8 februari 2010

Ongetwijfeld ben je benieuwd naar de persoonlijke verschijning van de Atlantiërs en wens je een persoonlijk contact met één van de Atlantische bewoners. Zij leven in een stijl die zo ver is verwijderd van jullie eigen wereld dat het volstaat om om je heen te kijken om de integratie te herkennen die in alle volheid wordt getoond. Laten wij, omdat we weten hoe belangrijk het is om in deze tijd een voorbeeld te hebben van de integratie van de mens, eens met één van die Atlantiërs spreken die een bepaalde positie heeft bereikt met zijn werk als een burger van deze metropool.

Laten we, om je niet het gevoel te geven dat wij een speciaal persoon hebben uitgekozen, eenvoudig de boulevard aflopen en één van de vele mensen aanhouden om voor onszelf de ware identiteit te ontdekken van deze persoon en zijn betrekking tot zijn samenleving.

“Broeder, zouden wij een kort moment met je mogen spreken?” Ik spreek deze jonge man aan die begin twintig lijkt te zijn. Doordat ik hem heb aangesproken draait hij zich om om de vrager te zien. Wij zien de verschijning van een persoon, een prachtige gestalte, lachend, niet alleen met zijn lippen maar met zijn totale wezen! De ogen geven toegang tot de aard van deze jonge persoon die is gekleed in een groen, loshangend stuk kleding, vastgehouden door een gesp op zijn linker schouder. Het valt in plooien naar beneden en reikt tot onder de knie. Eén van de redenen dat ik deze persoon aanhield was vanwege zijn kledij. Ofschoon ik zelf geen belang bij heb hem te hebben gekozen als individu, was het natuurlijk herkenbaar dat dit individu dat tot ons zal spreken, een prestatieniveau heeft bereikt dat wordt aangeduid door zijn bijzondere kledij.

“Broeder, jij hebt een bepaalde ontwikkeling bereikt waardoor je in staat bent om degene aan te spreken die naast mij staat. Jouw ontwikkeling is zodanig dat je, wat wij noemen, paranormaal kunt zien, dat wil zeggen, jij kunt niet alleen de fysieke vorm zien maar je kunt ook de onzichtbare vorm zien in andere frequenties dan jouw wereld? Is het niet zo?”

Hij antwoordt: “Ja, dat is zo. Ik zie dat je een bezoeker bij je hebt van een andere wereld of een andere tijd. Het doet mij veel plezier om te kunnen spreken en te converseren op elke manier die je wenst voor zijn onderricht.”

Beste lezer, je zult misschien onthutst zijn door het hier zien van een situatie die ongelooflijk zou zijn in jullie eenentwintigste eeuw, maar het was zo dat Atlantiërs van een bepaalde rang het vermogen hadden om tijd en ruimte te overstijgen en in staat waren om gesprekken te voeren met individuen van andere wereldsystemen die in andere tijdzones leefden en, inderdaad, zelfs van werelden die niet de atomaire vorm hebben! Zullen we teruggaan en onze conversatie voortzetten?

“Ja, beste broeder, ik ben iemand die is getraind om een leraar te zijn als in een toekomstige tijd de Leraren van de Verlichte Werelden zullen vertrekken. Mij is de ware aard van het energetische Wezen bijgebracht dat wij allen zijn. Aldus heb ik een bepaalde graad van integratie bereikt en ben ik in staat om met het innerlijke oog te zien. Dit geeft mij veel plezier want het staat mij toe om voor informatie te zorgen zonder mijn interventie van wat ik zie met mijn fysieke oog. Mijn naam, als je die zou willen weten, is één van de algemene namen van de Atlantiërs. Het is Soltern en ik groet je uit naam van alle Atlantiërs. Ik zie dat je gids die je tot ons bracht, één van ons is; hij is één van de Leraren voor wie ik met respect neerbuig! In deze wereld is zijn naam een naam die een weerspiegeling is van het Licht zelf, aangezien hij één van de vele Verlichte Wezens is die als doel hebben om ons hier te onderrichten. Je kent hem in jouw tijd en in jullie geschiedenis als Herodotus. Wij kennen hem op een andere manier, en ofschoon wij namen hebben voor degenen die onze Leraren zijn van waarheid, zijn het namen die wij niet voor hen hebben geformuleerd, maar die zij voor ons hebben geformuleerd. Zij hebben een iets andere gevoelswaarde in de taal die jij gebruikt.”

“De naam die mij was gegeven na mijn overwinning op het lagere zelf of van mijn aanvankelijke aard, is Soltern, wat een betekenisvol woord is. De naam van mijn leraar die je kent als Herodotus (ik heb moeite om het voor je te vertalen in jouw Aardse woorden) zullen we vertalen met Denicius. Je kunt met me spreken en ik kan het gemakkelijk begrijpen aangezien ik luister naar je innerlijke gedachten. Dit is het middel waarmee ik ben bevoorrecht zodat ik ook kan bijdragen aan mijn ervaring en op deze manier mijn begrip kan vergroten van de paranormale activiteiten van de geest.”

