1 april 2010
Wat wij wensen voor diegenen die zijn geïnteresseerd in hun spirituele vooruitgang, is dat zij eens en vooral hun bijgeloof naast zich neerleggen in een god die buiten hun eigen bewustzijn leeft, een kracht zonder enige betrekking tot hun eigen Kracht, hun eigen kern van intelligentie, hun eigen hogere zelf! Dit is de huidige ontwikkeling van logica en rede voor de mens, om de in lagen verdeelde leringen los te laten, en te beseffen dat woordstructuren die niet de kracht in zich dragen van de intelligentie van de waarheid, ter zijde moeten worden gelegd en een nieuwe taal moet worden geleerd. Mettertijd zal zo'n taal de taal zijn van het Oneindige, een interdimensionaal begrip van de geest, zonder het gebruik van hiërogliefen, gevormd door de vijf zintuigen in de driedimensionale werelden.
Jullie tegenwoordige geologen hebben onlangs (en wij spreken van ‘onlangs’ met betrekking tot jullie Aardse kalenderjaren) de theorie aanvaard die naar voren was gebracht door iemand van een verdergevorderde genootschap, dat het tegenwoordige uiterlijk van de continenten van jullie Aardse wereld eens heel anders was. Deze theorie, die in het begin van de twintigste eeuw werd geopperd, was de theorie van de Verschuiving van de Continenten; erbij bevond zich een begrip van de diepere aardlagen van de Aarde. Echter, tegenwoordig is er een ontvouwen van de herinneringen van levens die in andere tijdperken en op andere geologische formaties van de Aarde werden geleefd, en mettertijd zal deze theorie van de Verschuiving van de Continenten worden geaccepteerd vanwege een bestudering van fossiel leven in de prehistorische periode van de Aarde.
Wij weten dat wat tegenwoordig Noord- en Zuid-Amerika, Europa, Azië, Afrika en de grotere eilanden Australië, Arctica en Antarctica wordt genoemd, eens één geheel vormde en klimatologische condities had tegenovergesteld aan die, die tegenwoordig worden ervaren in de eenentwintigste eeuw. Het grote continent dat Lemurië was, was inderdaad groter dan jullie tegenwoordige Noord- en Zuid-Amerika. De continenten Noord- en Zuid-Amerika maakten deel uit van één landmassa die grensde aan het Europese continent, en de eilanden van IJsland, Groenland en de Britse Eilanden vormden één geheel. Atlantis maakte deel uit van deze grote landmassa. Het was door vele geologische veranderingen in de structuur van de aarde en erop, dat de vele formaties, plateaus, bergen, vulkanen, en dergelijke genaamd, verantwoordelijk werden voor het soort leven dat zich bevond op het oppervlak van het land.
Wij zouden in alle eerlijkheid kunnen zeggen dat de Aarde, met haar inheemse begroeiing erop en met de waterdampen die haar zeeën en oceanen vormen, een herscheppende bewustzijnsvorm is van energie. Hoe ongelofelijk het ook moge lijken voor tegenwoordige geologen, deze atomaire kern van het Oneindige was voorzien en ontwikkeld door grote Wezens. De aardse wetenschapper kent de aard van zulke Wezens niet, die Krachten zijn van de Oneindige Creatieve Intelligentie. Mettertijd zal de mens in zijn evolutie leren dat alle vormen van het Oneindige, gekend onder de namen universum, melkweg, planetenstelsel, zon en aarde, planetaire lichamen genaamd manen, allemaal regeneraties zijn van één bron die de Oorsprong kan worden genoemd.
De veranderingen die tot stand zijn gebracht door de mens op Aarde, waren veranderingen die niet per definitie tot stand waren gebracht door de zogenaamde klimatologische condities, die de krachten van God lijken te zijn en niets te maken hebben met het disfunctionele dat de mens is (en waarin wij hem plaatsen in de verschillende ondergangsperioden van beschavingen op de neerwaartse spiraal). Het is waar dat veel van de grote geologische verandering die het tegenwoordige uiterlijk vormt van jullie Aardse wereld, zich voordeed tijdens perioden van opgang, tijdens de evolutie en de draaiing van de Aarde om haar as terwijl zij om haar zon draait, die op zijn beurt om zijn tweelingzon draait, een zon op de hogere banden van de wervelende spiraal die de grotere melkweg is.
Het is bekend dat de Aarde twee noordpolen heeft, één bekend als de magnetische pool en de andere als de werkelijke noordpool. Hoe is dit gekomen en hoe komt het dat de Aarde een declinatie van de as heeft van 23,5°? Hoe komt het dat de Aarde, ogenschijnlijk rond, een afwijking heeft bij het draaien om haar as? Deze factoren waren geen condities als gevolg van de evolutionaire ontwikkeling van de Aarde. Wij kunnen ons niet verdiepen in de aard van de evolutie van melkwegen, planetenstelsels en aardse planeten zonder de lezer te moeten meenemen naar een hogere graad van interdimensionaal begrip van de aard van het Oneindige. Zonder deze initiatie moeten we de belangrijkste waarheden vertellen van de geschiedenis van deze wereld, wat zal leiden tot een grotere onthulling van kennis, niet alleen van Atlantis maar van alle vroegere beschavingen die aan Atlantis voorafgingen.
