16 september 2009

Jullie wereld, zoals het kan worden gezien, werd bevolkt door de dissidenten die hadden geleefd in aangrenzende sterrenstelsels die wij Orion zouden noemen. Het waren deze dissidenten die een nieuwe evolutie begonnen op de aardse wereld, niet zonder de hulp van de Broeders. Zij kregen de gelegenheid om opnieuw te beginnen, en in dit begin werden zij op vele manieren geholpen.

Aangaande de geschiedenis van Atlantis moet er natuurlijk een continuïteit zijn vóór die tijd. Wij schetsen deze continuïteit vanuit een grote spirituele stad die, op zichzelf, een beschaving was die al bestond vóór de mensheid. Wij hebben het over de grote spirituele stad die geheel was gemaakt van kristal, dat niet van de aarde kwam maar werd verzorgd door de Geesten van de Broeders die, in een wereld ver verwijderd van dit fysieke mandaat van de derde dimensie, wisten hoe zij zo'n kristallijnen stad in jullie wereld moesten plaatsen. Zij deden dit als een middel om stralen Licht te projecteren om de Aardse mensen te polariseren, die toen nog primitief waren, mensen die in hun evolutie achteruit waren gegaan vanaf de tijd toen zij hadden geleefd op een hogere, wetenschappelijke wijze, de wijze van de meer gevorderde technologie zoals die bestond in de Orion-Confederatie van planeten.

Shamballa werd doelbewust geplaatst voor de mens, om hem te overspoelen met grote intelligentie. Dit duurde vele duizenden jaren voort, waardoor de richting van de mens langzaam werd gevoed, en langzaam aan werd zijn spirituele kracht ontwikkeld – spirituele kracht zijnde de kennis van de interdimensionale aard van het leven. Dus op een indirecte manier begon de mens als door een injectie de gedachte-energieën te ontvangen van de Spirituele Meesters die deze Stad van Shamballa bewoonden.

Dit is in grote lijnen het begin van de mens op Aarde. De continuïteit van daaruit was het vestigen van spirituele intelligentie in een andere continuïteit, Atlantis, een eilandencontinent in de Atlantische Oceaan. Het was niet een directe lijn, maar het was een continuïteit van ontwikkeling vanuit Shamballa naar een andere beschaving in China, in de Gobi-woestijn. In tijd uitgedrukt, voor zover tijd betekenis heeft, zouden we kunnen zeggen dat het spirituele bewustzijn van Shamballa een miljoen jaar geleden bestond. Vervolgens was er een continent genaamd Yu, dat de continuïteit was van Shamballa. Vele beschavingen volgden totdat we het punt in de tijd bereikten waarop de mens was afgedaald tot een bijna dierlijk niveau. Dit was het moment waarop de Lemuriaanse Meester-wetenschappers van de planeet Lemuria wederom hun spirituele inzichten en kennis injecteerden en voor een andere continuïteit in de Aardse geschiedenis zorgden op het grote continent Lemurië in de Grote Oceaan.

Hiermee hebben we in grote lijnen de voorbereiding voor Atlantis. Ja, het was een voorbereiding voor een andere gelegenheid om de progressieve evolutie te hervatten en de houding die altijd moet worden aangenomen wil de mens Geest worden en leven zonder het emotioneel geladen fysieke lichaam en bewustzijn, wat zijn eerste stap is naar de hogere rijken van Licht. De lessen geleerd in Lemurië waren niet geheel vergeten, en de mens begon zich opnieuw te herstellen van zijn lage staat van bewustzijn en afgescheidenheid van het meer creatieve leven dat werd geleid door diegenen die eens fysieke Homo Sapiens waren. Deze ontwikkeling nam een zeer positieve wending, en gedurende vele duizenden jaren leerde de mens van zichzelf. Na vele, vele incarnaties, terugkerend naar de Aardse wereld op het continent van Lemurië, maakte de mens vorderingen door de enorme hulp van de grote, technologisch superieure verrichtingen van het meesterras van Lemurianen, afkomstig van een planeet dicht bij de centrale Zon van jullie melkweg, en heel ver gevorderd in zijn evolutie.