Ja, beste lezer, natuurlijk kun je mentaal met Soltern spreken. Op deze manier ontvang je en ben je betrokken bij onderricht dat veel beter is dan tot nu toe, want we geven je een gelegenheid om een integratie te bereiken met een andere tijd en op een nieuwe manier met je eigen geest. Ja, je kunt dit doen omdat de woorden die je aldus leest niet zijn vastgevroren in het inkt op de bladzijde; je stemt in feite je geest af op deze gebeurtenis. Deze gebeurtenis is net zo echt als je huidige verschijning en het is een beeldvorm die nooit zal oplossen in de tijd. Geloof erin dat je kunt converseren met deze Soltern, die leefde als deze identiteit 37.000 jaar geleden!

“Ik, die hier in deze stad heb geleefd als Soltern, was niet altijd deze persoon. Zoals je me ziet lijk ik begin twintig te zijn. Doch, in tijd heb ik veel langer geleefd en ben ik in staat geweest om de bijzonderheid te bereiken van het fysieke uiterlijk van een jonge man door de aard van mijn intelligentie. Ik ben in harmonie met de kosmische energie die wordt geactiveerd vanuit de Centrale Tempel op de innerlijke gebieden, Hemelse Wezens die onze leiders en leraren zijn. In feite bevind ik mij dichter bij de chronologische tijd van zestig van jullie aardse jaren, maar ik weet niets van de aard van tijd, want tijd is slechts een indicatie van de processen van een bepaalde frequentie van de atomaire elementen. Wij leren hoe de beperkingen van de materiële frequentie te transcenderen om in staat te zijn de integratie te bereiken van een interdimensionaal bewustzijn!”

“Mijn positie en mijn plicht in Atlantis is de informatie te helpen demoduleren die ik ontvang van mijn leraren en op deze manier iedereen die leert, zoals ik doe, een grotere balans te geven zodat ze mijn voorbeeld zullen zien als zijnde geweest een ontwikkeling van mijn spirituele leraren. Op deze manier leren de Atlantische mensen kracht te vormen om deze hogere discipline van mentale mechanismen voort te zetten en om voortdurend alles met elkaar in verband te brengen wat ze hebben geleerd in toekomstige tijdperken in onze wereld. Mij is het voorrecht gegeven om mij af te stemmen op mijn eigen broeders en zusters hier in Atlantis en hen op elke manier te helpen die in mijn vermogen ligt.”

“Als ik door middel van mijn geest vaststel dat er een wanklank is en een probleem dat niet kan worden opgelost door de individuele student, dan kan ik op deze manier helpen, want ik ben mij bewust van de aard van mijn eigen mensen en ben in staat geweest om te handelen als een integrator of, als je het zo wilt noemen, raadgever. Op deze manier is mij de gelegenheid gegeven om mijn broeders en zusters te helpen. Ze kunnen naar mij toekomen en zullen, in hun betrekking tot mij, geen enkele moeite hebben met begrijpen. Die personen die nog niet dit punt hebben bereikt in hun opleiding hebben nog geen direct contact met de Leraren die wij de Verlichte Wezens noemen, wier intellect zeer hoog is ontwikkeld! Deze individuen die het vermogen hebben om van één van hun eigen mensen te ontvangen en die een bepaalde graad hebben ontwikkeld in het leerproces van de geest, hebben geleerd hoe hun gedachteprocessen te controleren en te richten door hun gedachten te ordenen om spirituele integratie te bereiken.”

“Je ziet dat mijn kleding niet noodzakelijker wijze is om mij hoger te plaatsen met betrekking tot anderen, maar eenvoudig voor de degenen die niet het vermogen hebben bereikt om dit paranormale contact te hebben om mijn positie te herkennen. In mijn positie als een raadgever voor mijn eigen mensen komen ze naar mij in deze herkenbaarheid en vragen om hulp over hun specifieke probleem.”

“Dank je beste broeder, voor je open en grote vermogen om aan de bezoeker van een andere tijd uit te leggen dat je inderdaad werkelijk bent en één van de voorbeelden bent van ons werk hier in Atlantis, het onderrichten van de mensen zodat ze, te zijner tijd, de kracht zullen hebben om verder te gaan en te continueren met de spirituele kennis van de mens, om een beschaving op te bouwen die mettertijd sterk zal zijn!”