De grote rampen die de mens op Aarde overkwamen waren een gevolg van het verlangen van de mens om God te worden. Echter, God is een synoniem voor een hogere staat van begrip van het Oneindige; het zou dus juist zijn om te zeggen dat God en het Oneindige één en dezelfde zijn. Omdat de mens nog niet oneindig is georiënteerd, is hij niet God. Maar door te wensen God te zijn, identificeerde hij zich ermee, en door zijn handelingen om te knoeien met de krachten van het Oneindige, leefde de leugen dat hij een groter begrip had van het Oneindige en al de krachten die dit Oneindige onderstrepen. Met deze leugen gaf hij het teken dat gigantische krachten ontketende die veel ontwrichtingen aanrichtten in de mens en in de samenleving!
Hij ontketende een monster dat zijn verbondenheid met spirituele dimensies niet kende, een monster dat stuurloos was. Zo'n monster was een herschepping van het Oneindige, maar op een wanordelijke manier, in ieder geval met betrekking tot zijn verschijning in de driedimensionale wereld van de Aarde. De mens ontketende deze krachten, die verkeerd waren gericht, door zijn gebrek aan begrip van de innerlijke aard van de geest.
Tijdens de ontwikkeling van beschavingen in jullie Melkweg en in andere, is er het ontketenen geweest van grote krachten, onbekend bij oningewijde, elementale wezens, die enorme verwoestingen aanrichtten op de werelden waarin zij leefden, en veranderden - voor tijden lang - de koers van de evolutie van de individuen die op deze planeten leefden. De planeten zelf namen vele vormen aan, gehavend door het verkeerd richten van energie, onherkenbaar uit de schoonheid die eens zichtbaar was op hun heuvels en dalen, in hun oceanen en zeeën en de vele bouwwerken die waren ontwikkeld in deze regionen.
In de geschiedenis die eens weer op Aarde zal worden gekend van de grote centrale beschaving die eens Lemurië was, betuigen wij veel eer aan onze Broeder Churchward en weten dat zijn werk niet onopgemerkt en onbekend zal blijven vanwege het zware en volhardende onderzoek dat getuigde van zijn interesse om de overblijfselen van de Lemurische beschaving onder de publieke aandacht te brengen. Hij zal worden beschouwd als één van de eerste ware archeologen en historici van zijn tijd, want dat wat hij heeft gevonden in de vele landen die de koloniën waren van Lemurië, heeft getuigd van het feit dat deze grote beschaving vader en moeder was voor alle mensen op Aarde en was het ware huis en verblijfsoord van de Verlichte Wezens.
De Lemurische Meesterlijke Wetenschappers toonden de mens hun verwantschap met het innerlijke zelf, toen de tuinen van het paradijs werkelijk waren gematerialiseerd en de mens op een serene, vredige manier leefde, elk individu met zijn afstemming op het Oneindige, een op zijn wijze progressieve ontwikkeling doormakend. De overblijfselen van deze grote beschaving waarnaar Churchward zo verbeten zocht, in de vele landen die Lemurië omgaven, hebben getuigd van het feit dat zij in alle gevallen verwijzen naar de legenden van de ramp die de grote moeder-beschaving van de Aarde overkwam, en getuigden van de grote leringen die eens het karakteristiek waren van deze koloniën.
Als dit inzicht wordt gegeven door de schrijver, met de hulp van veel meer vergevorderde Intelligenties, kan het niet anders dan dat degene die deze voorstellingen demoduleert in woorden, zelf is betrokken bij het herschrijven van deze geschiedenis van Lemurië om je doelbewust een beter beeld te geven van de elkaar opgevolgde cataclysmen die het gezicht veranderden van wat jullie Moeder Aarde noemen. Ja, alle mensen die nu leven, waren betrokken bij de rampen die de evolutie van de mens en de evolutie van de wereld zelf is overkomen en heeft teruggeplaatst, want energie evolueert, ongeacht in welke vorm die is vervat. Dus de Aarde ontwikkelt zich zoals de atomen zich ontwikkelen die de Aarde vormen; als energie vormen zij intelligentie en zijn zij geïntegreerd met de soorten die op Aarde leven.