Een andere factor die van belang is, is deze: alle zonnestelsels die in de buitenste armen van jullie melkwegstelsel roteren zijn slechts de nieuwkomers. Zij zijn als de kinderen. Zij zijn de nieuw evoluerende werelden; de mensen die op deze werelden leven zijn degenen die nog maar net zijn aangekomen in de geest en die leren over het grote, oneindige panorama en gewaad van het leven, maar altijd met de hulp van die Broeders die op de iets hogere niveaus van ontwikkeling leven.

Hoe dichter men leeft bij het nucleaire centrum van een melkweg, de grote bal van wit licht die zichtbaar is op jullie foto's van planetaria, des te geëvolueerder deze werelden zijn. Zij trilling op een hogere frequentie en de atomaire vormen van deze mensen bevinden zich in een hogere staat van ontwikkeling; toch ze zijn wel fysiek. Maar er zijn vele kwaliteitsklassen van de atomaire kern terwijl die om zijn eigen centrum draait. De hoger ontwikkelde mensen die dichter bij het centrum van de melkweg leven, zijn in een tussenfase; zij hebben niet geheel een vaste vorm zoals de mensen met een dichter lichaam waarvan de atomaire bestanddelen zwaarder zijn in termen van frequentie.

In Lemurië vond opnieuw de destructie en het vernietigende geweld plaats, wat opnieuw een uiting was van de herinneringen van deze zelfde Aardse mensen die in de werelden van het Orion-imperium hadden geleefd, waar zij zich hadden afgescheiden van de Vader van het melkwegstelsel en niet langer met elkaar wilden samenwerken onder een confederatie. Hier keerden zij zich opnieuw tegen de inherente kennis en misbruikten de gevorderde technologische wetenschap die was gevestigd door de Lemuriaanse Meesters. Deze kennis had de Lemurische beschaving op haar hoogtepunt gebracht, want de mens leefde zonder zijn fysieke, tastbare anatomie te hoeven gebruiken. Hij hoefde niet in de aarde te graven om zijn fysieke lichaam te voeden. Alles werd mentaal gedaan met behulp van de elektronische apparaten die waren ontwikkeld en geïnstalleerd; bovendien werden deze apparaten automatisch beheerd door de grote wetenschappelijke verrichtingen van degenen die dat punt van ontwikkeling hadden bereikt op de planeet Lemurië.

De Lemurische mensen vergaten de waarschuwingen van de spirituele Meesters die, keer op keer en in vele levens, deze leiders waarschuwden die hun zwakheid begonnen te tonen, dat wat zij als hun eigen individuele verlangens beschouwden. Dit was hoofdzakelijk het begin van een scheiding tussen de spirituele mens en de dierlijke mens; want het ego werd sterker en het verlangen groeide om hun eigen verlangens toe te laten en om opnieuw als goden op Aarde te regeren, in plaats van te leven in het besef dat elk leven slechts één ontwikkeling is in de oneindigheid van de evolutie zelf. Zij wilden de Aarde afscheiden en behouden als hun eigen koninkrijk waarin zij zouden regeren.

Wetende en beseffende wat dit zou betekenen voor toekomstige tijdperken, injecteerden de grote Geesten opnieuw hun wijsheid en Licht en scheidden deze negatief-georiënteerde leiders en startten voor hen een andere evolutiespiraal zodat zij tot op zekere hoogte in de innerlijke werelden konden leven en opnieuw konden worden onderwezen. Dit was mogelijk omdat zij in de innerlijke werelden konden worden aangesproken zonder hun onderbewuste lading van negatieve herinneringen en negatief-gerichte energieën – wat deze herinneringen waren – en de gelegenheid konden krijgen om terug te keren en de zoektocht naar de Bron des Levens te hervatten, wat altijd het enige doel is van het leven – om de werkzaamheid van de Oneindige Creatieve substantie te herkennen in de mens als een constante progressieve ontwikkeling.