“Zo'n beschaving zal een netwerk zijn van geesten die zo zijn gepolariseerd om voortdurend met elkaar in verbinding te staan in hun verbondenheid met ons Broeders die jullie zullen verlaten om met deze kennis te leven en zijn werking vast te stellen. Alleen op deze manier kan evolutie vooruit worden gebracht, door de participant's kracht van kennis van de geest. In werkelijkheid omvat het Oneindige de omkeerbare polariteiten, de wisselende stroom die wisselt zoals leraar en student. Op deze manier is er een voortdurende interrelatie als de student de leraar wordt en de leraar de student. Niemand staat hoger dan de ander; ieder leert van de ander en haalt de grotere kracht uit datgene wat hij heeft geleerd toen hij student was, om vervolgens zijn kennis met die van anderen in verband te brengen en te versterken als leraar tot de ander die student is.”

Laten we weer verdergaan en we zullen je naar een verblijfsoord brengen dat wordt bevolkt door een ieder die wenst samen te komen en wat je socialiseren zou noemen. Maar in onze ogen is het de manier waarop individuen eenvoudig rustig kunnen zitten en de nectar kunnen drinken die hier altijd overvloedig aanwezig is! Dit is een open portiek en lijkt veel op wat men een wegrestaurant zou kunnen noemen. Hoewel het geen restaurant is, is het hier waar voedsel dat is bereid, wordt verkregen en gegeten aan tafels. Dit lijkt meer op een tuin met een fontein in het midden dat in verschillende spectra steeds omhoog komt en valt van de nek van een gracieuze zwaan. Tafels zijn uitgezet waar omheen individuen van beide geslachten met elkaar in conversatie kunnen worden gezien. Zij nippen van wat lijkt op een zeer verfijnde amberkleurige drinkbeker. Het schijnt te schitteren in de weerkaatsing van de zon en de waterdampen van de fontein die voortdurend van vorm veranderen als het water omhoog komt en daalt.

Ofschoon sommige waterdruppels op de mensen vallen die zitten, zijn zij niet nat! Inderdaad, dit water is niet echt water zoals je het kent, maar een andere vorm van energie die in zijn inhoud is veranderd en meer dan de twee atomen van waterstof en zuurstof bevat die de eigenschappen van water werden verondersteld te zijn. In deze chemische verhouding is een nieuw element toegevoegd. Dit geeft het water een eigenschap die ongetwijfeld zou worden begeerd door de meest erkende scheikundige: water dat niet natmaakt, en toch heeft het dezelfde vertrouwde vorm. Je ziet, de druppels hebben het uiterlijk van een spiraalvorm wanneer ze een bepaalde hoogte bereiken en vallen vervolgens in wimpels, maar ze bezitten geen natmakende factor!

Je kunt begrijpen dat de kennis van de wetenschap van energie ver voorloopt op de technologie in jullie eenentwintigste eeuw. Ja, wij hebben vele voorstellingen van energie die als wonders zouden worden beschouwd in elke discipline binnen jullie wetenschappelijke wereld. Inderdaad, het zou zelfs als mystiek kunnen worden beschouwd. Toch wensen we het gordijn te openen en voor altijd de taal uit te bannen de naar de vierde of hogere dimensionale vormen van het Oneindige verwijst als mystiek, bijgelovig of bovennatuurlijk. Deze vergevorderde voorstellingen van energie zijn normaal voor het begrip van het individu zodra hij de interdimensionale aard leert kennen van de energetische vormen, de structuur van de Oneindige Intelligentie.

We kijken vol bewondering naar dit prachtige beeld, de vredige gelukzaligheid die het is. Er is geen lawaai en er is geen rancune, twist of luide stem tussen de mensen die in deze stoelen zitten en drinken uit de amberkleurige glazen die we drinkbekers hebben genoemd. Zij drinken een vocht dat iets zwaarder lijkt te zijn dan jullie water. Het heeft een amberkleur en als je het in het glas ziet heeft het iets weg van ruwe honing. Toch is het een vloeistof die is bereid uit de vruchten van de bomen die er zo overvloedig zijn in de tuinen en in de tropenpracht die de atmosfeer en het klimaat is van Atlantis. Deze nectar heeft vele van de noodzakelijke vitamines en andere voedingsstoffen in zich om de drinker ervan een soort lichter gevoel te geven. Dit betekent niet dat de mensen hier alleen leven met een vloeibare vorm van voedsel; er zijn hier ook andere vormen van voedsel. Als zodanig is het volledig gebaseerd op de kennis van de biologische scheikundigen volgens de behoeften van de fysieke anatomie om op een positieve wijze te regenereren. Er zijn substanties die een negatieve waarde geven aan het voedsel van de Atlantiërs.

Het voedsel van de Atlantiërs stemt overeen met de kennis die aan hen is gegeven door hun leraren. Het is een interactie met het leven zelf en bevat in een microscopische vorm de geestelijke kwaliteiten, psychische energieën die zijn gevormd door de studenten met hun open en welwillende manier als zij nieuwe factoren leren van de dynamica van het leven.

