wij verwijzen hiernaar op deze relatieve wijze. Dit is in dit geval waar, dat het verschil of het onderscheid dat men ziet, zelfs in jullie tijd, verschillen zijn van de vorm die zijn bakermat in andere aardse werelden heeft gehad. Je zou dus kunnen zeggen dat geen mens op jullie Aardse wereld een oorspronkelijke bewoner is van die wereld maar dat hij zelf een ruimtereiziger is, niet noodzakelijkerwijze vrijwillig natuurlijk. Zoals we je er al eerder op hebben gewezen, waren de aardse mensen, diegenen die de leiders zijn, de gedegenereerde of negatieve leiders van andere aardse werelden, en hebben zogezegd een piramide van kracht gevormd en zijn verantwoordelijk geweest voor de oprichting van de aristocratie. Zij waren de zogenaamde vorsten van jullie naties, niet zozeer dankzij spirituele ontwikkeling, maar ten gevolge van de negatieve kracht die zij aanwendden die het resultaat was van hun begrip van energie.

Ongetwijfeld ben je je bewust van veel problemen van het individu en van de samenleving, die voortdurend naar voren worden gebracht in kranten en in televisieprogramma's, van de grote moeilijkheden die heersen tussen man en vrouw, en de langzame en gestage toename van deze problemen heeft tot vele breuken geleid in jullie samenleving. Je herkent dit in het veel voorkomende uit elkaar gaan van de gezinsleden die niet alleen de ouders hebben beïnvloed, maar ook diegenen die deel uitmaakten van de gezinsstructuur van het leven. De kinderen, zowel jongens als meisjes, werden afgeremd in het patroon van hun eigen voortgaande ontwikkeling. Eén van de belangrijkste principes in relaties binnen het gezin is het vermogen om een bepaald aspect van het leven naar buiten toe te reflecteren, om de kinderen te kunnen leiden, te adviseren, en hun kennis van zichzelf te versterken door de interrelatie, om te geven en te nemen. Dit geven en nemen is de spiegel van het leven!

Ja, dat is de manier waarop het gezin werkzaam is, als een spiegel, waarbij de spiegel overal zichtbaar is en voortdurend de verschillende activiteiten weerspiegelt die plaatsvinden binnen deze gezinsrelatie. Het is kenmerkend dat dit inzicht niet progressief is ontwikkeld door de aard van de sociale gebreken die zichtbaar zijn in jullie huidige eeuw. Er is een teruggang in de structuur van dit leerproces en een teruggang natuurlijk in de spirituele equivalenten, die de leerprocessen zijn van interdimensionaal leven.

Wij zullen ons niet bezighouden met de vele statistieken die de algemeen heersende disharmonie aantonen die een onuitwisbare vervorming veroorzaakt van de ware aard van de mens, die een spiritueel ingrediënt is en heen en weer wordt gerammeld door de ene schending na de andere. Het kind ervaart alleen de negatieve factoren van zijn vijandige driedimensionale omgeving en raakt daardoor, in deze grote onbalans van vijandigheid die is ontwikkeld gedurende de vele levens van de mens, sterker verbonden met de vijandige elementen van de negatieve krachten die hun leven zijn gaan leiden in andere werelden. Hoewel niet zichtbaar voor het fysieke oog, zijn zij niettemin werkelijker dan de fysieke Aarde. Veel meer onrechten zijn gevormd door de spirituele scheiding van het gezin. Zij zijn onderstromen van verkeerd leiden en de onderstromen die de sluiers zijn die voortvloeien uit de ongecontroleerde invloed van de bewoners van aardse werelden, die nu leven zonder hun fysieke lichamen. Door inteelt hebben zij veel van de negatieve aard teruggebracht die de ziekte van jullie tijd veroorzaakt, en die in grotere mate zichtbaar is bij jullie bevolking, bij jullie miljarden krioelende mensen.

Hierdoor zien we dat er communicatie is met andere werelden. In feite is dit het grootste bewijs van reizen tussen andere werelden of het reizen door de ruimte. Zeker, je bent je misschien niet bewust van deze ruimtevaart die onzichtbaar plaatsvindt, niet door middel van de verschijning van de ruimtevaartuigen, die een andere betekenis zullen geven aan onze opvatting over Atlantis, maar in de voortdurende interrelatie van geboorte en dood. Nogmaals, geboorte en dood zijn slechts aardse woordvormen! Geboorte en dood vormen slechts een manier om door de ruimte te reizen, en met de ontbinding van het fysieke lichaam reist het spirituele of ware energetische lichaam, dat de geest is van de mens, dus naar een andere planeet en leeft daar.