De veranderingen die zijn opgemerkt en tegenwoordig worden onderzocht door jullie wetenschappers leveren het stille bewijs over de waarheid van de oorsprong van voorbije beschavingen. Lemurië, een groot continent waarop vele miljoenen mensen leefden (bijna zoveel als de bevolking van jullie Verenigde Staten) was een geïntegreerd deel van de Aarde. De ramp die het gedurende vele duizenden jaren overkwam, was een ramp die het gezicht van de Aarde toetakelde en veranderde de oriëntatie die de geometrische en geologische oppervlakte van de Aarde is. De explosies die het continent van Lemurië op zijn grondvesten deden schudden, waren ontketend, niet alleen door dat wat werd ondersteund door het negatieve gebruik van energie, het werd ook aan één stuk door gebruikt, waardoor een grote stroom van energie feitelijk werkzaam was op een manier om het elektromagnetische veld, dat zelf was verweven en verbonden met hogere elektromagnetische velden in de hogere spiraal-patronen – wat de inherente interdimensionale verhouding is van energieën, tegen te werken en te niet te doen.
Het evenwicht van de kleine Aarde, zoals zij roteert in dit elektromagnetische veld, was veranderd. Zelfs de stand van jullie Aardas was veranderd.
De huidige seizoenen van de planeet Aarde worden veroorzaakt door de breking van het elektromagnetische energieveld van jullie zon. Deze breking, veroorzaakt door het omhulsel dat jullie Aarde omgeeft en door de vele velden die op verschillende manieren roteren, heeft voor een andere hoek van inval gezorgd en heeft wat jullie het weer noemen veranderd, de verandering in de luchtmoleculen en de verandering in de weerkaatsing van warmte en de afwezigheid van warmte, wat 'koude' wordt genoemd in jullie taal.
Inderdaad, dit was niet een evolutie van de Aarde; dit was niet de aard van haar ontwikkeling! Het was een terugval, en een heroriëntatie die veranderingen noodzakelijk maakte en ook teweeg bracht in de Aardse beschavingen, bevolkt door de mens. Er kwamen uiteenlopende soorten mensen toen hij leefde in de verschillende klimatologische omstandigheden zoals die in verband worden gebracht met verschillende zones rond de evenaar van jullie Aarde. Hier hebben we een disharmonie die zich ontwikkelde, een onkruid, groeiend, knagend en muterend, vele soorten voortbrengend om te verdelen en onder te verdelen en zweren genererend die zouden verschijnen in de gedachten van de mensen, zweren die onevenwichtigheden waren in de energetische velden van hun fysieke lichamen.
In de degeneratie van de soorten begon de mens na deze grote cataclysmen opnieuw op de Aardse wereld te verschijnen, en begon hij zich te verspreiden over het land en te leven in omstandigheden die niet voortkwamen uit de meer progressieve ontwikkeling die zijn betrekking tot zijn fysieke bestaan van het ene leven naar het volgende moest doen afnemen. Door de fragmentatie die plaatsvond, toen stukken van de Aarde zichzelf opnieuw vormden, nieuwe continenten en landmassa's voortbrengend, keerden de mensen terug om te leven in wat eens de vertrouwde omgeving was, maar vonden zij zichzelf terug op eilanden, kleine stukken land die boven de oceaan uitstaken. Deze eilanden waren alles wat was overgebleven van hun vroegere land. Zij waren nu gescheiden van de grotere beschaving die eertijds pulseerde met een hoger trillend bewustzijn van het leven. Door de technologische degeneratie die eerder had plaatsgevonden begonnen zij zichzelf op het land te zien als inboorlingen, met slechts vage herinneringen aan hun vroegere levens die zij leefden in wat eens een paradijs was. De vele verschillende koloniën, fragmentaties van het leven, begonnen terug te keren; de langzame opmars ging verder.
Wij hebben over het begin van Atlantis verteld. Wij hebben met opzet het grote historische schouwspel tot je bewustzijn gebracht wat de geologie is van jullie aardse wereld, want de beschavingen die uit deze landmassa's voortkwamen waren zelf integrale factoren van de geologische vormen die eerst waren geschapen door het Oneindige en vervolgens misbruikt door de inheemse bewoners van de Aarde. Niettemin is zij als de moeder die voortdurend zorg draagt voor haar jong en er steeds op toeziet dat aan de behoeften van het kind wordt tegemoet gekomen, dat geen boosheid wordt getoond aan het onvolmaakte kind maar slechts begrip. Zo is het dat de wieg voor de mens, die een kind is van het Oneindige, de wereld is waarop hij leeft. Ofschoon zijn wieg beschadigd is geraakt, was het opnieuw gevormd door de onveranderlijke wijsheid en compassie van de Oneindige Geesten, zodat hij opnieuw kon worden gewikkeld in de doeken van de elementen van de Aarde en kon worden verzorgd en kon groeien om een zeker punt te bereiken waarop hij in staat kon zijn om zijn doeken van zich af te gooien en zijn zoektocht naar identiteit en zijn realisatie van het Zelf op zich te nemen.