Is het niet interessant dat de stoelen een contour hebben van een bijna menselijke vorm? Deze stoelen bestaan uit één stuk; zij lijken te zijn vervaardigd zonder enig op zich zelf staand stuk metaal. Er is geen naad zichtbaar en het contour is zó gemaakt dat als een individu op de stoel zit zijn lichaam niet hoeft te worden veranderd. Dat wil zeggen, het skelet van zijn anatomie past op een natuurlijke wijze in het contour van de stoel. De stoel is ontworpen om op deze manier de fysieke vorm over te nemen en er bijna één geheel mee te worden. Ofschoon het een metaal is, bezit het, net als de oppervlakte van de straten en zelfs de huizen, een sponsachtige kwaliteit. Dit komt omdat de technici het geheim hebben geleerd van het verhogen van de frequentie van het atoom zelf. De stoel staat schuin zodat het individu een beetje achterover leunt en een zodanige houding heeft dat het gewicht van de ruggengraat is weggenomen en hem het gevoel geeft van ontspanning. De achterkant van de stoel, gevormd als het is, reikt tot aan de schouders en is zó gevormd dat er een verdikking is in het bovenste deel van de stoel dat de schouders omgeeft.

Deze stoel, zoals we hem beschrijven, is natuurlijk meer dan een stoel. Het is niet slechts een stuk metaal waarin een persoon zit om alleen maar te luieren, maar een elektromagnetisch mechanisme dat zorgt voor een zekere graad van stimulans voor het fysieke lichaam. Er is een vibrator vervat in het mechanisme voor het op gang brengen van een andere frequentie om de zenuwen en de spieren van de fysieke anatomie te stimuleren. Echter, deze stoel is niet ontwikkeld als een op zichzelf staand element, want hij is te allen tijde in fase met of vastgehaakt aan, zou je kunnen zeggen, een centrale computer. Op het moment dat een individu op een stoel gaat zitten, neemt de computer de informatie tot zich van de frequentie van dat individu en voorziet met onmiddellijke overeenstemming dat individu van de noodzakelijke correcties die nodig zijn voor zijn integratie met zijn lichaam en zijn geest, die werkelijk te allen tijde met elkaar zijn verbonden!

Niemand werkt zonder de impulsen die komen van het energetische lichaam van de man of de vrouw die in de stoel zit. Je ziet dus dat we nooit en te nimmer de methoden beperken waarmee de bewoners van Atlantis in staat zijn zich te ontwikkelen, aangezien het leren op zoveel subtiele manieren voortgaat. Wij houden, laten we zeggen, geen rekening met de luiheid van de mens, die zich nog steeds ontwikkelt vanuit de animale soorten; zijn onderbewuste geest kan hem altijd afleiden of, laten we zeggen, zijn verlangen blokkeren om de animale instincten in zichzelf te overwinnen. Dus gebruiken wij vele middelen waarmee we de Atlantiër kunnen helpen.

De vruchtendrank is een voedingsmiddel dat een regenererende werking bevat, en is één middel waardoor er een regeneratie kan zijn van de interne verbranding van het fysieke lichaam. Dat betekent dat de vruchtendrank die wordt genuttigd een versterkende werking heeft en iets wegheeft van een chemicaal dat een verruimende werking heeft op het bewustzijn, zo ongeveer als met de massage die wordt gegeven aan de personen die om de tafels zitten. Door deze twee middelen, door de vruchtenmix genaamd nectar, en het drinken ervan, vindt er een ander soort onderricht plaats!

Deze mensen die hier zitten zien je niet want zie je, je bent voor hen onzichtbaar; zij hebben niet die ontwikkeling bereikt zoals degene met wie je hebt gesproken, aangezien zij zich nog niet op dit mentale niveau bevinden. Merk je dat er geen taalgebruik is dat schadelijk zou zijn en er geen enkele kritiek is naar elkaar? Zij spreken allemaal over het werk waarbij zij zijn betrokken, en er zit een grote charme, vrolijkheid en een groot bezielend gehalte in hun woorden.

De taal van de Atlantiërs is niet de Engelse taal, noch de taal van enig andere samenleving in jullie wereld. Maar je kunt het verstaan omdat het is gerectificeerd, en je hoort ze in hun eigen taal. De taal heeft een zangerige vorm en kan nauw in verband worden gebracht met de Chinese taal op jullie Aarde, doch, veel verhevener. In de zangerige lettergrepen zit veel schoonheid. De taal lijkt bijna als een lied naar je toe te komen. Dit was de taal van de Atlantiërs in die tijd. Het bleef niet bestaan, aangezien taal de weerspiegeling is van de mensen en hun mentaliteit, en als hun mentaliteit verandert doet de taal dat ook. Maar dit was de ware verhouding van de Atlantische beschaving die een nauwere verbondenheid had bereikt met het Oneindige.