We kunnen dus zeggen dat geboorte voortdurend plaatsvindt, hetzij in de ene wereld of in de andere, en wat is gezaaid in de ene wereld komt tot bloei in een andere wereld, overeenkomstig de in die wereld heersende condities. Als wat was gezaaid in de Aardse wereld en gegroeid gedurende de vele jaren vanaf de jeugd, vervolgens opnieuw zou worden aangewakkerd bij de geboorte in een andere wereld, dan is die wereld een regeneratie van de zaailingen van de fysieke werelden, met slechts de grote loochening die is gegroeid in de geest van dat kind dat naar volwassenheid toe groeit.  Uiteindelijk, op zogenaamde hoge leeftijd, vervolgt de mens zijn leven met dezelfde boosheid, verbolgenheid, onzekerheid en haat jegens al diegenen die hem afhielden van datgene wat hij het meest wenste, wat zijn eigen zekerheid was, en hij zaait de kiem van ontevredenheid in deze onzichtbare wereld die alle mensen kennen, een aangrenzende of astrale wereld. Dit is de positieve en negatieve polariteit die wordt ervaren binnen het gezin. Vanuit de verschijning, voor zover het de bewoners aangaat, is het een tastbare wereld die overeenkomsten heeft met de wereld die hij pas onlangs verliet, met organisaties die de werkelijke structuur vormen van de samenleving zoals op Aarde, maar met een grotere energie.

Wij dwalen enigszins af door je deze vergelijking te geven. Toch is het zo belangrijk dat we nu met dit begrip komen want het is het kind dat het voorbeeld wordt voor de samenleving als geheel en dat de richting vormt van toekomstige werelden. De grote onevenwichtigheid in de ontwikkeling van de jonge mensen zal worden vergroot door deze onwetendheid van het leven dat continueert maar waarvan de fysiek georiënteerde geest geen idee heeft. De grote ziekten van de mens zijn een besmetting, gevormd door negatieve krachten zoals in het voorbeeld van het misbruik van drugs bij verslaving. Het eenvoudige roken van de sigaret is niet een op zichzelf staande handeling die het zekerheidsgevoel van de inhaleerder versterkt, maar is verbonden met veel inhaleerders van deze sigaret. De tabak heeft een verbeterende werking in de fysieke anatomie, en vermindert de spanningen en de vele persoonlijke problemen. Door het simpel opzuigen van rook uit een brandende sigaret, geeft dat individu die sigaret meteen aan honderden, misschien wel duizenden gelijksoortige individuen die grote behoefte hebben aan het ontsnappen aan hun eigen individuele onzekerheden. In zekere zin heeft hij direct een cirkel om zich heen gevormd. In deze cirkel heeft hij niet de pijp van de vrede overhandigd, maar een dodelijk wapen dat des te dodelijker wordt door de wijze waarop het de geest van de roker verzwakt.

Omdat de beginnende roker zich niet bewust is van de aard van energie, is hij er zich niet van bewust dat niet één handeling door welk individu dan ook kan worden uitgevoerd zonder dat die handeling wordt geregenereerd door anderen die dezelfde betrekking of relatie tot hem hebben, gebaseerd op de overeenkomst van de emotionele onbestendigheid. Dus dit is de grootste gelegenheid ooit voor de lezer, als hij zich niet bewust is geweest van de gevaren die ontstaan voor zijn lichamelijk functioneren bij het gebruik van drugs. Door het gebruik ervan draagt hij direct zijn wil over aan anderen die, als ze zich aan hem zouden tonen, dit individu meteen in paniek zouden brengen; hij zou de heersende ziekte herkennen onder degenen met wie hij zich als een kracht heeft verenigd! Er zijn veel neurotische en psychotische individuen die zich hebben gescheiden van deze energieën toen zij in de fysieke vorm leefden.

Al deze patronen kunnen, als na-effect, een ontbinding bevatten van de eigenlijke vorm van de menselijke verschijning vanwege het patroon dat in deze vorm kan worden gebracht door energie die zijn richtinggevende kracht heeft verloren als zijn eerste aanvang in het gezinsleven.