Laten we, zoals we je hebben meegenomen op deze grote rondreis van Atlantis, je deze keer meenemen naar het woud, het land dat de afscheiding vormt van de steden van Atlantis, en je zult een uitzicht zien dat je zal doen duizelen. Je ziet geen ongeordende wirwar van bomen en plantenleven, rotsen en water zoals het uit bronnen stroomt, en rivieren die wild zijn en in geen enkele verhouding staan tot andere aangrenzende gebieden; je ziet hier een tuin-paradijs! Er is geen warboel en niets van het overmatige vallen van takken van bomen en de ophoping van bladeren. Er is niets van de wanorde zoals in jullie wouden. Dit komt omdat het land dat aan de steden grenst weelderige begroeiing heeft, en drukt een intelligentie uit die inherent is aan deze begroeiing; er heerst grote orde. Het is waar dat dit zo is omdat de mensen die zijn opgeleid in de scholen van Atlantis erbij zijn betrokken. Het is niet een automatische functie van een instrument dat automatisch het groen wegneemt dat is veranderd van zijn ontwikkeling als een blad naar een lagere ontwikkeling als het verandert in uiterlijk en uiteindelijk zogenaamd doodgaat. Nee, alles wat we om ons heen zien is een glorieus beeld van tevredenheid. Het is een idyllisch land omdat er degenen zijn als Atlantiërs die zijn opgeleid in de scholen voor het specifieke doel van het voortdurend zorgdragen voor de bomen zodat elke boom zijn gedaante tot fantastische hoogten brengt en schoon is. Het gebladerte dat de boomstammen omgeeft wordt in zijn meest prachtige vorm gehouden, besnoeid overeenkomstig de vorm en de intelligentie van dat soort.
De Wijzen, de leraren van Atlantis, wetende dat niet één mens gelijk is aan de ander en beseffende dat een ieder taken moet worden gegeven die hem het gevoel geven deel te zijn van het geheel, ondanks dat hij niet de mate van intelligentie bezit als van anderen van zijn soort, hebben hem een gelegenheid gegeven te evolueren overeenkomstig zijn huidige interesses en verlangens. Met de elektronische instrumentatie die door hen is ontwikkeld zijn zij in staat geweest om in de jeugd de ervaring, het op dat moment aanwezige niveau van ontwikkeling en de behoefte aan onderricht voor elk individu vast te stellen.
Je ziet mensen prachtig opgetooid in kostuums, hoeden en een in rood omlijnde tuniek dragend. Het is een tuniek van blauwachtig geel, een geel dat een tint blauw in het weefsel heeft. Zij dragen ook iets dat lijkt op een broek. Het lijkt op een bedekking die een pantalon zou kunnen worden genoemd maar in jullie taal meer een broek, een kledingstuk dat is gescheiden om de twee benen te bedekken. Dit om het Atlantische individu geen eventuele schrammen op te laten lopen wanneer hij tussen de begroeiing loopt en in bomen klimt om zorg te dragen voor de weelde van deze begroeiing die uit vele soorten bestaat.
Iedereen die je ziet is druk bezig met bepaald werk. Er zijn diegenen die de varens of de bladeren bijeenbrengen die zijn gevallen van de grote bomen die hun stam oprichten tot de duizelingwekkende hoogte van dertig meter en met de wind mee deinen. Er zijn veel andere bomen van verschillende soorten die een wijde omvang hebben en kunnen worden vergeleken met de bomen die roodhout worden genoemd die groeien in de noordelijke landen van Californië. Zij hebben inderdaad een enorme omvang en diameter en zijn onovertroffen in hun statige oprichting van de grond naar de hemel.
Het land is gematigd en het klimaat verandert niet merkbaar zoals het dat doet in jullie tegenwoordige streken op Aarde. In de eenentwintigste eeuw op Aarde hebben jullie een verscheidenheid aan weersgesteldheden waar een neerslag van regen in bepaalde tijden van het jaar wordt gekristalliseerd tot sneeuw en ijs en het omgekeerde in andere jaargetijden. Jullie hebben hogedrukgebieden, gevormd door het elektromagnetische krachtveld om de Aarde en jullie hebben verzengende hitte. Niet zo in de weersgesteldheden zoals die zich manifesteerden in Atlantis. Eén van de gevolgen van het klimaat in Atlantis is de grote groei die plaatsvindt met de zon die altijd verschijnt en elk van deze prachtige vormen van de natuur in licht baadt.