In de wereld vanwaar ik spreek, Eros, zou je geen gesproken woorden horen, aangezien wij geen gutturale klanken hebben, en we hebben geen fysiek mechanisme om spraak te activeren. Wij spreken rechtstreeks vanuit het bewustzijn; wat je hoort is de weerkaatsing van het Oneindige in de muzikale klanken van de meest subtiele akkoorden van welk muziekinstrument dan ook. Dit maakt deel uit van het onderrichten van de mens om op subtielere manieren te communiceren.

Verdergaand met onze wandeling door de parken van Persopolis, kun je zien dat er geen verkeer is noch lawaai van de straten. De stad lijkt erg veel op jullie parken als er geen wagens zijn om de natuurlijke omgeving te verstoren van de tuinen, bomen, wandelpaden en de vele vijvers. Deze stad is zodanig ontworpen dat de middelen van transport die in een grote metropool noodzakelijker wijze zouden worden vereist, hier achterwege zijn gelaten.

Waar zijn de vele winkelstraten waar mensen zogenaamde benodigdheden kunnen verkrijgen, producten voor het lichaam om zichzelf te onderhouden en zijn uiterlijk te behouden?  Waar is het vele lawaai dat hoorbaar zou zijn in de vele industriegebieden van jullie stad? Waar zijn de vele wagens die nodig zijn om de gefabriceerde goederen te transporteren om te worden geconsumeerd door de mensen? Niets kan worden gezien! Het lijkt alsof je je in een enorm park bevindt want de gebouwen staan op een geordende manier, doch met veel uiterlijke verschillen in hoogte en vorm, en met veel ertussen van wat deel uitmaakt van het park zelf.

Laten we omkeren en kijken waar de kinderen zich bevinden, want je bent niet in staat geweest om de kleine kinderen te vinden van kleuter- of basisschool-leeftijd.

De kinderen leven het leven zo ordelijk en zo natuurlijk in hun ontwikkeling dat er geen disharmonie is. Er is niets van de rancune, de verachting en de mishandeling, wat zo veelvuldig voorkomt in jullie tijd. De kinderen van de Atlantische mensen zijn gewenst en worden overeenkomstig deze wens verzorgd door de liefde van hun ouders. Noodzakelijker wijze wordt deze liefde voortdurend geïnfiltreerd door de atmosferische condities die de steden van Atlantis doordringen. De liefde die door de ouders aan het kind wordt gegeven is de liefde die de ouder voelt vanuit de Kosmische Bron, de hogere astrale en geestelijke niveaus.

Alle kinderen leven bij hun ouders. Echter, omdat ouders zelf studenten zijn en de studie van het zelf het grotere geheel vormt van Atlantis, zijn de kinderen ook studenten en zijn zij voortdurend met elkaar verbonden overeenkomstig hun eigen inherente intelligentie. Zij worden geselecteerd bij de geboorte overeenkomstig hun evolutionaire ontwikkeling en vervolgens onderricht voor zover mogelijk om hun algemene intelligentie te bevorderen die is voortgekomen uit andere levens. Zij worden dan op een afdeling geplaatst die heilzaam voor hen is en hen vooruit brengt in hun toekomstige positieve betrekking tot hun wereld. De kinderen worden elke dag op een bepaald moment van hun ouders gescheiden en worden naar een meest prachtige omgeving in het park gebracht en in de open lucht onderwezen. Zij worden te allen tijde blootgesteld aan de beeldende schoonheid die hen omgeeft naar de aard van de geest.

In hun vroege jaren wordt hen toegestaan om rond te dartelen maar niet op een ongecontroleerde wijze. In de parken waar zij leren bevinden zich vele middelen waardoor zij hun intelligentie ontwikkelen en om hun nog nieuw ontwikkelde onderbewustzijn te integreren met de vroegere herinneringen van het leven dat werd geleefd vóór deze incarnatie. Zoals in jullie tegenwoordige kleuterzalen hebben de kinderen de gelegenheid om vrij rond te bewegen en de mogelijkheid tot nieuwe ervaringen. De speelvoorwerpen van het Atlantische kind hebben altijd een onderrichtende functie. Zij hebben geen herinneringen aan oorlogen zoals jullie kinderen op de kleuterscholen. Er is niets dat hen herinnert aan de onverzoenlijke houding tussen naties en mensen. Zij zien geen speelgoed-kanonnen noch enig wapentuig dat is gebruikt door volwassenen, zodat zij hen niet nabootsen door het gebruik van deze vormen van agressiviteit.

Atlantische kinderen leren door middel van ervaringen met geometrische vormen. Zij hebben als speelgoed vele kristallijnen voorwerpen die miniaturen zijn van die, die de stad formeren, gebouwen, en de instrumenten die het interieur vormen van de gebouwen.

