DMC - AA Metatron: Het Ontwaken van de Atlantische Kristallen

18 juli 2008

crystal merkabah

En dus spreken we opnieuw over de verschijnende mega-vortex van Arkansas, het portaal van de kwantum-kristallijnen frequentie. Op dit moment, in 2008, wordt deze vortex wereldwijd van belang met het openen van de dimensionale vergrendeling die de Atlantische kristallen wijsheid vasthield, die van het Gouden Tijdperk van Atlantis, de hoogste frequentie die op jullie aardse niveau is bereikt.

Deze tijd is nu gekomen en in het huidige jaar zal de ontsluiting beginnen van grote Atlantische Kristallen die meer dan 12.000 jaar zijn vastgehouden in een dimensionale afdichting binnen het magnetische complex van Arkansas. Velen van jullie zullen zich geroepen voelen om deel te nemen aan de onthulling, want jullie waren er toen ook bij als getuigen van de watervloed, en sommigen van jullie bij de daaropvolgende verplaatsing van deze verbazingwekkende Atlantische Meester-kristallen naar dit gebied en andere gebieden.

Drie Atlantische Wijsheid & Healing Kristallen die eens prachtig licht en hemelse energie straalden naar de Healing-Tempel, de Tempel van de Ene en de Tempel van Kennis op Poseida, werden dimenensionaal vergrendeld in de Atlantische Kristalvelden van Arkansas. De eersten hiervan zullen in 2008 ontwaken en worden afgestemd op de overige slapende Kristallen in Brazilië, Mount Shasta, Bimini en het Titicacameer.

Zij zullen de Gouden Zonnedisk in Arkansas activeren en zich verbinden met de 12 patronen over de hele planeet. Velen worden geroepen, en velen zullen bijdragen aan dit ontwaken als deel van een oud contract, een heilige belofte waarvoor de tijd nu is gekomen. Velen zijn er al, geroepen om te leven binnen deze kristallijnen vortex die in 2012 voltooid zal zijn. En zo zal het eerste kristallen ontwaken plaatsvinden tijdens de zomer-zonnewende van 2008.

Het is niet aan jullie om de kristallen te activeren, het is niet aan jullie om de vortex te verankeren, het is aan jullie om jezelf af te stemmen binnen deze voltooiing, binnen deze activatie, binnen deze hemelse verankering van het kwantum-kristallijnen veld. Velen van de Wet van de Ene worden geroepen. Meesters, jullie hebben lang hierop gewacht, beantwoord de roep.

De wachters van Sirius-B zijn zelfs nu het toneel aan het voorbereiden en wachten erop dat jullie je bij hen aansluiten. Stuur je energie, stuur je licht en intentie van het hoogste goed naar wat wordt genoemd het Blauwe Meesterkristal van Kennis. Eens heerste het in wijsheid en licht in de Tempel van Kennis, en dus zullen velen van jullie het opnieuw duidelijk zien voor jullie geestesoog, en zullen jullie het voelen in jullie hart, temidden van tranen van vreugde.

Het bevindt zich in de Aarde onder het kruincentrum van de Vortex, genaamd Talimena Rug, in een heilige kloof die lang geleden werd gebouwd. Het staat overeind, 48ft (14,6 meter) hoog en 12ft (3,65 meter) breed. Het bevat de multidimensionale wijsheid en kennis van de tijdperken. Het wacht op dit lang bestemde ontwaken, vanuit de heilige Ark.

Het Einde van het Gouden Tijdperk en De Ondergang van Atlantis

En zo zullen we spreken over de laatste dagen van Atlantis die leidden tot de ondergang van Atlantis … die een eind maakte aan dit grootse ontwaken. Want werkelijk ieder van jullie moet vergeten herinneringen wekken en de angst en de pijn loslaten. Jullie voorkwamen dat deze kristallen werden vernietigd, en nu moeten jullie je herinneren waarom, en contract-gebonden, jezelf helen.