Als we door dit dichte woud lopen zien we dat omdat het is geordend en elk van de bomen, bloemen en bladeren allemaal tezamen worden beregend, het niet een resultaat is van toeval maar zorgvuldig is verzorgd en gepland door de tuinders, die de leraren zijn van de Atlantiërs. Zij hebben een systeem opgezet waarbij de begroeiing die je ziet als een geheel met elkaar is verbonden zodat het de verschijning geeft van vorm en substantie, gebaseerd op kleur, ontwerp van de plant en de heterogene aard, noodzakelijk om de bewondering te wekken bij de wandelaar. We zien dus geen eentonig beeld dat voor het oog van de bezichtiger moeilijk zou zijn te accepteren wanneer het een saaie, voortdurende herhaling zou zijn van dezelfde vorm. Er is een heterogene verhouding van een variëteit aan soorten die het woud vormen. Ofschoon het kris kras door elkaar lijkt te staan, is het toch zeer ordelijk.
Zoals je nu kunt zien, terwijl je het pad afloopt, bemerk je van verre dat de overvloed aan plantenleven, wanneer naderbij komend, zeer ordelijk is, want ze groeien met de vrijheid van het hebben van de noodzakelijke ruimte om in te groeien, en de soorten die ernaast groeien hebben hun eigen ruimte. Zij groeien niet over elkaar heen, noch onderbreken zij elkaars evolutie. Dit is de schoonheid en het panorama van het beeld dat je ziet, lopend zoals je doet op de paden die zo zacht zijn als de zomerbries. Van tijd tot tijd ingebed in deze paden zijn zekere vlakke plateaus. Naarmate je dichterbij komt zie je dat het een rustplaats is. In deze rustplaats bevindt zich een prieel dat het de wandelaar mogelijk maakt om te zitten en rustig de schoonheid te aanschouwen die hem omringt en zo de geuren op te snuiven van de bomen, de bloemen en het plantenleven.
Ja, beste lezer, de vele diersoorten die tam zijn, nestelen zich soms bij de wandelaar in deze priëlen. Er is veel activiteit want er zijn altijd diegenen die de 'helpers' zijn in het woud. Zij zijn gekleed in het kostuum dat we je hebben beschreven en zij lopen langs terwijl je in het prieel zit. Zij glimlachen met een vriendelijke blik. Op deze manier en zelfs in grotere mate kan de Atlantiër zonder enige beperking de volle gelukzaligheid van het Oneindige in zich opnemen omdat er geen enkele beperkingen zijn om de mens te irriteren, ook al begint hij te leren van het hogere zelf.
Wij hebben het over een ander gebied van het leven waar we je nog niet op hebben gewezen, maar we zullen je in toekomstige hoofdstukken uitleggen en beschrijven hoe de mens evolueert. Hij is niet gelijk; ieder bevindt zich op een andere trede terwijl hij verdergaat op de evolutiespiraal, het Oneindige ervarend. Door zijn samenwerking met zijn medemensen is er een noodzakelijke hoeveelheid wrijving die alleen kan worden veranderd als de olie van het leven wordt geïnjecteerd zodat hij niet wordt bezoedeld door te veel van het lagere zelf, of een zelf dat nog steeds dierlijk is en dat slechts de vreugden van zijn zinnen verlangt.
Terwijl we rustig zitten in het prieel op stoelen die lijken te zijn gemaakt van het woud zelf en opnieuw gevormd uit de eigenlijke boom, met de sponzige veerkracht van rubber, kijken we omhoog en onze aandacht wordt getrokken naar een beweging die voortduurt in de atmosfeer of de hemel boven je. Ja, je ziet één van die luchtschepen waarover we het eerder hebben gehad in de productiecentrale waarin het is vervaardigd. Dit is één van die grote cilindrische modules die een vorm hebben die overeenkomt met die, die zachtjes boven je glijden als je de grote boulevards afloopt van deze stad Persopolis. Deze cilinder die je ziet beweegt op een rustige manier. Je hoort niets van het lawaai van jullie luchtmachines als ze de wrijving van de lucht overwinnen, wat je oor bereikt als lawaai. Nee, deze cilinders, die de ruimteschepen zijn van Atlantis, gebruiken de natuurlijke krachten van de elektromagnetische velden. De technici van dit vaartuig begrijpen wat we zullen noemen de fase-verhouding van energie. Deze cilinders bewegen met de stroom van het elektromagnetische veld dat jullie atmosfeer vormt. Je ziet deze bijzondere vorm van de cilinder vlug passeren en hij is in een oogwenk uit het zicht verdwenen.
Waar gaat hij naartoe? Er zijn andere landmassa's waarop mensen wonen die lijken op de Atlantiërs, maar niet qua ontwikkeling. Dit luchtschip of ruimteschip is op weg naar een bestemming, van educatieve aard natuurlijk. Erin bevindt zich één van de Verlichte Wezens en buitengewone leden van zijn gevolg die op bezoek gaan bij één van de noordelijke landen van de aardse wereld, in het gebied dat China kan worden genoemd. Zij brengen informatie met zich mee en trachten deze informatie over te brengen op een manier die acceptabel is voor de mensen die zich op een iets ander niveau van ontwikkeling bevinden.