Neem als voorbeeld een kristal dat ogenschijnlijk een rond glas is dat is geblazen door jullie glasblazers en dat van binnen vacuüm is, zo ongeveer als jullie bal. De binnenkant van deze bal is speciaal ontworpen. De glazen bal is lichter dan de luchtmoleculen en kan heen en weer worden gegooid tussen de kinderen. Echter, zoals we altijd hebben aangegeven, gebruiken wij elk aspect in het proces van ervaren voor een positieve reden of positief doel. In dit geval is het onderrichtende doel van de bal het overdragen van informatie op de kinderen. In het kristallijnen materiaal dat dit glas vormt, bevinden zich bepaalde voorwerpen die sterk lijken op het silicone dat jullie computer activeert. In dit silicone bevindt zich intelligentie die daarin is vastgelegd en die op een frequentie spreekt voorbij die van de vijf zintuigen. Terwijl de kinderen met deze kristallen bal spelen, hem heen en weer gooiend, ontvangen zij informatie die is afgestemd op hun psychische anatomie. Zodra wij hebben geleerd hoe we ons te allen tijde kunnen verbinden met elk individu met betrekking tot zijn bijzondere intelligentie, hebben we het middel ontwikkeld waarmee het onderrichtende medium zelf zich in verbinding stelt met een centrale computer die daarbij informatie verschaft voor die bepaalde persoon die is verbonden met zijn eigen levensproces, want geen individu bevindt zich op hetzelfde niveau van ontwikkeling.

Ja, het Oneindige is oneindig omdat het Zichzelf niet herhaalt. Het omvat te allen tijde een regeneratie van Zichzelf. Nooit kan een facet van zichzelf worden gezien als hetzelfde als een ander. Elk bevat die vorm van de intelligentie van het Oneindige dat het, door zijn eigen aard, de naam Oneindig geeft. Aldus is het dat niemand hetzelfde bewustzijn heeft als de ander. Het is altijd een ontwikkeling, gebaseerd op ervaringen die altijd worden gedeeld door individuen, doch, het delen is verbonden aan ieders individuele inzicht. De Atlantische wetenschappers waren in staat om deze kennis te gebruiken zodat ze elk individu konden helpen informatie op hem over te brengen die overeenkwam met zijn eigen frequentie, wat zijn eigen persoonlijke bewustzijn is.

Op deze manier worden kinderen op een zeer vroege leeftijd geholpen waardoor hen, met hun speelgoed en met hun aanpassing tot de fysieke wereld die zij zich herinneren uit hun verleden, betere informatie kan worden gegeven die wordt toegevoegd aan wat ze hebben gekend en wat hun onderbewustzijn heeft gevormd. Dus hun onderbewustzijn, dat een energetisch circuit is dat is gevormd uit de herinnering van vroegere levens, zal niet alleen hun verleden bevatten maar ook worden vergroot met nieuwe vormen van intelligentie tijdens de jaren dat ze worden opgevoed. Tegelijkertijd zijn de kinderen die in deze wereld zijn geboren geselecteerd, zo gezegd, in een proces dat het kind apart plaatst, dat deel had aan misdadige, negatieve levenservaringen die onaangepast zouden zijn in de wereld waarin hij leeft. Een selectieproces was gevormd voor het opnieuw scheppen van de menselijke vorm in de fysica van reïncarnatie; nadat het individu is onderzocht door de computer, het elektromagnetische veld scannend dat zijn energetische wezen vormt, wat de psychische anatomie kan worden genoemd, wordt vastgesteld dat er zekere afwijkingen zijn in de patronen van de golfvormen die zijn energetisch lichaam vormen. Vervolgens worden correcties aangebracht en wordt hulp gegeven aan dit nog steeds nieuwe tot volwassene uit te groeien kind. Het is eveneens gedurende zijn speeltijd dat extra hulp wordt gegeven om te zorgen voor een evenwichtige verhouding, het geven van extra kracht aan op dat moment aanwezige structuren in zijn onderbewustzijn en het neutraliseren van negatieve elementen die een afwijking zouden vormen in zijn toekomst wanneer hij volwassen zou worden zonder de op deze manier gegeven hulp.

In een toekomstig hoofdstuk zullen we je meenemen in de grote Centra waarin computers zijn ontwikkeld en zullen we je meer uitleggen over de vergevorderde wetenschap van Atlantis en hoe zo'n spirituele ontwikkeling op gang kan worden gebracht door vele andere onderrichtende media.

Laten we teruggaan en het kind in z'n geheel beschouwen; je kunt kinderen zien spelen met kristallen ballen en andere kinderen zien rondrennen en klimmen, zoals kinderen doen, om hun verleden opnieuw te ervaren, en in het heerlijke genot van het bewegen van het fysieke lichaam. Er zijn spellen die zijn ontwikkeld door de leraren, spellen die werkelijk een ander geometrisch ontwerp zijn, om te zorgen voor interactie tussen kinderen. Op deze manier beroeren zij het innerlijke zelf van elkaar en leren zij met elkaar te reageren vanuit een hoger brandpunt van zichzelf, hun hogere zelf.