Soms is ontwikkeling niet constant vanwege de lessen die moeten worden geleerd, maar te allen tijde moet een plateau, wanneer bereikt, worden overgestoken om een volgend plateau te bereiken. Een neergang betekent dat veel meer energie, veel kracht, en ook veel meer hulp moet worden gegeven aan de bewoners die de inzichten ontwikkelen die ze zich eigen moeten maken om een volgend plateau te bereiken, een inzicht dat alleen kan worden ontwikkeld door hun persoonlijke betrokkenheid bij hun eigen levenservaringen. Niet geleerd betekent dat deze levenservaringen zelf negatief worden en holle schijnvertoningen van de bedoeling en intentie van iemands leven in de wereld waarin hij zich bevindt.

We komen bij het specifieke onderwerp waarvoor de mens zich in deze tijd interesseert: de herrijzenis van Atlantis. Waarom is er zoveel interesse in Atlantis en niet in Lemurië? Geliefden, de reden is alleen vanwege de ontwikkeling en het onderricht van de mens zelf. Lemurië, ofschoon de vader-moeder en werkelijk de oorsprong van de Atlantische beschaving, is te ver terug. Toch kunnen we, door de inzichten die zijn aangereikt vanuit vele bronnen, zeggen dat wanneer de ware kennis van Atlantis is geïntegreerd, de interesse in Lemurië ook zal toenemen, omdat het duidelijk zal worden dat de één slechts een voortvloeiing is van de ander. Met het oog op de ontwikkeling van elke voortvloeiing of golfvorm die zekere hoogten bereikt, kunnen we zeggen dat in Atlantis de hele essentie van Lemurië werd herleefd, en zelfs meer. En hoe komt dat? Omdat Atlantis werd bevolkt door de mensen die de bewoners waren van Lemurië, en voornamelijk de negatieve som waren van die beschaving. Niet alle Lemuriërs waren negatief, maar zij waren onwetend omtrent de beginselen van het leven. Het waren de leiders van de Lemurische beschaving die zich bewust waren van de werking van energie en dit bewust gebruikte voor persoonlijke doeleinden.

Er was opnieuw de noodzaak voor deze leiders om te reïncarneren en terug te komen om zichzelf te bevrijden van de loochening die zij met zich hadden meegedragen van de ene wereld naar de andere, van het ene leven naar het andere, van de ene beschaving naar de andere! In Atlantis werd een grotere poging gedaan om de geesten van deze mensen te helen, en ook om hulp te bieden aan diegenen die zich niet bewust waren van de retoriek en valse voorstellingen die op bepaalde manieren werden gegeven door middel van spreekkunst. Zo kon iedereen zich beter ontwikkelen en vasthouden aan de waarheden die hen meer kracht zouden geven in hun persoonlijke levens.

Atlantis begon net zoals Lemurië, met primitieve bewoners, individuen die in stammen leefden die stenen en houten hutten bouwden. Deze mensen – eens Lemuriërs, nu Atlantiërs – leefden duizenden jaren op dit land, nu Atlantis genaamd, dat toen nog geen naam had. Zij leefden langzaam van het ene leven naar het volgende, zich opnieuw ontwikkelend, zoals de amoebe, maar op een hoger niveau. Door de levens in de innerlijke werelden en vervolgens in de fysieke wereld van de Aarde, ontwikkelden zij zich tot een niveau van groter inzicht, vanuit een wetenschappelijk en educatief gezichtspunt. Echter, dit gebeurde allemaal niet zonder hulp, want de mens heeft altijd de hulp gehad van Hogere Wezens. Dit geldt niet alleen voor de Aarde zoals jullie die kennen, maar ook voor andere aardse werelden in jullie stelsel en in andere stelsels. Deze helpers waren de Broeders die incarneerden in een fysiek lichaam.

