DMC - De Arcturiërs: Wisselende Tijdlijn-dynamica, deel 2

25 augustus 2005

"Tijdverschuiving" door Janosh-art

Opnieuw gegroet, geliefden. Wij gaan verder met de reeks over wisselende tijdlijnen. Zoals we eerder zeiden, is dit een breed onderwerp en heel slecht begrepen door de meesten van jullie wetenschappers en filosofen.

Vandaag gaan we kijken naar wat “tijdcompressie” wordt genoemd. Dit is de relatieve invloed van tijd en ruimte op de verschillende dichtheden of dimensies van het bestaan. Voor het gemak zullen we in deze verhandeling dimensie gelijkstellen aan dichtheid, ofschoon ze technisch gezien geen identieke concepten zijn.

In jullie wereld van entertainment zijn er science “fiction” series die vaak dicht in de buurt komen van het beschrijven van concepten van hogere dichtheden. Bij één zo’n episode, van jullie “Star Trek” serie, ging het om een ras van binnendringende wezens die met een hogere snelheid vibreerden dan mensen. Zij waren onzichtbaar voor de bemanning van de Enterprise, maar klonken als rondzoemende insecten. Sommigen van jullie herinneren zich misschien deze episode. Op een gegeven moment drinken de kapitein en enkele bemanningsleden een substantie die in de koffie was gegooid, die hen in staat stelt om met dezelfde snelheid te vibreren als de indringers. Toen die bemanningsleden het trillingsniveau van dit ras bereikten, leek de overige bemanning zich heel langzaam te bewegen en bijna stil te staan. Later in de episode verrichtten de hoger trillende bemanningsleden samen met de vreemde wezens herstelwerkzaamheden aan het schip met wat leek op “lichtsnelheid” ten opzichte van de rest van de bemanning.

Velen van jullie weten dat de grote aartsengelen en opgestegen meesters, alsook sommigen van jullie eigen mensen, met honderden, zoniet duizenden Aardse zielen werken. Heb je je ooit afgevraagd hoe een bepaald verheven wezen duizenden mediums, contacten en helers kan hebben? Waar haalt Aartsengel Michaël de tijd vandaan om naar zoveel mensen te gaan? Zou het kunnen dat tijd een heel andere betekenis krijgt als je met een snelheid vibreert die gelijk is aan die van de aartsengelen?

Niet alleen kan een hoog ontwikkeld wezen tijd versnellen, of vertragen, maar kan hij/zij ook naar verleden of toekomstige tijdsegmenten gaan. “Samengedrukte” tijd betekent dat een hoog ontwikkeld wezen enkele seconden kan ervaren terwijl op Aarde miljoenen jaren voorbij zijn gegaan. Tegelijkertijd kan zo’n wezen de Aarde rondgaan en genezen, telepathisch communiceren, leringen verspreiden, psychische “gaten” repareren in de Aardse atmosfeer, en vele andere taken uitvoeren in wat in Aardse tijd overeenkomt met het verstrijken van enkele seconden.

Dus met andere woorden, tijd kan worden versneld of vertraagd overeenkomstig de behoefte van het verheven wezen, afhankelijk van de taken die moeten worden uitgevoerd. Besef dat alle taken van een verheven wezen de regels moeten volgen van de menselijke vrije wil. Besef ook dat als er in toekomstige tijdsdelen wordt gewerkt, gebeurtenissen in het verleden of het heden de waarschijnlijkheden van de toekomstige tijdlijnen zullen beïnvloeden. Dit is het volgende gebied dat we gaan verkennen.

Velen van jullie vinden het moeilijk om het concept van toekomstige tijdlijnen te bevatten. Ja, het is mogelijk om dat wat jullie de toekomst noemen te bestuderen en er deel aan te hebben, maar het is als een canvas met een gedeeltelijke afbeelding die voortdurend verandert, afhankelijk van wat er in jullie verleden en heden gebeurt. Stel, je bent een schilder en een bepaalde kleur op je canvas staat je niet aan. Je kunt het overschilderen of verwijderen met een thinner en naar hartenwens opnieuw schilderen. De toekomst lijkt hier op. Wij, en veel opgestegen meesters, kunnen het zich steeds veranderende panorama van de toekomst zien, wijzigingen aanbrengen als het in het hoogste belang is van jullie om dat te doen, en het resulterende tapijt opnieuw bekijken. Elke verandering die wij aanbrengen in een toekomstige tijdlijn, zal jullie vroegere en huidige tijdlijnen beïnvloeden. Tijd is niet lineair. Zij gaat niet één kant op. Zij is doordringbaar en plooibaar. Jullie wetenschappers hebben dit met hun “kwantumvervlechting” -experimenten ontdekt. Jullie vragen je af waarom dat niet in jullie natuurkunde wordt behandeld. Dit is vanwege de enorme implicaties die het heeft op jullie concept van “lineaire tijd”.