We spreken dus over die tijd, en we spreken tot ieder van jullie die daar was, fysiek en etherisch, want Atlantis was een grote holografische les, en tot diegenen voor wie de tijd weer daar is, want de heling van Atlantis is een noodzakelijke heling, een noodzakelijk schoonmaken voor ieder van jullie om geheel op te gaan in de merkaba-fase, de kristallijnen energie van de aangekondigde planetaire Ascensie.

En de roep is niet alleen voor diegenen van jullie van de Wet van de Ene, ook de Ariërs, de Zonen van Belial worden geroepen. Inderdaad, velen van jullie hebben levens ervaren in beide ideologieën. Verbaast je dat? Ieder van jullie moet loslaten en helen, diegenen van jullie met spijt, diegenen van jullie met een gevoel van verlies, diegenen van jullie die zich verraden voelden, diegenen van jullie die schuld voelen … het is tijd om het los te laten. Het is tijd voor harmonie.

De Tweede Watervloed van 17.500 v.Chr. – De Neerwaartse Spiraal

Het is de tijd na de tweede watervloed, toen het utopische Gouden Tijdperk ten einde kwam en Atlantis werd opgesplitst in 5 eilanden. De drie grote eilanden waren bekend als Poseida, Arië en Og. De twee kleinere eilanden vielen onder Arië en waren bekend als Atalya en Eyre. En zo ging in de dagen na de tweede deling van Atlantis de goedgezinde regering van het koninkrijk over in een Confederatie, regeringen van landen zoals jullie dat noemen die elk van de eilanden regeerden. Een soort aristocratie ontwikkelde zich die bestond uit twee tegenovergstelde ideologieën. De twee grote componenten waren de ‘Wet van de Ene’, hoofdzakelijk te vinden op het eiland van Poseida, en ‘De Zonen van Belial’ op het eiland Arië. Het eiland Arië was het dichtst bevolkt, en spreidde zijn invloed en politieke controle uit over Og, Atalya en Eyre.

Poseida was ten tijde van Atlantis het vortex-portaalcomplex met de meeste potentie op de planeet. Op Poseida bevond zich de Heling-Tempel, de Klank-Tempel, de Regeneratie-Tempel en de Tempel van Kennis. Op Poseida bevonden zich de belangrijkste centra voor hogere scholing. Deze waren oop Poseida geplaatst vanwege haar gunstige ligging binnen de geodetische rasters en haar afstand tot de gunstige electromagnetische energieën die omhoog spiraliseerden vanuit de kern van de Aarde. Een onvoorstelbaar krachtige helingsbron stroomde op Poseida, nabij de Heling-Tempel, en de overlevering omvat de mythe van de ‘Bron der Jeugd’, overgeleverd door de inheemsen van Florida. Zij stroomt nu nog steeds in de oceaan nabij Bimini.

De groten, het gouden ras van Atlantis, van Pleiadische afkomst, bevonden zich op Poseida, en waren drie tot drie-en-een-halve meter lang. Zij vormden een zachtaardig ras van reuzen die betrokken waren bij de culturele, artistieke en educatieve ontwikkeling in het hart van Atlantis. Poseida was ook het centrum en de kern van het kristallijnen energieraster en het interdimensionale tunnelsysteem. De meest geavanceerde, complexe en mooiste kristallen bevonden zich hier. Zij waren geconstrueerd door Arcturiërs en Syriërs, een levende amalgama van vele kristallijnen vormen gevuld met een legering van platinum en goud. De kristallen bevonden zich in prachtige Tempels, sommigen van marmer, anderen van kristallijnen platen van beril, korund en diamant. Poseida was ook de hoofdstad van het eiland en werd de Emaralden Stad genoemd. De Atlantiërs hadden met behulp van Arcturische technologie de mogelijkheid om kristallen van elke vorm en soort te maken in een versneld tempo in de ondergrondse kristallen beddingen van Arkansas, Tibet en Brazilië, allemaal Atlantische kolonies die toegankelijk waren via het interdimensionale tunnelsysteem.