De mens kan door zijn eigen teruggekaatste beeld iemand van zijn eigen aard naar zichzelf toe weerspiegeld zien. Op deze manier zou hij herkennen dat wat hij ook ervaart, wordt weerspiegeld naar een ander, of het nu iemands vrouw, moeder, zuster of broer, zoon of dochter is. Hij zou dit grote principe beginnen te herkennen dat wat er ook in het bewustzijn van het zelf bestaat, naar buiten wordt geprojecteerd in het grote panorama dat het leven is, gevormd door anderen gelijk hijzelf, die aldus een concept van het leven naar hem terugkaatsen!

Dit grote principe is de eerste les die moet worden geleerd door een gezinslid en alleen op deze manier kan hij dit principe leren kennen. Dus het gezin is inderdaad heel belangrijk.

In Atlantis wordt ieder gezinslid, in het bijzonder diegene die nog niet zijn intelligentie heeft ontwikkeld, geholpen de onevenwichtigheid op te heffen die hij in zich zou hebben als hij zou doen zoals dieren doen, zijn eigen soort bevechten omwille van heerschappij en controle. In de verblijfplaatsen van de niet-ingewijden, en wij verwijzen wederom naar diegenen die de helpers zijn en de donkerder gekleurde bewoners, zien we dat hun woningen miniaturen zijn van een woning waar we je onlangs mee naar toe hebben genomen, in het woud.

Dit is een woning die, hoewel het dezelfde hoeveelheid intelligentie bezit die door de centrale tempel wordt uitgestraald, niet de schoonheid heeft van de sferische verschijning van sommige van de gebouwen die we hebben gezien. Deze woning is rechthoekig van vorm en bestaat uit één verdieping. Ofschoon het kleiner is in verhouding tot wat we eerder hebben gezien, is het nog steeds veel groter dan de gemiddelde één-verdiepingswoning van de lagere klassen in jullie tegenwoordige samenleving op Aarde. Tegelijkertijd is de woning veel geavanceerder dan die die je ziet in de groep van de lagere middeninkomens van jullie grote steden.

Hier gaat het leven verder zoals is getoond; alle gezinsleden leiden hun leven op een manier die sterk lijkt op hetgeen je is getoond. Zij beschikken in hun één-verdiepingswoning over voldoende ruimte voor elk aantal leden waaruit het gezin zou bestaan. Als het gezin slechts twee leden heeft dan zou de woning de noodzakelijke privacy en ruimte bieden voor de twee bewoners. Als het gezin groeit dan groeit de woning mee omdat vanuit elke zijde aanpassingen kunnen worden gemaakt. Omdat het rechthoekig is van vorm, worden extra kamers in een horizontaal patroon aangebracht.

De woning waar we het met jou over hebben heeft vier leden. Zij zijn de echtgenoot en zijn vrouw, de moeder van de echtgenoot en één kind. Zij zijn de gezinsleden die, in jullie taalgebruik, de grootmoeder of de grootvader zouden worden genoemd. Binnen deze verheven intelligentie waarin wordt voorzien in deze samenleving van Atlantis, worden de oudere mensen die zijn gescheiden van hun partners niet gescheiden van de familie maar wordt de gelegenheid geboden om óf samen te leven met leden van hun eigen leeftijdgroep, óf zij kunnen bij het gezin blijven van hun kinderen. Het is een kwestie van keuze van beide leden van het vroegere gezin. In dit bijzondere geval zien we de grootmoeder, het kind van de grootmoeder, haar kleinkind, en de vrouw van het kind van de grootmoeder.

Eén van de verschillen tussen deze woning en woningen waarmee je vertrouwd bent, is dat alles van elektronische aard is. Nogmaals, het heeft, ofschoon het kleiner is qua ruimte, veel overeenkomsten met hetgeen waarover we hebben gesproken in het vorige huis. In plaats van het fruit dat kan worden geplukt van verscheidene soorten planten, heeft deze woning iets anders dat voorziet in de voedselbehoeften. We kijken nu naar links, terwijl we staan in wat van buiten op straat lijkt op een foyer en we zien iets dat erg lijkt op een laboratorium. Het is een zwak glimmende weerspiegeling van een muur en heeft panelen met knoppen en ook rijen met glazen spiegels. De muur is in bepaalde opzichten massief en toch beginnen we te vermoeden dat, omdat het is onderbroken door de glazen bedekkingen, dit geen laboratorium is; het is een keuken die volledig is geautomatiseerd en elektronisch functioneert.