Uiteindelijk zijn tijd en ruimte illusoir, wat betekent dat zij veranderen naarmate jullie perceptie verandert. Echter, binnen die illusoire aard bestaan vele niveaus en dimensies van perceptie. Jullie perceptie dat tijd lineair is, houdt jullie in een box, zogezegd. Jullie hele wereld is gebaseerd op het instandhouden van deze illusie. Nu hebben velen van jullie de perceptie dat tijd aan het versnellen is, en dat is een collectieve ervaring die optreedt als je je trilling verhoogt. Tegelijkertijd, echter, zullen jullie merken, sommigen van jullie, dat jullie veel meer gedaan krijgen in een kortere periode van lineaire tijd. In feite hebben sommigen van jullie alleen al in het laatste lineaire jaar van jullie wereld vele levens, zoals jullie dat noemen, van groei doorgemaakt. Dus in zekere zin is tijd een paradox omdat, als ze is samengedrukt, je er tegelijkertijd zowel meer als minder van gebruikt.

Er zijn natuurlijk andere factoren die jullie perceptie van tijd beïnvloeden. Alle tijd komt samen in wat gewoonlijk het eeuwige nu wordt genoemd. Hele filosofieën zijn gebaseerd op het idee dat de enige tijd die werkelijk bestaat het eeuwige nu is. Dit medium, en andere, hebben diagrammen getekend die het verschil uitleggen tussen horizontale tijd en verticale tijd. Het eeuwige nu kan worden gezien als een vertikaal plateau dat ontelbare vroegere, tegenwoordige en toekomstige waarschijnlijkheidslijnen van horizontale tijd doorkruist. Als een ziel zich bewust is van het eeuwige nu, dan kan hij/zij “met de lift” op en neer gaan langs de horizontale tijdlijnen en naar wens vroegere, tegenwoordige en toekomstige waarschijnlijkheden ervaren.

De domeinen van tijd en ruimte kunnen worden vergeleken met een canvas waarop de scheppingsgoden (jullie en wij) hun afbeeldingen schilderen. Wij leren allemaal te scheppen zoals onze Oneindige Schepper. Tijd en ruimte vertegenwoordigen het canvas en de mediums die nodig zijn om de afbeeldingen van de schepping te schilderen. Of de afbeelding al dan niet mooi of grotesk wordt, hangt af van onze bewustzijnsstaat. Hoe meer een ziel evolueert en bewustzijn vergroot, des te meer gereedschappen beschikbaar zijn om de afbeelding te schilderen, en des te meer ruimte er wordt gegeven met betrekking tot de grenzen van het canvas.

Er is een natuurlijk stel veiligheidsmaatregelen in het weefsel van tijd en ruimte ingebouwd. Een ziel die niet voldoende is geëvolueerd, zal niet in staat zijn om gebruik te maken van de vele middelen van het laboratorium van de kunstenaar. Kun je je de chaos voorstellen als elke ziel op elk trillingsniveau in een opwelling tijd en ruimte zou kunnen veranderen? Zelfs vrije wil heeft zijn beperkingen. Zielen zal niet worden toegestaan om grote wijzigingen aan te brengen in een tijdlijn als het de vrije wil van andere zielen schendt of die zielen van noodzakelijke ervaringen berooft. Dit is waarom wij bijvoorbeeld niet terug kunnen gaan om te voorkomen dat Atlantis zinkt. Er zijn te veel zielen die die ervaring nodig hadden. Ja, wij kunnen het bewustzijn dat die gebeurtenis omgeeft veranderen en zielen helpen de schuld, de pijn en het verdriet van die gebeurtenis te genezen. Als wij zielen helpen genezen van traumatische ervaringen in het verleden, dan brengt dat nuttige veranderingen voor het heden en de toekomst. Dit is een gezamenlijke inspanning van ons en de zielen met wie wij werken.

Wij zouden veel tijd kunnen doorbrengen met praten over de beperkingen van de vrije wil en hoe de vrije wil de tijdlijnen beïnvloedt, maar voor nu is dit genoeg om te overdenken. Wij zullen in de nabije toekomst bij jullie terug zijn. Dit is het einde van Deel II.

Wij zijn de Arcturiërs.