Uiteindelijk kwam na duizenden jaren het moment dat de mensen die de afstammelingen waren van Lemurië, gereed waren. En dus verschenen aan hen de Grote Wezens. Wij noemen hen de 'Grote Wezens' omdat zij groot waren – niet dat zij zichzelf zo noemden, maar zij waren grote Lichtwezens. Zij projecteerden rond hun lichamen een straling die overeen kwam met de straling van de zon – in mindere mate, natuurlijk – maar een straling die, voor de gemiddelde aardse bewoner, bijna verblindend was waardoor zij de binnenkant van het lichaam dat dit Licht uitstraalde, niet konden zien.

Wat was deze straling? Het was het grote, Licht-gevulde Bewustzijn van deze Wezens die kwamen zoals zij waren, niet als kinderen via de baarmoeder, maar direct vanuit hun werelden met hun ruimteschepen. Zo begon de eerste ontwikkeling van de grote steden die duizenden jaren de landschappen van Atlantis zouden kenmerken. Door de aard van hun Verlichte Bewustzijn straalden grote elektromagnetische velden naar buiten toe die alle mensen beïnvloedden. Het was een onmiddellijke polarisatie van het bewustzijn van alle mensen en getuigde meteen van de aard van hun grote intelligentie. Op deze manier werd ook zonder het gebruik van woorden of taal een directe communicatie ontwikkeld met de mensen van Atlantis; op psychische wijze; de mensen voelden de liefde, en gevoelens die ze onderling hadden veranderden onmiddellijk door het grote principe van polarisatie. Zij werden zelf naar een hoger bewustzijn gebracht en werden voorbereid om de leiding te accepteren van de Lichtwezens, zoals zij hen noemden.

Dan komen we bij de verrijzenis van de steden. Hoeveel jaren zou je zeggen, zijn er nodig om een stad te bouwen? Hoeveel jaren in Aardse tijd zijn er nodig om één van jullie steden te bouwen? Hoeveel voorzieningen moeten met moeite worden samengesteld en ingebouwd opdat uiteindelijk een gebouw van jullie grond verrijst dat in alle noodzakelijkheden voorziet voor het dagelijkse leven in elk van de vele kamers? Was dit de manier waarop de gebouwen van de steden werden ontwikkeld? Werden zij op deze trage manier gebouwd? Het antwoord is nee! Zo ging het niet. Werden deze steden in andere werelden gebouwd en in losse delen naar de Aardse wereld gebracht om daar te worden opgebouwd? Nee, zo ging het ook niet! Deze steden werden gebouwd met behulp van gedachte-energieën! Ongelofelijk als het lijkt, werden de grote gebouwen waarin deze grote Wezens, deze Lichtwezens leefden, gemaakt door hun kennis van de elektromagnetische krachtvelden die het Oneindige doordringen en zijn. Zij creëerden hun gebouwen met hun eigen geest, en deze gebouwen, nadat ze waren gecreëerd in de vele verschillende vormen, straalden zelf deze grote Lichtkracht uit; dit was de ware kracht van de spirituele beschaving van Atlantis.

De gebouwen waren uiteraard niet bedoeld als huizen voor de gemiddelde bewoners, aangezien het de onmiddellijke dood zou hebben betekend voor hun fysieke lichamen vanwege het grote verschil in frequentie die het energieveld activeerde en was dat de vorm droeg en dat voorzag in de stroom voor alle apparaten. De bevolking werd samengebracht en kennis en informatie gegeven om huizen voor zichzelf te bouwen onder toezicht van de Grote Wezens, die niet met enkele waren gekomen maar met velen. De mensen leerden hoe ze stenen moesten hakken uit de groeve; ze leerden hoe ze deze stenen moesten gebruiken om daarmee de verschillende gebouwen te maken waarin zij konden wonen, maar die niet de grote, intense frequentie hadden zoals de woningen van de Grote Wezens en hun koninklijke woonplaatsen. Desondanks hadden de gebouwen die onderdak boden aan de bevolking een hogere draagkracht, want ongeacht waar en met wie deze Wezens waren, droegen zij bij aan het werk door middel van hun eigen gedachtekrachten, en verhoogden zij de frequenties, niet alleen van het individu maar van alles wat hij deed. Zelfs de steen zelf begon te stralen en kwam in een zeer vergevorderde staat van zijn atomaire resolutie!