In de psychologie van de mens, naarmate hij deze vorm ontwikkelt met zijn ware wezen, het energetische lichaam, en het bewustzijn dat het bevat, is het van belang om te begrijpen dat in deze vroege fasen van ontwikkeling, het kind nog niet geheel is verbonden met de driedimensionale atomaire wereld. Hij bevindt zich in twee werelden – het astrale en het materiële – met de herinnering en zelfs een grotere gewaarwording van de astrale wereld vanwaar hij kwam. Dit is de innerlijke wereld, een wereld die is gevormd uit fijnere atomen, pure energie, het innerlijke wezen van het atoom zelf. Het is de ware intelligentie van de uiterlijke vorm die je als een soort vaste vorm om je heen ziet.

Dat wil niet zeggen dat deze vaste vorm niet de uiterlijke vorm is in de innerlijke werelden waarin de mens leeft voordat zijn fysieke lichaam uit de baarmoeder te voorschijn komt, maar het is een wereld met een ander gezichtspunt en een ander gevoel en een gewaarwording van meer dan de begrensde vijf zintuigen. De kinderen leven nog steeds met hun bewustzijn afgestemd op de wereld die zij verlieten en beginnen te reageren op de atomaire wereld in een derde dimensie, maar zij zijn nog niet volledig gevangen, noch zijn zij zich al volledig bewust van deze wereld. Deze staat van bewustzijn is bekend als de paranormale aard van de geest, geen tijd of plaats kennend; het is een structuur van frequentie. Met de afstemming op dit hogere zintuig is men zich bewust van een ander aspect van het Oneindige.

Kinderen in hun geheel worden in jullie materiële wereld verkeerd beoordeeld omdat zij als onwetend worden beschouwd en totaal onbewust van het leven. Veel Aardse mensen realiseren zich in hun onwetendheid omtrent de verschijning van het leven in verschillende vormen niet dat het bewustzijn niet stopt met functioneren met de dood van de fysieke anatomie, maar doorleeft om een ander gebied van het Oneindige te ervaren. Enkel omdat een vorm uit de baarmoeder verschijnt en klein lijkt te zijn qua omvang en in zijn vermogen om te communiceren in de woordvorm tot de ouder en aangeeft dat het in fysiek opzicht behoefte heeft aan zekere veiligheid, heeft geleid tot een minachtende houding naar het kind. Veel van de emotionele kritiek van de mens, die het vergif in zich draagt van negatieve ervaringen uit vorige levens, wordt afgereageerd op het kind, eenvoudig omdat het kind zichzelf niet kan verdedigen of nader verklaren!

Nee, het kind is de replica van jullie zelf; het is de regenererende natuur van de menselijke evolutie om verder te gaan, om zichzelf opnieuw onder de loep te nemen, om extra kansen te hebben om de psychische werkzaamheid van zijn leven te begrijpen en lessen te krijgen van zijn eigen spirituele levenskracht. Het woord 'kind' is slechts een taalvorm en kinderen zouden niet als inferieur moeten worden beschouwd ten opzichte van de zogenaamde volwassen man en vrouw, maar altijd worden gezien als zijns gelijke en worden erkend als broeder of zuster ongeacht de relatie waarin vroeger met dat kind werd geleefd. Met dit zeer wetenschappelijke beeld van de evolutie stuiten we op de woordvorm reïncarnatie of incarnatie. Deze woordvorm is tot stand gekomen in jullie literatuur van metafysica, in vroegere leringen van het occulte.

Wij drukken deze principes van het Oneindige op een wetenschappelijke manier uit om de ware aard van het Oneindige te demonstreren, een regenererend systeem. De wetenschap van het leven behelst wetten die niet door de mens zijn gemaakt, maar zijn principes van de werkzaamheid van het Oneindige. Wij gebruiken de algemene term 'principe' omdat het de complexe aard is van de elektromagnetische constructie van het Oneindige, dat buiten het bereik ligt van de mens. Oorzaak en gevolg zijn het belangrijkste derivaat van dit principe, een interrelatie van beweging tussen twee polariteiten zoals in een sinusgolf. De uitwisseling van informatie is het derivaat en een vorm van intelligentie.

De mens, als deze algemene vorm van energie, beweegt voortdurend tussen deze twee verwisselbare polen die zijn evolutie mogelijk maken. De negatieve pool is de verschijning van de atomaire wereld en de fysieke mens. De positieve pool omvat niet de fysieke verschijning en heeft niet de atomaire vorm. De pool die het fysieke, atomaire wezen omvat heeft de naam negatief gekregen en de andere het label positief. Door dit wisselende pulsritme tussen de één en de ander is in de loop van evolutionaire cycli een uitwisseling van informatie tot stand gebracht die kennis van de Oneindige Geest ontwikkelt.