Zullen we naar binnen gaan? Je kunt natuurlijk niet door dit gezin worden gezien omdat de leden ervan niet de vergevorderde staat van psychische ontwikkeling hebben om voorbij de vijf zintuigen te kunnen waarnemen. Zij kunnen mij zien omdat ik voor hen hun gids en leraar ben en als zodanig leef ik tussen hen.

Ja, beste lezer, je hebt iets geraden, is het niet? Ik leef in deze stad van Atlantis en ben één van degenen die de Verlichte Wezens werden genoemd, iemand die het werk uitdraagt van dit grote plan. Ik ben een leraar die helpt met het zorgen voor het rechtzetten van elk van de problemen die mij onder de aandacht worden gebracht. Mijn aandacht is niet noodzakelijker wijze van fysieke aard, aangezien ik mij bewust ben van de noden van diegenen die ik te allen tijde help. Zo ben ik bekend en wordt ik gezien door deze mensen, en wordt ik binnengeleid zonder ceremonie, maar met respect.

Terwijl ik om me heen zie, merk ik dat er hier een geschil is dat niet is opgelost en zich niet eerder heeft geuit. Zoals we hebben verteld heeft niet iedereen een volledig idee van de ingrediënten die de vrede en de voldoening vormen die je in andere delen van de stad hebt waargenomen. Er is enige onenigheid die al een tijdje aan het broeien is geweest bij het oudere gezinslid en die je grootmoeder noemt.

Je bent nogal verbaasd dat zelfs ik de term ‘grootmoeder’ gebruik, want volgens het uiterlijk van deze persoon zou je haar jonger verwachten en niet de moeder van twee. Ze lijkt in de dertig te zijn in plaats van in de zestig dankzij de voedingsmiddelen en de grotere harmonie in de samenleving van de Atlantiërs. Zo kunnen de leden van het Atlantische ras hun jeugdige verschijning behouden, zelfs tot op hoge leeftijd, als je zeventig en tachtig oud noemt.

Het geschil dat hier heerst is er een van de persoonlijkheid! Het lijkt erop dat degene die de grootmoeder wordt genoemd er hevig naar verlangt om het geven van meer leiding aan de gezinsleden op zich te nemen. Wij zouden het geen inmenging willen noemen, maar vanwege de sterkere persoonlijke aard van de moeder dan van de vader van de zoon, is er blijkbaar een gebrek aan communicatie tussen de drie en dat er meer leiding wordt gegeven aan de ontwikkeling en het grootbrengen van de jongen dan het geval zou moeten zijn met de vader. De disharmonie heeft de toename veroorzaakt van een soort mist die het uiterlijk is van dit huis. Zie je, wat het ook is dat wordt veroorzaakt in het leven van elk individu, er is altijd het begeleidingsverschijnsel van de energievorm waarin die ervaring is vertaald en werkelijk is. Deze disharmonie heeft veel witte smog veroorzaakt, zo gezegd, die blijft hangen en die niet alleen het interieur van dit huis heeft aangetast, maar ook de buitenkant. Dit was mijn reden om hier te komen, want mentaal zag ik de toestand van het gezin van deze groep en ik heb je hier naartoe gebracht ter wille van een voorbeeld zodat je je niet alleen bewust zou worden van hetgeen deel uitmaakt van de samenleving, maar ook hoe het wordt opgelost.

Wij sturen geen politieman zoals jullie zouden doen, noch sturen wij een speciaal individu van de instellingen die sociale hulp verlenen aan gezinnen, bemiddelaars die een verordening op papier schrijven en vervolgens de individuen naar een burgerlijke bijeenkomst in een zaal brengen om het probleem op te lossen. Wat wij in onze bemiddelingsprocedures doen is de individuen helpen door eerst vanuit ons eigen Wezen een zeer positieve vorm van energie te projecteren om de energetische smog te verdrijven die is gevormd door het verkeerd leiden en door de zaden die zich hebben ontwikkeld in de gedachten van de leden van dit huishouden die de vader en de grootmoeder zijn.