Waar kwamen deze Grote Wezens vandaan en wie waren zij? Waren zij goden? Waren zij bewoners van een andere wereld die onbekend was voor de geest van de Aardse mens? Of waren zij mensen zoals jullie zelf in het oneindige plan van de evolutie? We kunnen altijd zeggen, en luisteren naar deze eenheid die in iedereen aanwezig is, dat licht licht is, dat kracht kracht is. Het is de manifestatie van het licht en de kracht en diens gebruik. Er is licht in alle soorten of facsimile's van de Schepper, alles overeenkomstig hun vorm en ontwikkeling.

De Grote Wezens zelf waren de facsimile's van het Oneindige, maar zij hadden de trap beklommen en hadden een hoger plateau bereikt; zij konden verder zien en tegelijkertijd diegenen zien die moeizaam deze treden beklommen in hun poging om toegang te krijgen tot die positie waarin deze Wezens, die blijk hadden gegeven van hun ontwikkeling en hun één-zijn met het Oneindige, zich bevonden, omdat zij er geen zware barrière omheen hadden geplaatst. Zij hadden zichzelf niet beperkt, maar integreerden, of verbonden zich met die grote Energiekracht die sommige mensen God noemen, maar wat op zichzelf slechts één der aspecten van het grote Oneindige is. Het is allemaal uiterlijk en innerlijk, en dat deel ervan dat kan worden begrepen, is de naam die de elementalen eraan geven, die daarmee slechts aangeven in welke mate zij een begrip hebben van de kracht die elk deeltje en elke kleine beweging voedt.

Deze Verlichte Wezens kwamen van een wereld die was geëvolueerd en ontwikkeld, niet alleen in zijn eigen atomaire correlatie met de spiraal van zijn vortex, wat de wijze is waarop de grote Levenskracht leeft en zichzelf onderhoudt, maar doordat zij een bepaald niveau hadden bereikt in de spiraliserende armen van de vortex, kenden zij hun eigen begin. Met hun kennis en door hun eigen inspanningen in hun ontwikkeling en de overwinningen die zij hadden bereikt, waren zij zich bewust van de oneindige aard van diegenen die zich nog steeds beneden in de kern bevonden van deze vortex, wat het begin is van de hermanifestatie van deze vonken tot een exact facsimile van het Oneindige opdat het Oneindige kan regenereren, zoals het dat altijd doet, om nieuwe deeltjes van zichzelf steeds opnieuw vorm te geven. Met de kennis van de beginselen der evolutie, dat deze regeneratie altijd plaatsvindt, hadden zij oneindige liefde en compassie voor degenen die op Aarde leefden op een lager trillende graad van ontwikkeling, een lagere uitdrukking van het Oneindige. Zij oordeelden niet! Zij kwamen vanwege hun eigen evolutionaire ontwikkeling, en moeten zelf altijd helpen bij het voeden van nieuwe levenskrachten. Dit was hun doel en oogmerk.

Wij hebben gezegd dat in de vroege ontwikkeling van de Aardse wereld de grote Lichtkrachten die kwamen om een nieuwe evolutie voor de Aarde in gang te zetten, de vader-moeder waren, en zij waren zelf de Scheppers van universa! Zij kwamen van de majesteit van de verheven werelden, een staat van bewustzijn die de mens niet kent. Zij kwamen van de hoge, hemelse bereiken van het Oneindige, waar men leeft met het volledige innerlijke en uiterlijke besef van zijn doel in het leven, in tegenstelling tot de lagere vormen die dit nog steeds aan het voeden zijn voor hun toekomst.