De mens kan volledig in een wereld leven waar geen van de lagere atomaire structuren zijn en met het hogere vermogen om te werken met de energetische kracht in zichzelf. Het leerproces om zijn begrip te verruimen moet worden voortgezet op een andere manier en met andere middelen die zorgen voor het versterken van zijn begrip van nieuwe denkbeelden vanuit een ander perspectief, vanuit een andere richting. In deze andere richting ervaart hij de frequentie van de fysieke dimensie en moet hij leven in een fysiek lichaam dat is opgebouwd uit de frequenties van de atomaire vorm. Op deze manier leert het individu zijn begrip van de geest te polariseren. Het is de polarisatie en de rectificatie van deze kennis die zijn eigen frequentiestructuren versterken. Aldus wordt hij mettertijd zoveel groter in zijn begrip van zichzelf als zijnde een spirituele vorm.

Een kind is dus reeds door ontelbaar veel van deze processen gegaan, waarbij hij van zichzelf leert door de meer positieve, verenigde werelden die wij de innerlijke of astrale werelden hebben genoemd, en die, die opnieuw zijn uitgedrukt in werelden van lagere frequenties die de negatieve of materiële werelden zijn genoemd. In de samenhang tussen deze twee leert hij, steeds opnieuw, zijn ware evolutionaire doel in het leven kennen. Dit is het doel en de intentie van het Oneindige, dat de mens verbonden wordt met de hogere Intelligenties, diegenen die zijn leraren zijn. In de verlichte werelden van de hogere dimensies is het kind wat dat betreft geen kind; het kind is reeds een algemene vorm van het Oneindige, en hij komt om de informatie die hij heeft verkregen uit eerdere ervaringen opnieuw te staven en opnieuw aan te passen. Noem het zoals je wilt, incarnatie of reïncarnatie, het is het ordelijke proces van het Oneindige dat zich bezighoudt met zijn participanten die de oneindige vormen tot uitdrukking brengen van het Kosmische ontwerp van het leven!

De kinderen van Atlantis bevinden zich in een prima conditie. In onze beschaving hier staan we geen disharmonie toe, de afwijking van een individu die geen integrale verhouding heeft met, laten we zeggen, gezondere energievormen. Daarom zijn er geen gebrekkig functionerende individuen zoals die in jullie wereld worden gezien – onaangepaste individuen die mentale problemen hebben en afwijkingen aan de fysieke anatomie.

Wij hebben het over vele kinderziekten die de volwassen jaren in zijn gegroeid en ontwikkeld. Inderdaad, niet alleen is het een ziekte van de vorm, maar het heeft ook veel ongelukkigheid veroorzaakt bij de ouders van deze kinderen die de instrumenten zijn geweest door hen in de materiële wereld te brengen. De vele mentale afwijkingen, een sclerose van de geest, zo gezegd, die na de couveuse- en kleutertijd blijft bestaan, verspreiden zich om veel te veroorzaken van wat voor jullie het criminele element is in jullie samenleving.

Jullie bevinden je in het proces dat leidt tot het volledige inzicht in hoe een gezonde interrelatie kan bestaan tussen mens en maatschappij. Er zal een selectieproces zijn, gebaseerd op frequenties, waarbij in toekomstige jaren de mentale wrakken en kreupelen niet wordt toegestaan om te incarneren op de nieuwe Aarde van de toekomst, maar overeenkomstig hun eigen ontwikkeling naar een andere aardse wereld van een lagere frequentie zullen worden gezonden. Wij zijn betrokken geweest bij dit selectieproces, waarbij het kind dat wenst te incarneren in deze wereld in de eerste plaats was gekozen vanwege zijn eigen voorafgaande ontwikkeling en zijn eigen testen van het zelf. Aldus hebben we hier wat kan worden genoemd het 'paradijs', dat de herinnering is geweest van veel van jullie literaire en filosofische boeken.

De kinderen schijnen zich volgens jou in bepaalde opzichten lekker te voelen in hun vel, zo gezegd. Met andere woorden, zij blijken helemaal geen enkele kleding aan te hebben. Deze kinderen die je ziet zijn slechts één tot anderhalf jaar in leeftijd, en kleding is niet nodig. In deze tijd van hun ontwikkeling is het belangrijk om volledig vrij te zijn en niet hun fysieke vorm te moeten verbergen, aangezien de fysieke vorm van het nieuwe kind nog niet gevormd is. De kinderen voelen met deze vrijheid een vermogen om zichzelf te integreren en hierdoor te worden toegestaan om alle frequenties in zich op te nemen die worden aangereikt. Hierdoor leren zij vrij te zijn van tegenwerkende regels en voorschriften van een wereld die zekere emotionele equivalenten heeft ontwikkeld.

Copyright © 2010 Frank Hoogerbeets (www.ditrianum.org). Deze informatie mag alleen in z'n geheel en ongewijzigd worden gekopieerd en verspreid, inclusief deze copyright-vermelding.