Laten we verdergaan en een van de helpers hier in het woud, een lid van een groep mensen die leven in huizen aan de rand van het woud, vragen of hij ons zijn huis zou willen laten zien. Zullen we verdergaan en één van hen ons leiden naar zijn huis?
Omdat we ons niet te ver bevinden van de rand van het woud dat aan de stad grenst, komen we bij één van hun huizen. Het schijnt bijna op te gaan in het groen van het woud en men zou bijna denken dat het deel uitmaakt van het woud. Ofschoon het de vorm heeft van een huis terwijl je dichterbij komt, krijgt het het uiterlijk van de begroeiing dat zo overvloedig aanwezig is in het woud. Ja, we komen dichterbij en zien inderdaad dat het uiterlijk van dit huis van verre een kleur geeft van geel en groen, wat de overheersende kleuren zijn die je ziet in het woud. Als we dichterbij komen zien we dat het huis een ovale vorm heeft. Het is natuurlijk niet van hout gemaakt, maar zoals alle huizen die zijn gebouwd door de Atlantiërs is het gemaakt van een metaal, een kristal en toch met een metalen uiterlijk dat is gevormd en gekleurd zodat het een groen reflecteert. Het is niet het zware groen van het gebladerte maar pastel, zacht en bijna doorschijnend.
Duidelijk zichtbaar is een huis van één verdieping dat veel gemeen heeft met een huis dat een zekere belangstelling kreeg door één van onze Broeders die op jullie aardse wereld leefde; hij liet een groot begrip achter van het dierlijke leven en het leven van de natuur. Walt Disney ontwierp zo'n huis van de eenentwintigste eeuw dat eens deel uitmaakte van sommige voorbeelden van vroegere, hedendaagse en toekomstige architectuur. Disney ontwierp een voorbeeld van een huis dat overeenkwam met die die werden bewoond door de mensen van Mars; dit huis is inderdaad een structuur die niets te wensen overliet. Het bevatte een eenvoud in ontwerp en woninginrichting en toch een veelvoud aan technologie om te voorzien in de behoeften van de bewoner.
Het Atlantische huis is ovaal van vorm en boven de grond geplaatst zodat het op een zuil lijkt te zijn gehesen. Naarmate we het huis naderen zien we dat er om het huis een reflectie is van een groenachtige kleur, en als we naar binnengaan brengt een spiraalvormige trap ons naar de enige verdieping boven het fundament, ongeveer zes meter vanaf de grond. We zien dat het mogelijk is om de gehele omtrek van dit huis te overzien om in elke richting de grote schoonheid te aanschouwen van het omringende woud. Er is geen onnatuurlijk gevoel in het huis, ofschoon dat wat we zien en aanraken is gemaakt van een soort onbeschrijflijk metaal dat zacht aanvoelt.
Deze 'helpers' van het woud leven in een stijl die herinnert aan de eenentwintigste eeuw die Walt Disney bouwde om aan de mens te laten zien wat deel kon uitmaken van zijn toekomst. Ja, deze helpers van het woud leven in gezinnen die hecht zijn verbonden. Het ontwerp van de kamers is zo gestructureerd dat elk gezinslid privacy heeft, en toch is er ruimte en eenheid. Het centrale gedeelte van het huis is een ruimte van ongeveer twaalf meter doorsnee waar alle gezinsleden samenkomen en met elkaar omgaan. Als je het de gezinskamer zou willen noemen, dan is het dat, want het is een kamer voor het gezin. Er bevinden zich veel vreemde instrumenten in, vormgevingen tonend waarmee je niet bent vertrouwd en die moeilijk zouden zijn weer te geven in jullie taal. Elk van deze instrumenten heeft een educatief doel en voorziet in de ontwikkeling van deze mensen op het specifieke niveau van hun bevattingsvermogen.
We zullen wijzen op een instrument dat de vorm lijkt te hebben van een televisiescherm; ernaast bevindt zich een paneel dat lijkt te zijn opgebouwd uit verlichte vierkanten. Dit is een instrument dat door de leraren van deze mensen wordt beschouwd als een middel om hun intelligentie te activeren, om te leren van de informatie die aan hen wordt gepresenteerd. Het apparaat wordt in werking gesteld door een paneel met toetsen waarbij op elke toets een vreemd symbool is afgedrukt. Het werkt in combinatie met andere facetten van dit elektronische instrument en het gezin kan kennis opdoen van de ingrediënten die de onzichtbare energetische kracht vormen van het leven. Het is werkelijk een onderrichtende machine om de aard van de energetische kracht uit te leggen, wat hun eigen innerlijke zelf is, en het is het middel waarmee ze de eerste ontwikkelingen kunnen leren kennen van de aard van hun eigen bewustzijn, want het bewustzijn bestaat uit een verhouding van verschillende velden van energie, het onderbewustzijn, het mentale bewustzijn en het hogere of superbewuste zelf.