Wat van het grootste belang is, is hen uitleggen dat zij het levenspatroon in gevaar hebben gebracht van hun eigen nakomeling, hun zoon, die heel erg belangrijk voor hen is. Het is hun liefde die de oorzaak is van de onenigheid in hoe deze liefde aan deze jongen te geven. Wat zij als liefde beschouwen is voor hen natuurlijk nog een onbekend ingrediënt. In het geval van de vader betreft het een discipline die voortdurend op hem gericht moet worden, dat hij hem moet gehoorzamen gewoon doordat hij de woorden uitspreekt die komen van iemand die de vader is. In het geval van de moeder van de vader is het omdat zijzelf een zoon verlangt die nog moet worden grootgebracht, zodat zij kan liefkozen en strelen en de herinnering hebben van de vroegere periode in haar leven met haar man. Zo zijn deze mensen nog steeds elementaal in hun omgang met anderen in de verder gevorderde structuur van de samenleving van Atlantis. Het voorbeeld is juist tot de lezers gebracht zodat zij de gebruikte methoden konden zien om de brug te helen die een desintegratie begon te veroorzaken in het gezinsleven. Het was een maatregel die was gebruikt om ook een maligne op te lossen die een grotere vorm kon aannemen en de grotere structuur van de stad kon aantasten. Zoals je weet kan één rotte appel al z'n soortgenoten aantasten als het niet tot een eind wordt gebracht. In ons geval, als leraren van diegenen die nog steeds van zichzelf leren, zorgen wij te allen tijde voor het noodzakelijke ingrediënt, wat de helende energie is van ons eigen meelevende begrip van het leven.

Het is vermeld dat, mogelijk met enige verassing en verbazing bij de lezer, ik je meeneem op een geleide rondleiding in verschillende delen van deze stad van Atlantis, dat ik je niet meeneem op een rondleiding zoals ik zou doen vanuit een andere wereld, maar je persoonlijk begeleidt als iemand van degenen die bewoners zijn van deze tijd. Wederom kun je zien hoe waarheid alleen kan worden gesproken door voorbeeld en dat ik alles wat ik heb gezegd heb ervaren en je niet slechts een beeld laat zien dat mij is voorgehouden, maar dat dit beeld geheel is verbonden met en deel uitmaakt van mijn eigen ervaring in de cultuur en de samenleving van Atlantis.

Zodra de Aardse mensen beginnen te realiseren dat tijd en ruimte slechts mathematische symbolen zijn, zullen zij zien dat duizend, tienduizend of honderdduizend jaar de structuur van de vorm die de mens is, niet hebben veranderd, en dat de terminologie waaraan hij zo is gewend en mee is vertrouwd, wordt gebruikt als een middel om iemands levenservaringen vast te stellen. Wat hij 'dag', 'nacht' en 'jaar' noemt, zijn slechts kalenders om hem te helpen in zijn prille evolutionaire ontwikkeling. Dus als wij aan voorbije beschavingen denken zoals zij zijn, zijn zij net zo levensvatbaar en echt als jullie ogenschijnlijke realiteit van de levensvormen die je om je heen ziet en de gebouwen die jullie steden en dorpen vormen en sieren. Wat je ziet en waar je vertrouwd mee bent, is op geen enkele manier anders dan het is geweest, zelfs in de miljoenen jaren geleden!

Er is niets in het Oneindige dat niet reeds heeft bestaan. Het oude spreekwoord dat er niets nieuws is onder de zon, is inderdaad een waarheid. Dit betekent niet dat de ervaringen van de mens nooit nieuw zijn; ze zijn het. Zij zijn de ontwikkeling van nieuwe inzichten en zijn de verschillende nieuwe uitgangspunten die door elk individu zijn bereikt. Toch zijn zij niet nieuw onder de zon, want het Oneindige bevat elke eindige ervaring die ooit tot uitdrukking is gebracht of ervaren door zijn oneindige tegenhangers.

Diegenen van ons die in een zekere grotere mate de levenspatronen op aardse werelden hebben ervaren, kunnen het verband zien van de vele beschavingen zoals die in voorbije historische perioden zijn verschenen en opnieuw verschenen.

De vroegere lessen voor de mens van de éénentwintigste eeuw bevatten een begrip van de voortdurende en altijd toenemende herhaling van energie als de structuur van het Oneindige die steeds nieuwe factoren schept, hetzij vanuit een meer intelligente periferie, hetzij vanuit een minder intelligente periferie met betrekking tot de bewoners van deze lagere energievorm.