Deze Verlichte Wezens kwamen op een wijze die niet geheel kan worden begrepen want zij kwamen niet als fysieke lichamen. Zij kwamen in een lichaam van Licht zodat dat kon worden gezien, maar het maakte geen deel uit van de atomaire aard van de Aardse wereld. Daarna, met de grote initiatie van creativiteit, de kracht die daardoor werd meegebracht, de grote voedende kracht zelf, die het bewustzijn is van die grote Meesters en Logoi die in de aura leefden van de Aarde, begon die haar evolutie. Toen kwamen achtereenvolgens leden van deze grote Hiërarchische Kracht in de hogere bereiken van het Oneindige op eigen wens naar de Aarde gedurende bepaalde laagtepunten van Aarde's evolutie, om negatieve laagtepunten te helpen transformeren die waren ontstaan door de onwetendheid van de mens. Zij plaatsten voortdurend hun geest op Aarde en duwden steeds met hun liefde ten behoeve van het Oneindige, van de mens, totdat de tijd daar was om een nieuw begin te maken. Dit is wat wij nu het grote Verloren Continent van Atlantis noemen.

In toekomstige verhandelingen zullen we, voor zover het begripsvermogen dit toestaat, meer specifieke details noemen over de gebeurtenissen die plaatsvonden op belangrijke momenten in de evolutie van Atlantis.

De Verlichte Wezens kwamen dus van verschillende delen van jullie melkweg en zij kwamen niet alleen van jullie eigen melkweg, maar ook van andere melkwegstelsels. Waren zij Geest? Hiermee bedoelen we, waren zij Oneindige Vormen die geen fysieke anatomie hadden? Of waren zij verder geëvolueerde wezens met een fysiek lichaam, maar met het spirituele bewustzijn waardoor de fysieke anatomie zo'n stralende verschijning had? In de ontwikkeling van Atlantis was er een continuïteit tussen de spirituele werelden en de fysieke aardse werelden.

De continuïteit is iets wat de mens zal moeten leren begrijpen in zijn begrip van energie; hij moet de wetenschap van energie gaan bestuderen. Op geen enkele andere manier zal hij in staat zijn om de verschillende elementen van zijn bewustzijn weer bijeen te brengen die leven na leven zijn toegetakeld door de vele negatieve elementen die leven na leven zijn eigen ontwikkeling hebben gevormd. Hij moet de ware aard van energie gaan begrijpen zoals die in zijn bewustzijn zit, en onderscheid gaan maken tussen het leven dat begint als een vaste atomaire kern genaamd het fysieke lichaam, en het werkelijke lichaam, of de ware geest, en wat de Oneindige Substantie is, zijn Spirituele Zelf, dat een continuïteit kent door alle niveaus van het leven in overeenstemming met zijn eigen ontwikkeling.

Ja, de Spirituele Wezens die de beschaving van Atlantis in haar vroege jaren leven inbliezen en initieerden waren diegenen die kwamen van een wereld die binnenkort zal worden gekend door de hele mensheid als een wereld die de arm is van het Oneindige voor het gehele melkwegstelsel van jullie universum. Deze wereld, Ariës genaamd, heeft een aangrenzende wereld, Eros, die op een andere manier helpt; zij voorziet in de wetenschappelijke middelen, zoals alle ontwikkeling en alle hulp die is gegeven, van deze wereld Eros komt. Deze werelden zoals Ariës, zijn werelden die niet atomair zijn en zijn de werelden vanwaar deze Verlichte Wezens, de Grote Wezens kwamen. Zij hebben dat punt bereikt in hun evolutionaire ontwikkeling waarop zij Scheppers zijn; zij zijn het Oneindige. Zij zijn in zoverre individueel dat zij individuele verschijningsvormen aannemen; zij zijn niet individueel volgens de bewustzijnsstaat van de Aardse mens omdat zij zichzelf niet beschouwen als gescheiden van het grote Oneindige. Zij weten dat zij alleen bestaan en zichzelf kunnen onderhouden door te ademen, door te leven binnen de Oneindige Energie-Substantie, de Schepper!

