7 Juli 2007

Toen de ultra-aardsen in de raad bijeen waren gekomen stelde één van hen, Lucifer (ook wel bekend als Lug of Luzbel) dat het probleem was dat te veel informatie was gegeven aan de beschavingen van het Materiële Universum. Hij zei dat toegang tot kennis in te korte tijd voor de beschavingen mogelijk was gemaakt.

De fout was dat deze beschavingen onderricht kregen overeenkomstig de manier van denken van deze wezens van het Mentale Universum. Zij waren onderricht op het niveau van het denken en het intellect, en daardoor was geen van de beschavingen in staat geweest om de zevende dimensie van bewustzijn te bereiken.

Het zevende voertuig dat wij bezitten is de Essentie, en om contact te kunnen hebben met de Essentie (het niveau van spiritueel bewustzijn), is een hoge spirituele zienswijze vereist. Dit was iets wat de wezens van het Mentale Universum niet konden overbrengen, juist vanwege hun sterke “mentale” aard. Wat nodig was, was feitelijk het tegenovergestelde, iets wat zij van ons moeten leren, want in werkelijkheid is niemand zo wijs dat hij/zij niet iets te leren heeft, en er is niemand zo nederig dat hij/zij niet iets te onderwijzen heeft.

Door het direct ontvangen van kennis en overvloedige informatie raakten sommige beschavingen van het Materiële Universum (zoals de Orioniërs) sterk gehecht aan de technologische en filosofische vooruitgang die ze hadden behaald. Deze gehechtheid was zo sterk dat wanneer zij dachten dat zij, hun leidende beginselen of hun wetenschappelijke verworvenheden werden bedreigd, zij agressief en gewelddadig konden worden. Later werd deze buitensporige geestdrift een broedplaats voor stellaire confrontaties of buitenaardse, kosmische oorlogen.

Het Project voor Vrije Wil

Door het hierboven genoemde probleem en omdat er een project werd gestart om een nieuw soort mensheid te scheppen – een mensheid die op eigen kracht kon bereiken waartoe zijn oudere broeders niet in staat waren – vond de Raad van de Hellel het tijd om een groep entiteiten van het Mentale Universum te plaatsen in de rol van dissociërende entiteiten ten behoeve van het Materiële Universum. Dit zou de toegang tot informatie moeilijker maken. Deze entiteiten (ook wel “demonen” genoemd) hadden dit soort functies en waren noch goed noch slecht. Zij zouden de dingen alleen moeilijker en gecompliceerder maken. De gedachte was dat door meer complicaties tegen te komen materiële beschavingen meer inspanning zouden leveren en dit zou de dynamica die was verstoord herstellen.

Desondanks vonden andere wezens van het Mentale Universum dat de “regels van het spel” niet konden worden veranderd wanneer alles eenmaal in gang was gezet. Dit betekende dat vrije wil alleen zou worden verleend aan een “nieuw soort mensheid” in plaats van aan de oudere beschavingen die al bestonden. Stel je eens voor wat er zou gebeuren wanneer 15 minuten voor het einde van een spel de scheidsrechter besluit zonder keepers te spelen omdat de score gelijk is. En stel je eens voor wat er zou gebeuren wanneer een jaar voor het examen een leerling op een strenge en gedisciplineerde militaire academie wordt overgeplaatst naar een ontspannen en ongedisciplineerde school… zou hij niet falen?

Als men de regels van het spel gaat wijzigen en gaat experimenteren met het zoeken naar nieuwe alternatieven, dan zou men dat moeten doen met een heel nieuwe beschaving of met een beschaving die nog niet is opgekomen. Dit was het voorstel van andere wezens van het Mentale Universum. Echter, Lucifer was niet tevreden met dit tegenvoorstel omdat dit betekende dat zij hun oude protégés (zoals de Orioniërs) terzijde moesten laten. Met andere woorden, zij zouden de wezens die hun onderricht hadden ontvangen alleen moeten laten. Deze situatie zou zich voordoen om nieuwkomers of nieuwe beschavingen een kans te geven. In korte tijd zouden zij zulke hoge evolutieniveaus bereiken dat zij niet alleen op gelijke voet zouden komen met hun trainers maar hen zelfs voorbij zouden streven, een nieuwe koers zouden varen en hun leraren worden.

Lucifer’s Opstand

Met deze informatie kunnen we onszelf afvragen hoe het mogelijk is dat wezens van het Mentale Universum, dat wil zeggen, uit een heel hoge dimensie, zich inlieten met trots en gebrek aan nederigheid?

Hoewel het waar is dat hoe hoger men zich bevindt des te moeilijker het is om te vallen, het ook zo is dat als men dan valt, men heel hard terecht komt. Lucifer stond het tegenvoorstel dus niet aan en de uitvoering ervan stond hem nog meer tegen. Toen hij in opstand kwam tegen het idee, distantieerde hij zich ook van het Plan dat werd voorgesteld door de anderen, en werd hij onbedoeld de “demon” voor het opwerpen van obstakels om de toegang tot informatie die de nieuwe beschavingen nodig hadden, moeilijker te maken. Deze nieuwe beschavingen werden toen geschapen als alternatief of als reddingslijn voor diegenen die waren gestagneerd.

Als deel van dit kosmische drama motiveerde Lucifer’s Opstand (Lucifer betekent “lichtdrager” in Latijn) tegen de beslissing van de Raad van de Hellel hem om buitenaardse beschavingen van het Materiële Universum tegen het Kosmische Plan in opstand te laten komen. Bijgevolg liet hij hen in opstand komen tegen de nieuwe mensheid die spoedig zou verschijnen.

bron: Rahma Mission
Nederlandse vertaling © 2007 Ditrianum Media.