Overal in Atlantis waren energieraster-kristallen in driehoeken verdeeld en verbonden door een goud-koperen staaf onder een koepel die kon worden gedraaid om specifieke stellaire, solaire en gravitationele energiegolven te ontvangen. Een grote kristallijnen satteliet, ook wel de tweede maan van Atlantis genoemd, zweefde boven in de hemel en ontving, versterkte, verfijnde en reflecteerde energie terug naar de kristallen voor verschillende nuttige doeleinden.

De Tempels bevonden zich in een koepel van kristallijnen, versterkt licht, ongeveer als een stralend krachtveld. Zij hadden verschillende kleuren en straalden overdag en ’s nachts. Gedurende het Gouden Tijdperk van Atlantis hadden de grote steden kristallijnen koepels van energie boven zich.

Na de tweede watervloed had alleen de hoofdstad van Poseida een volledige kristallijnen energiekoepel, en het had een ongelofelijke emarald-groene kleur.

Vóór de watervloed van 17.500 v.Chr. hadden de meeste grote steden, waaronder Meruvia, de Hoofdstad van Arië, zulke krachtkoepels om zich heen. Die van Arië was zacht robijn-rood.

In het Gouden Tijdperk van Atlantis waren de Piramiden drie- en vierzijdig, afhankelijk van hun toepassing, en meestal gemaakt van marmer, graniet en compleze kristallen. De driezijdige piramiden werden gebruikt als antennes om energieën aan te trekken en te versterken en door te geven aan het energieraster om huizen en fabrieken van stroom te voorzien en om energievelden te creëren voor verschillende toepassingen. De kristallijnen satteliet werd gebruikt om de specifieke stellaire energiegolven naar deze driehoekige rasters toe te reflecteren. Er waren meer dan 100 van deze driehoekige piramidale rastercomplexen. Zij waren opgezet in concentrische driehoekige patronen over de hele planeet. Zij vormden een hemisferisch rasternetwerk van kristallijnen en electromagnetische energie en verdeelden de gebieden van Atlantis, Amerika, Afrika, het Mediterrane Europa en Zuid-Amerika in verschillende demografische centra – om bevolkingscentra van stroom te voorzien, en om weerspatronen en getijden te reguleren. De gebieden van Mongolië en Tibet maakten ook deel uit van dit complex, verbonden door interdimensionale leytunnels. Maar de grooste concentraties waren in het thuisland van Atlantis.

De vierzijdige piramiden waren voornamelijk Tempelcomplexen in de vorm van volledige Octaëders en werden gebruikt voor healing, onderwijs, regeneratie en spirituele doeleinden. Zij waren niet in driehoeksverband en bevonden zich over het algemeen op heuveltoppen of langs de kustlijnen om zowel tellurische als hemelse energieën te ontvangen. Het land onder het centrale vlak was uitgehold als ruimte voor de neerwaartse piramide van de octaëder-constructie zodat er zowel boven als onder een energetische verbinding was.

De volgers van de ‘Wet van de Ene’ op Poseida waren toegewijde, spirituele mensen en streefden naar gelijkheid tussen de mensen en een unificatie van Eenheid. Ofschoon veel technologie en kwaliteit van het leven verloren was gegaan in de eerdere twee opsplitsingen van Atlantis (de eerste in 58.000 v.Chr., de tweede in 17.500 v.Chr.) bevond technologie zich nog steeds op een hoog niveau. Maar de harmonie die was ervaren in het Gouden Tijdperk van Atlantis spiraliseerde neerwaarts na de opsplitsing in eilanden in 17.500 v.Chr., toen op de eilanden gescheiden regeringen ontstonden die er sterk verschillende ideologieën op nahielden tijdens de aanvankelijk chaotische en moeilijke periode van reconstructie onmiddellijk na het uiteenvallen.