De les ligt hier in de geschiedenis zelf. Door zogezegd terug te kijken in de tijd, kan de leerling het grote belang beseffen van progressie en de voorbeelden zien van regressie en uiteindelijk de absorptie van het patroon dat hij van zichzelf heeft gevormd naar een hergroepering van atomaire vormen om uiteindelijk opnieuw te worden geabsorbeerd tot pure energie. De les is hier het herkennen van de vrije keus van de mens. Ons is altijd verteld dat lessen in het leven kunnen worden gegeven met behulp van historische middelen. Veel gebeurtenissen zijn beschreven in de boeken in de bibliotheken van de Aarde als een middel om de mogelijkheid bij te brengen van leren door de ervaring van grote mensen die in andere tijden hebben geleefd. Dit is één doel van geschiedenis. De andere is om de tegenovergestelde factor te herkennen, dat er een ontbinding kan zijn van het tegenwoordige leven zoals het door de mens wordt gekend, als hij niet luistert naar de gevolgen van verkeerde acties die in vroegere levens zijn ondernomen en naar de desintegratie van hele beschavingen en hele continenten.

Tot op heden echter, hebben de onderrichte mens en diegenen die worden beschouwd als de leiders naar wie hele bevolkingsgroepen opkijken geen geloof gehecht aan de ondergang van hele beschavingen en aan de cataclysmen die als resultaat het gezicht van jullie planeet hebben veranderd. Dit is het grootste en eerste doel van de leraren, de leiders, diegenen die jullie beschouwen als jullie spirituele gidsen die het voorkomen hebben van verlicht zijn en die een grotere mate van Oneindig Licht weerspiegelen en waarlijk de Verlichte Wezens kunnen worden genoemd. Zij mogen dan gekleed zijn in het gewaad van de fysieke vorm, maar je zou een groot licht om hen heen zien dat hun ware vorm is. Zij komen vermomd in de fysieke vorm zodat zij het grotere gewicht van hun kennis kunnen dragen. Zij worden door de niet-ingewijden niet altijd als zodanig geaccepteerd, behalve door diegenen die de ware ogen hebben en het innerlijke kunnen zien. Zij weten dat hier één van de verder gevorderde Broeders is die naar hen toekomt om hen de kracht te geven om verder te kijken dan hun inherente problemen als fysieke wezens.

Als het voorbeeld van Atlantis en van Lemuria niet tot het bewustzijn wordt gebracht van de elite van jullie wereld, wetenschappers en diegenen die op politieke wijze de scepter zwaaien, dan zal de wereld als geheel, voornamelijk gevormd door de niet-ingewijden, niet de diepe problemen herkennen waarin zij terecht zijn gekomen. Het is dat het voornaamste probleem een terugkeer zou zijn en een voortgang van het verleden vanwege het misbruik van de energie van het Oneindige. De vorm die de aard is van jullie derde dimensie is het bestandsdeel van energie dat maar op één intelligente manier kan worden begrepen, als een basiskern van energie uitgedrukt in een driedimensionale, onderrichtende wereld. Het dient niet te worden gebruikt om nieuwe oorlogen te beginnen en aan het heden het vergif toe te voegen van vroegere persoonlijke macht.

Het is niet slechts een geschiedenis die we aan jullie presenteren van historische feiten en hoe de mensen leefden in Atlantis, en dat het eens een paradijs was op Aarde waarin jullie zelf misschien hebben geleefd. Inderdaad hebben de meeste bewoners van de Aarde in de één of andere tijd in deze grote beschaving op het Atlantische continent geleefd. Het wordt niet gepresenteerd om terug te kijken op de kroon van dit verleden. We zullen je meenemen naar een toekomstige tijd en je zult zien dat je niet al te veel hebt om je over te vergenoegen. Totdat dit beeld echter aan jullie kan worden gepresenteerd bereiden we je voor met een beter begrip van de historische ontwikkeling van Atlantis tot aan haar meest prestigieuze periode.

Wanneer de ware interdimensionale aard van energie bekend is en kan worden aanvaard en gebruikt in een richting om de mens als een spiritueel wezen te ontwikkelen, zal atomaire energie niet nodig zijn, omdat jullie jezelf dan direct in verbinding kunnen stellen met het grote Oneindige en er door middel van de krachtvelden van de Aarde zelf de continuerende en eeuwige energiebehoeften uit trekken voor levensvoedsel. Het zal heel eenvoudig zijn als je weet hoe met het rietje toe te tasten, het in de voortgaande beweging van energie rond jullie Aarde te plaatsen, en als je op een positieve manier dit energieveld leert kennen dat jullie voortdurend herschept in jullie levenspatroon, zul je leren hoe jezelf te beheersen en het leven te onderhouden in jullie huidige samenleving.”

Copyright © 2010 Frank Hoogerbeets (www.ditrianum.org). Deze informatie mag alleen in z'n geheel en ongewijzigd worden gekopieerd en verspreid, inclusief deze copyright-vermelding.