Zij beschouwen zichzelf niet als zijnde de scheppers van wat dan ook. Zij zijn de dragers van de grote Oneindige, Creatieve Kracht zodat zij te allen tijde deze kracht kunnen reflecteren in hun werk dat bestaat uit het Oneindige te helpen ontwikkelen vanaf de lage vormen genaamd de mens. Dit is de werkelijke oorsprong van de grote Goden die bekend zijn geweest op de Aardse wereld in de mythologie van de mens, Goden uit de ruimte, (als zo'n bijbetekenis bestaat) en de goden die zichzelf zo hebben genoemd in de vele tijdperken en in de verhalen die de mens heeft gevormd uit de 'halve kennis' die hem overeind heeft gehouden in zijn wereld. De halve kennis is 'half' omdat hij de andere helft is vergeten, wat de oorspronkelijke, dragende kracht is van de mens, zijn Geest die leeft en Onsterfelijk is en niet kan worden vernietigd!

De mens denkt dat wat hij ziet met zijn vijf zintuigen werkelijkheid is en hij neemt het op zich deze illusie van de werkelijkheid toe te eigenen, het te houden en er muren omheen te zetten en het als zijn eigendom te verklaren. Hij verlangt te bezitten wat hij ziet, niet wetende in zijn vroege ontwikkeling dat wat hij ziet slechts een oppervlakkige weerspiegeling is, een reflectie van de waarheid die is vertaald in een lagere frequentie en dat hij slechts schaduwen of spiegelbeelden ziet. Zij kunnen noch worden vervat noch worden bezeten omdat zij een levenscyclus hebben van een korte miljoenste van een seconde in de oneindige tijd, als we deze equivalenten van jullie taal kunnen gebruiken, en wat hetgeen is dat afschrikt.

Dit is de wijze waarop negatieve ontwikkelingen in de energetische structuren van de mens plaatsvinden, doch zonder deze ontwikkeling, zonder deze ervaring, kan er geen werkelijk begrip zijn van de betekenis van de hogere leringen die te allen tijde zijn bewustzijn binnenkomen. Men moet zoeken en men moet de weg betreden en bewandelen en door het uitpluizen en zoeken en door de voortdurende vergelijking met wat men in het woud ziet terwijl men verdergaat, moet men die weg vinden. Men moet er achter komen wat het giftige fruit is en wat niet. Men moet leren van zijn eigen ervaring, proevende van het gif van de Aarde, welk gif alleen dat is wat men gelooft dat het is. Een waardevol ingrediënt zoals jullie element goud, gebruikt voor iemands eigen verlangens om rijkdom te vergaren en macht te handhaven over anderen van zijn eigen soort, is het vergif waarnaar wij verwijzen!

Het is een geschiedenis, het is een studie, het is een ontwikkeling. Het is een weten, wat de structuur is van het leven zelf. We komen tot deze grote cyclus voor de mens die bekend was in Lemurië en in Atlantis. We spreken over deze twee, vooral omdat deze twee beschavingen de grote aanvangspunten waren van nieuwe cycli van ontwikkeling waar een brug was neergelegd zodat de mens kon oversteken van de ene kant van het leven naar de volgende, van de wereld die hem eerst droeg als een fysiek bewustzijn en vervolgens het fysieke transcenderen tot een nieuwe staat van het mentale bewustzijn, wat zelf tijd en ruimte zou overbruggen.

Dit is de volgende ontwikkeling van de mens waarbij hij voortdurend in verbinding zal staan met zijn broeders in andere werelden, niet alleen diegenen in de fysieke werelden, maar ook diegenen in de spirituele werelden. Van deze wezens, die zich in ieder geval op een overeenkomstig niveau van ontwikkeling bevinden maar in de meeste gevallen met een groter inzicht, zal hij de logica en rede ontvangen, de grote intelligentie die kan worden overgebracht op hen die zelf, handelend als ontvangers, deze informatie óf zouden kunnen uitzenden óf nemen en er gebruik van maken in de verschillende kunsten en wetenschappen. Het Oneindige zou daarbij in die bepaalde dimensie zijn vooruitgang maken, want de menselijke geest is als de brug tussen twee werelden!

