6 Juli 2007

Met een begrip van de voorgaande uitleg kunnen we stellen dat er in het Materiële Universum veel scheppingen hebben plaatsgevonden.. Het is een universum dat een aanvang had en daarom een einde zal hebben. Het is analoog aan een bol, een eindig universum maar zonder beperkingen. De eerste beschavingen die verschenen in deze laatste grote schepping werden op afstand bestuurd, dat wil zeggen, zij werden sterk begeleid door ultra-aardse wezens van het Mentale Universum. Deze entiteiten waren de vertegenwoordigers van deze andere “geadopteerde zonen”, of degenen die werden geïnstrueerd, de eersten die in het Materiële Universum verschenen. Deze eerste beschavingen begonnen anderen te helpen die na hen kwamen en dit zette zich voort als een grote ketting van solidariteit.

Laten we duidelijk maken dat de wezens van het Mentale Universum, zoals de engelen, een andere evolutie hebben dan wij. Hun evolutie is niet het gevolg van verdienste zoals bij ons, maar van eeuwige dienstbaarheid. Omdat zij wezens zijn die zijn geschapen in het Mentale Universum, zijn zij heel mentaal van aard en weten zij waar dingen vandaan komen en naartoe gaan. Dit betekent dat zij niet kunnen afwijken naar de ene of andere kant en zijn daarom als het ware een beetje “vierkant” of “vast” in hun manier van doen. Dit is de reden waarom zij, om te kunnen evolueren, niet zonder de evolutie van het Materiële Universum kunnen. Dit helpt of stimuleert hen om hogere niveaus te bereiken zoals degenen van het Spirituele Universum.

De Consequentie van een Mentale Orde

Op een bepaald moment in de schepping bereikten de beschavingen van het Materiële Universum, die hulp kregen van wezens van het Mentale Universum, zulke hoge evolutieniveaus dat zij niet in staat waren om verder te evolueren. Diegenen die de derde, vierde, vijfde en zesde dimensie van bewustzijn bereikten en anderen hielpen om van de derde naar de vierde en van de vierde naar de vijfde te gaan, stagneerden. Dit kwam omdat zij heel snel begonnen, met veel enthousiasme en een voorspoedige ontwikkeling. Juist omdat zij zoveel ontvingen in zo weinig tijd en zonder veel inspanning (omdat zij altijd werden geleid en op afstand bestuurd), waren zij niet in staat zichzelf te verbeteren en aldus ontstond er evolutionaire stagnatie. Stagnatie in een dynamisch universum als die van ons waar alles altijd in beweging is, was iets heel gevaarlijks. Dit dwong de wezens in het Mentale Universum een soort raad samen te stellen om te proberen de aard van de fout te bemerken.

bron: Rahma Mission
Nederlandse vertaling © 2007 Ditrianum Media.