In de scholen die elk van de kinderen en volwassenen bezoeken, wordt hen de fundamentele oriëntatie gegeven van de onderlinge wisselwerking tussen de krachtvelden of circuits. Thuis kunnen zij het onderricht dat hoort bij hun discipline vervolgen en zich afstemmen op de circuits van hun innerlijke zelf en aldus hun begrip omtrent energie vaststellen. Zij zullen dan een beeld ontvangen op het scherm, een zeer esoterisch televisiescherm, zo geavanceerd dat het tijd en ruimte transcendeert. Door het in werking stellen van de toetsen op het paneel en met het begrip dat zij vormen van de aard van het onderbewustzijn, het mentale bewustzijn en het bovenbewustzijn, kunnen zij het paneel activeren en een beeld ontvangen van een reflectie van een specifiek voorbeeld van hun verleden. Dit apparaat kon hen eveneens de intelligentie aanreiken van plantenleven.
Op deze manier kan hen feiten worden aangereikt over intelligentie die niet per sé hoeft te worden verkregen door middel van moeizame en verouderde middelen van onderricht in jullie eeuw door gebruik te maken van het geheugen en het voortdurend voorschotelen van informatie over bijvoorbeeld plantenkunde en het laten zien van de ontelbare soorten waarmee een botanist heeft te maken. Zij kunnen plantenkunde, biologie etc., leren om de inherente intelligentie van elk soort van de natuur te begrijpen door middel van dit elektronische apparaat. Maar hoofdzakelijk is het bedoeld om de aard van hun eigen gedachteprocessen te leren kennen.
Als je om je heen kijkt verwonder je je over de ruimte van een kamer die voorziet in de behoeften van de fysieke anatomie. Hebben zij zulke behoeften? Natuurlijk zou je denken dat dit zo zou moeten zijn aangezien dit fysieke lichamen zijn die verzorging nodig hebben en het onderhouden van het cardiovasculaire systeem.
Echter, het verschil is dit: er is niets van het geluid en de lucht die worden geassocieerd met het verwijderen van voedsel dat is verteerd. Er is een speciaal apparaat dat zorgt voor het verwijderen van voedselrestanten, elektronisch van aard, om te zorgen voor de onmiddellijke verwijdering ervan door het wijzigen van de frequentie van het voedselrestant. Alles wat overblijft van maaltijden wordt gedematerialiseerd zodat het terugkeert naar een ander niveau in zijn evolutie als een generische energetische vorm.
Het voedsel dat wordt genuttigd door de Atlantiërs is voornamelijk plantaardig. Niet dat alle Atlantiërs vegetariërs zijn, maar vanwege de afwezigheid van grote bevolkingsgroepen en omdat er genoeg is voor iedereen, hebben de Atlantiërs geleerd hoe ze moeten omgaan met de substanties van fruit en het sap ervan op een manier dat ze een variëteit aan voedsel kunnen ontwikkelen dat niet eentonig voor hen zou worden. Aldus eten zij fruit en groente en het sap ervan en, wanneer gewenst, kunnen zij deel hebben van het gevogelte en eten van het vlees van de dieren die altijd beschikbaar zijn. Echter, omdat de Atlantiërs in deze tijd zo hecht waren verbonden met dierlijk leven, voelen ze bijna alsof ze hun eigen soort eten en het zou voor hen heel afschuwelijk zijn om het vlees te eten van het dier dat zij bijna beschouwen als hun broeders.
De gazelle en het rustige dierlijke leven dat van tijd tot tijd kan worden waargenomen is zo rustig en vredig en hebben hun eigen leven. Er bestaat echter een groep Atlantiërs in de lagere ontwikkeling waarmee we niet in contact zijn geweest die het vlees eet van dieren. De ruimte waarin het voedsel wordt bereid is er niet een waarmee je bent vertrouwd, want men ziet niet de middelen waarmee voedsel wordt schoongemaakt in water en vervolgens wordt gekookt op platen. Er zijn geen bakken voor de afwas zoals spoelmachines of vuilverbranders. Er is geen afval dat in een container wordt gestopt en vervolgens wordt gedumpt op een overgebleven stuk land om te worden verbrand of begraven. Alles wat is gegroeid en wordt gegeten door de fysieke mens wordt gebruikt en dit aangaande is er geen verspilling. We hebben dus reinheid dat ongeëvenaard is. Het lijkt alsof er in deze eeuw, 37.000 jaar geleden, geen van de behoeften bestaat die in verband wordt gebracht met jullie Aardse mens in jullie eeuw.