De volgende trap van ontwikkeling voor de mens is deze trap van mentale ontwikkeling. Maar voordat dit zo kan zijn moet het grote begrip van het Oneindige als energie worden getransformeerd tot de vele hulpmiddelen, wat de mens de vrijheid geeft om zijn mentale psyche te ontwikkelen zodat hij kan leren van de principes van energie die hem zullen dragen in zijn volgende levens. Aldus kan hij in de hogere sferen leven zonder de fysieke anatomie en zonder de reactionaire factoren die het leven vormen met een fysieke, onderbewuste geest.

Echter, voordat de mens klaar zal zijn, moet hij de beginselen kennen van de fysieke geest en van de voorbereiding op het hogere leven. In dit begin waren de vele zijwegen die waren gemaakt door lagere geesten of wat wij geesten zouden noemen die zichzelf hadden afgescheiden van hun eigen Vader, hun eigen creatieve kracht, wat de leidende kracht was en is. Zij zijn negatief omdat zij de negatieve factoren van het leven hebben genomen als een doel van ontwikkeling voor de toekomst, en zij hebben negatieve aspecten gescheiden van het ontwikkelend deel, in een poging het een wereld te maken van henzelf! Dit is het probleem van jullie Aardse wereld vandaag de dag, en de negatieve krachten waren het die zelf probeerden de manifestatie van de positieve ontwikkeling te stoppen.

Geachte lezers van dit boek, jullie waren één van diegenen over wie wij spreken. Alleen op deze manier, met de krachten en de liefde die wij met deze woorden tot jullie brengen vanuit de hogere bereiken van het leven zelf, kunnen jullie zelf uiteindelijk een hogere staat van leven bereiken waar jullie niet de grote remmingen en de grote gevoelens van alleen-zijn en gescheiden-zijn zullen hebben die het voorbeeld zijn van de meeste mensen die op de Aardse wereld leven. En waarom is dit zo? Zie je, lieve mensen, de wereld waarin jullie leven is het herboren Atlantis! Ja, het is het herboren Atlantis en als zodanig kunnen jullie leren van het grote principe van energie dat wat is altijd moet zijn, maar het moet altijd op een hogere octaaf zijn. Zo niet, dan zal er een neerwaartse koers zijn en een grote diversiteit, en in deze lage klankstructuur horen wij het gejammer en de toorn; wij horen geluiden die de afbraak veroorzaken van de celstructuren die jullie geest zijn, zoals het een deel is van jullie fysieke anatomie!

De geest van de mens is zijn bewustzijn. Zijn bewustzijn is de ontwikkeling van zijn leven dat hij heeft gevormd en wat nu de herstructurering is die de miljarden en miljarden herinneringen bevatten van zijn leven dat hij heeft geleefd in zijn evolutionaire ontwikkeling. Evolutie moet worden begrepen als een ontwikkeling, en reïncarnatie moet worden begrepen als evolutie. Het moet worden begrepen dat iedere man, iedere vrouw en ieder kind die nu op Aarde leeft een deel en een bundeling is van zijn verleden; hij is verantwoordelijk voor het eerder hebben geleefd en voor de problemen die hij om zich heen ziet in het uiterlijk en in de ogen van zijn medemens, in die grotere mate dat deze problemen inherent zijn aan zijn eigen zelf. Hij moet nu herkennen vanwaar hij deze disharmonie, dit lege gevoel heeft ontvangen dat de oorzaak is van zijn ziekte.

Copyright © 2009 Frank Hoogerbeets (www.ditrianum.org). Deze informatie mag alleen in z'n geheel en ongewijzigd worden gekopieerd en verspreid, inclusief deze copyright-vermelding.