16 maart 2008
Eén van de eerste
menselijke groepen die werd onderricht na de destructie van Atlantis
(ook wel de "universele watervloed" genoemd)
was de Sumerische. Als onderdeel van dit plan landden 144 buitenaardse
instructeurs in Mesopotamië om mensen van het Zagrosgebergen
en van het Kaukasische gebied met elkaar te verenigen. Zij begonnen
met hen allen te werken die ook andere rassen vertegenwoordigden,
en deze geplande actie werd het "Sumerische Project" genoemd.
De Nalatenschap
van Sumerië
We zien dat in
korte tijd mensen begonnen te leven in steden en dat zij begonnen
met wiskunde, astronomie en metallurgie. Sumerië was
de "eerste beschaving" in de wereld na de "watervloed".
Vanwege de nauwkeurige zorg die nodig was om afhankelijkheid te voorkomen,
werden de zogenaamde "Enci" of "Patesis" (menselijke
afgezanten) gekozen als de enigen die contact hadden met de
Planetaire Instructeurs die alle kennis op hen overgebrachten.
Laten we deze oude beschaving kort doornemen.
Mesopotamië (van
Griekse woorden betekenend "tussen rivieren")
is een gebied dat zich bevindt tussen de rivieren Tigris en
Eufraat. Het werd een van de eerste centra van stedelijke beschaving
en ligt tegenwoordig hoofdzakelijk in Irak, maar ook deels in Sirië en
Iran.
De natuurlijke
overvloed van Mesopotamië heeft altijd de aandacht
getrokken van naties in de armere omringende gebieden, en zijn geschiedenis
is er een van voortdurende migraties en invasies. In het grootste
deel van dit gebied valt weinig regen, maar wanneer de vruchtbaare
aarde wordt geïrrigeerd met kanalen, kunnen er overvloedige oogsten
worden geproduceerd..
De noodzaak van
zelfverdediging en van irrigatie bracht de oude Mesopotamiërs
ertoe om zich te groeperen en niet alleen kanalen te graven,
maar ook gefortificeerde nederzettingen. Vanaf 6000 v.Chr.,
namen deze nederzettingen in aantal toeen werden rond het vierde
millennium v.Chr. steden. De eerste nederzetting in het gebied was
waarschijnlijk Eridu, hoewel het meest opmerkelijke voorbeeld Uruk
is (het Bijbels Erech). Uruk lag in het zuiden en zijn steenkleien
tempels waren versierd met verfijnde metallurgie en gekerfte stenen.
De ontwikkeling van bestuur bevorderde de wetenschappen en de wiskunde.
Kunst, architectuur, handvaardigheden en religieus en ethisch denken
floreerden ook.
Sumerisch werd
de hoofdtaal in het gebied en zijn bewoners vonden het spijkerschrift
uit, een schrift dat oorspronkelijk pictografisch was en geleidelijk
aan meer gestileerd werd. Dit schrift werd gedurende 2000 jaar de
basisvorm van geschreven communicatie in het Nabije Oosten. De Sumeriërs
waren waarschijnlijk verantwoordelijk voor deze eerste stedelijke
cultuur die zich uitbreidde naar het noorden van de Eufraat. Andere
belangrijke Sumerische nederzettingen waren Adab, Isin, Kis, Larsa,
Nippur en Ur.
Duizenden jaren
geleden, wisten de Sumeriërs dat de Aarde rond
de Zon draaide en dat de planeten bewogen terwijl de sterren op hun
plaats bleven. Dit alles staat in groot contrast tot de periode van
grote intellectuele fouten in de periode tussen Tolomeous en Copernicus.
Hun aandeel in astronomie overtreffend, creëerden de Sumeriërs
ook het eerste wiskundige systeem in de wereld.
In tegenstelling
tot ons decimale numerieke systeem, was het systeem van de Sumeriërs hexadecimaal. Dit betekent dat in plaats van
een systeem met 10 als basis, die van hun 60 als basis had. Ofschoon
dit systeem in eerste instantie tamelijk inflexibel lijkt, kunnen
wij zeggen dat dit systeem het de Sumeriërs mogelijk maakte om
getallen te delen en tot miljoenen te vermenigvuldigen, om wortels
te berekenen of te kwadrateren. In veel opzichten is het Sumerische
systeem nog steeds superieur aan het tientallig stelsel dat
tegenwoordig wordt gebruikt, omdat 60 kan worden gedeeld naar
10 hele getallen terwijl 100 slechts kan worden gedeeld naar 7 hele
getallen.
Een clue voor de aandachtige lezer: Dit zestigtallige systeem is
het enige dat perfect is voor geometrie. Waarom? Laten we niet vergeten
dat wij in geometrie al te maken hebben met dit zestigtallig systeem
en dat om deze reden een cirkel 360 graden heeft.
Weinig mensen
weten dat het Sumerische systeem met basis 60 niet alleen de manier
waarop wij geometrie doen heeft beïnvloed, maar
ook de manier waarop wij tijd meten. De oorsprong van de 60 minuten
en de 60 seconden is hiervoor substantieel bewijs. En hieraan zouden
wij de 24 uur van de dag, de 12 maanden van het jaar, de 12 inches
van een foot en het twaalftal (het Engelse 'dozen') moeten toevoegen.
Als wij terug zouden gaan naar de bron van al deze kennis, dan zouden
wij uiteindelijk bij Sumerië uitkomen. Nog intrigerender is het
feit dat hun traditie verhaalt dat de "goden" hen dit allemaal
leerden nadat zij naar het oude Mesopotamië kwamen met hun "shems" of
sterrenvoertuigen.
Het feit dat de
Sumeriërs deze weelde aan kennis vergaarden
vóór de Egyptenaren, zou ons niet moeten verrassen.
Het is tegenwoordig bekend dat kennis van de precessie-cyclus van
25,920 jaar, verdeeld in 12 segmenten van 2160 jaren (de zogenoemde "Huizen
van de Zodiac") één van hun onmiskenbare bijdragen
is. Men dient dit te begrijpen omdat een belangrijk deel van de kennis
die wij nu gebruiken, zijn oorsprong vindt in deze nalatenschap afkomstig
van de sterren die Sumerië zes duizend jaren geleden of zelfs
al eerder tot leven bracht.
Niettemin ontwikkelde
het Sumerische Project zich niet zoals gepland omdat te veel kennis
was doorgegeven in een te korte periode, waardoor een vorm van afhankelijkheid
ontstond met de "wezens die uit
de hemel kwamen." Toen dit gebeurde kwamen de Instructeurs niet
meer in een poging om de ontstane "navelstreng" te verbreken.
Deze situatie werd uitgebuit door degenen van de Negatieve Regering
die direct aan de Sumeriërs verschenen en zich voordeden als "goden" die
behoorden te worden aanbeden. Als gevolg, en ondanks dat de
Sumerische beschaving in bepaald opzicht technologisch superieur
was, werd zij veroverd door andere beschavingen zoals de Acadische
die zeer gewelddadig was. Deze loop der gebeurtenissen maakte een
einde aan de hoop die was gevestigd op de evolutie van het bewustzijn.
Toen het project
dat was gestart om te werken met een sociale groep of met naties
faalde, besloten de buitenaardsen om te werken met een elite-groep
van individuen. Dit is hoe het Egyptische Project begon, ofschoon,
zoals we zullen zien, Egypte reeds het toneel was geweest van andere
buitenaardse bezoeken...
bron: Rahma Mission
Nederlandse vertaling © 2008 Ditrianum
Media.