In plaats van in de keuken vraag je je dan af hoe voedsel wordt bereid. Tot je grote verbazing zie je dat veel van het fruit en de groente die wordt gekocht in een winkel, thuis van de struik wordt gehaald! Ja, dit is waar! Veel soorten van de vegetatie worden thuis gekweekt. In de ruimte die we de gezinskamer hebben genoemd is beplanting die omvangrijk genoeg is om de vegetatie te bevatten die eraan groeit om in de voornaamste voedselbehoefte te voorzien van de bewoners van dit huis. Wat jullie de banaan noemen, de sinaasappel, de perzik en andere soorten voedsel die op Aarde bekend zijn in jullie eeuw, zijn overvloedig aanwezig. Maar na te zijn geplukt regenereren ze heel snel, in een heel korte tijd, niet in maanden. Een nieuwe groei vindt plaats in slechts enkele dagen en groeit uit om een volle omvang te bereiken om te worden geplukt en gegeten door het gezin. Er vindt dus een voortdurende regeneratie plaats van het voedsel dat voldoende zou zijn voor vele gezinnen.
Grenzend aan deze centrale kamer, waar de voorraad aan planten en fruit ruimschoots voldoende blijkt te zijn, die zelfs ontspanningsruimten bevat waar het individuele gezinslid kan verdergaan met het volgen van het onderricht waarmee hij zich vol overgave bezighoudt, bevinden zich andere kamers waarin leden van het gezin zich kunnen terugtrekken en een bepaalde mate van privacy hebben. Elke kamer heeft een eigen uitstraling van de individuen die erin wonen. Iedere kamer voor de kinderen bevat items voor hun specifieke behoeften. Naarmate ieder kind groeit en volwassen wordt verandert de kamer overeenkomstig zijn behoeften. Hiermee bedoelen we dat, omdat de behoeften van de bewoners veranderen, de kamer kan worden aangepast door het wijzigen van het architectonische ontwerp. Dit is als zodanig een grote technologische prestatie. De kamer is ontworpen in een structuur van partities. Deze partities schijnen allen te zijn samengevoegd, verschillende muren vormend, waarbinnen zich de verschillende items bevinden van de bewoner, zoals deze muur waarnaar we kijken.
Als we deze grote ovaalvormige kamer binnengaan en naar de andere kant kijken, bemerken we dat er zich een verbazingwekkende groep van verschillende instrumenten bevindt. Ons wordt verteld dat deze wand veel bevat van wat zich zou bevinden in een laboratorium, niet alleen van een college of een laboratorium in een school, maar het bevat ook informatie die het mogelijk maakt het individu in overeenstemming te brengen met welk proces van ontwikkeling dan ook waarin hij zich bevond met zijn middelen van onderricht. Het bed waarop hij ligt lijkt afwezig te zijn, en toch is het een onderdeel van de wand, zoals al het meubilair. Met het ontwerp kan men dus elke functie wijzigen al naar gelang de behoefte.
Als een bed nodig zou zijn voor iemands rustperiode, dan materialiseert een druk op een knop een bed uit een gedeelte dat ervóór een aaneengesloten stuk muur leek te zijn, ogenschijnlijk met een metaalachtig uiterlijk. Een tweede druk op de knop zou het bed onmiddellijk omhoog brengen en het zou weer verdwijnen in de muur. Je ziet dus dat de ruimte van deze zogenaamde slaapkamer vele doeleinden heeft. Een ander paneel zou, na aanraking een tafel en stoelen manifesteren. Weer een ander paneel zou andere soorten machines voor onderricht manifesteren die van belang zijn voor dit bepaalde gezinslid. Op deze manier zien we niets van de uitstalling van oneindig veel meubelstukken; alles is eenvoudig, schoon, praktisch en doelmatig!
We zullen deze transmissie beëindigen voor wat betreft deze bepaalde periode, en we zijn verheugd over de openheid die je hebt getoond. Wij weten dat dit grote werk enkele jaren in het verschiet heeft gelegen en deel heeft uitgemaakt van het plan en noodzakelijker wijze een ontwikkeling van diegenen die zijn betrokken bij het presenteren ervan aan de Aarde. Aangezien dit plan van de Broeders zeer omvangrijk is, zullen allen die erbij betrokken zijn deel gaan uitmaken van het plan. Naarmate het plan evolueert in de ontwikkeling van zijn participanten, wordt het dat de Aarde uiteindelijk de vorm zal aannemen van de gloriën die eens de hoogte waren van Atlantis, toen diegenen van de Hiërarchie tussen en met deze mensen leefden en hen in een hogere conjunctie bracht met de innerlijke en meer spirituele werelden van het astrale niveau van het leven.
Copyright © 2010
Frank Hoogerbeets (www.ditrianum.org).
Deze informatie mag alleen in z'n geheel en ongewijzigd worden
gekopieerd en verspreid, inclusief deze copyright-vermelding.